Danıştay İdare Dava Daireleri Kurulu E.2021/2024 K.2022/1377

2- … 3- … 4- … 5- … 6-… 7- … 8- … 9- … 10- … 11- … 12- … 13- … 14- … 15- … 16- … 17- … 18- … 19- … 20- … 21- … 22- … 23- …

VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVALILAR) : 1-…

VEKİLİ

… Genel Müd. … 2-… Bakanlığı VEKİLİ: Av. …

İSTEMİN KONUSU

Danıştay Onuncu Dairesinin 15/10/2020 tarih ve E:2015/786, K:2020/3839 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: 16-28 Temmuz 2012 tarihleri arasında Ankara'da Dünya İşitme Engelliler Futbol Şampiyonası'nda milli takım oyuncusu olarak yer alan davacıların ödül verilmesi istemiyle yaptığı başvurunun zımnen reddine ilişkin işlem ile bu işlemin dayanağı olan 03/11/2010 tarih ve 27748 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Spor Hizmet ve Faaliyetlerinde Üstün Başarı Gösterenlerin Ödüllendirilmesi Hakkında Yönetmeliğin 8. ve 24. maddelerinin iptali istenilmiştir.

Daire kararının özeti: Danıştay Onuncu Dairesinin 15/10/2020 tarih ve E:2015/786, K:2020/3839 sayılı kararıyla;

21/05/1986 tarih ve 3289 sayılı Gençlik ve Spor Hizmetleri Kanunu'nun "Ödül ve sponsorluk" başlıklı Ek 3. maddesi ile anılan maddeye dayanılarak hazırlanan Yönetmeliğin dava konusu hükümlerine yer verilerek,

Dairelerinin … tarih ve E:… sayılı ara kararı ile davalı idarelerden olimpik ve paralimpik oyunları ile deaflimpik oyunları arasında ödül miktarları bakımından farklı düzenleme yapılmasının nedenlerinin sorulduğu; ara karara ilişkin sunulan beyan dilekçesinde; deafolimpik oyunları, yani İşitme Engelliler için yapılan organizasyonların olimpiyat düzeyinde olmaması, ülke sporcuları ve takımlarının kotaya tabi tutulmaması sebebiyle, katılımın kolay olması; paralimpik oyunlarının ise, olimpiyatlarla birlikte düzenlenmesi ve katılan ülke ve sporcu sayısının fazla olması nedeniyle, olimpik ve paralimpik oyunlarda başarılı olunmasının daha zor olduğu; işitme engelli sporcuların, normal müsabakalara da katılabildikleri göz önüne alınarak, düzenlemenin yapıldığının belirtildiği,

Bu durumda, 3289 sayılı Kanun'un Ek 3. maddesi ile verilecek ödüllerin miktarı ve kimlere verileceğine ilişkin usul ve esasları yönetmelikle düzenleme yetkisi verilen davalı idareler tarafından dava konusu Yönetmelik maddelerinde olimpik ve paralimpik oyunları ile deaflimpik oyunları arasında ödül miktarları yönünden farklı düzenlemeler getirilmesinde, olimpiyatlar ve paralimpik oyunlarının birlikte düzenlenen ve sporcu ve ülke sayısı bakımından katılımın en üst seviyede olduğu uluslararası spor organizasyonlarından biri olması nedeniyle eşitlik ilkesine aykırı bir yön bulunmadığı sonucuna varıldığı,

Öte yandan, 3289 sayılı Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun'un, Beden Terbiyesi ve Spor Genel Müdürlüğünün görevlerinin sayıldığı 2. maddesinin (n) bendinde; bu görevlerden birinin de, "başarılı sporculara ve çalıştırıcılarına ayni ve nakdi yardım yapmak, yapılmasını sağlamak ve ödüllendirmek" olduğu; aynı Kanun'un Ek 3. maddesinde, verilecek ödüllerin miktarının, kimlere verileceğine ilişkin usul ve esasların, spordan sorumlu Bakanın teklifi ve Maliye Bakanlığının uygun görüşü üzerine, Bakanlar Kurulu kararı ile yürürlüğe konulacak yönetmelikle düzenleneceğinin kurala bağlandığı,

Söz konusu yasal düzenlemelerle herhangi bir kategori ve ölçüte yer verilmeksizin her sporcunun ödüllendirilmesi yerine, belli branş ve alanlarda, belirli bir başarıyı gösteren sporcuların, mali olanaklar ölçüsünde ödüllendirilmesi konusunda idareye düzenleme yapma yetkisi tanındığı,

Dava konusu Yönetmelik hükümlerinin, ulusal ve uluslararası spor faaliyetlerinde üstün başarı gösteren sporcular ile bunların kulüpleri, teknik direktörleri, antrenörleri ve başarıda emeği geçen diğer kişilere ayni ve/veya nakdi yardım yapılması ve ödül verilmesine ilişkin esas ve usulleri düzenlemek amacıyla, yukarıda anılan 3289 sayılı Kanun'un Ek 3. maddesine dayanılarak, Maliye Bakanlığı ve Sayıştayın da görüşleri alınmak suretiyle hazırlandığı; Anayasa'ya ve dayanağı Kanun hükümlerine aykırılık taşımadığı,

Bu nedenle, davacıların Yönetmelik'in 24. maddesindeki şartları taşımadıkları ve anılan maddenin de hukuka uygun olduğu açık olduğundan; davacılara ödül verilmemesine ilişkin işlemde de hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davacılar tarafından, dava konusu Yönetmeliğin dayanağı Kanun'a ve Anayasa'ya aykırı olamayacağı; dava konusu edilen 24. maddenin 2018 yılında deaflimpik sporcular lehine değiştirildiği; anılan düzenlemede 20 ülkenin şampiyonaya katılması şartı arandığı fakat 1992 yılından itibaren yapılan dünya futbol şampiyonalarına öneleme hariç 16 ülkenin katıldığı dolayısıyla düzenlemenin ödüllendirmeye değil ödüllendirmemeye yönelik olduğu;

iptali istenilen maddelerin, olimpik ve paralimpik spor dallarındaki sporcular ile deaflimpik spor dallarındaki sporcuları farklı kategoride değerlendirmek ve farklı ödüllendirme ölçütleri belirlemek suretiyle hazırlanmış olan düzenlemeler içermesi nedeniyle, eşitliğe ve adalete, başarılı sporcuların desteklenmesini öngören dayanak kanun maddeleri ve Anayasa'ya aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI

Davalı idareler tarafından, Danıştay Onuncu Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz istemlerinin reddi gerektiği savunulmaktadırlar.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin kısmen reddi ile Yönetmeliğin dava konusu edilen 8. maddesi yönünden temyize konu kararın onanmasına; dava konusu edilen diğer düzenleme olan 24. maddesi ve bireysel işlem yönünden ise; idareye ara karar yapılarak, düzenlemede belirtilen 20 ülke kriterinin nasıl belirlendiği; genel olarak dünya futbol şampiyonalarının kaç ülkenin katılımı ile gerçekleştirildiği; 20 ülkenin katılımı ile gerçekleşen bir dünya futbol şampiyonası olup olmadığının sorulması gerektiği ve idarenin bildireceği bilgi ve belgeler incelendikten sonra anılan kısım yönünden karar verilmesi gerektiği düşünüldüğünden temyize konu kararın bu kısmının bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan; "a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.