Danıştay İdare Dava Daireleri Kurulu E.2021/2323 K.2022/670

2-… Konfederasyonu

VEKİLLERİ

Av. …, Av. …

İSTEMİN KONUSU

Danıştay Sekizinci Dairesinin 23/12/2020 tarih ve E:2016/9199, K:2020/5941 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: 06/01/2016 tarih ve 29585 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Esnaf ve Sanatkarların Ödeyecekleri Kayıt Ücreti ve Yıllık Aidat Hakkında Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 1. maddesiyle aynı Yönetmeliğe eklenen Geçici 1. maddenin ve anılan maddeye dayanılarak Türkiye Esnaf ve Sanatkarları Konfederasyonu tarafından düzenlenen 04/01/2016 tarih ve 2016/2 sayılı Genelgenin iptali istenilmiştir.

Daire kararının özeti: Danıştay Sekizinci Dairesinin 23/12/2020 tarih ve E:2016/9199, K:2020/5941 sayılı kararıyla;

Davalı … Bakanlığının usule ilişkin itirazları yerinde görülmeyerek işin esasına geçildiği,

Davalı … Konfederasyonu'nun davanın konusuz kaldığına yönelik iddiasının incelenmesi:

Davalı … Konfederasyonu tarafından dava dosyasına sunulan 01/09/2020 havale tarihli ek beyan dilekçesi ile dava konusu Yönetmeliğin 7. maddesinde değişiklik yapıldığı gerekçesiyle davanın konusuz kaldığı iddia edilmiş ise de; dava konusu Yönetmeliğin Geçici 1. maddesinin yürürlükten kaldırılmadığı, bahsi geçen Yönetmelik değişikliği ile sadece esnaf ve sanatkarların ödeyecekleri kayıt ücreti ve yıllık aidatların belirlenme usulünün değiştirildiği anlaşıldığından, davalı idarenin bu iddiasına itibar edilmediği,

Dava Konusu Esnaf ve Sanatkarların Ödeyecekleri Kayıt Ücreti ve Yıllık Aidat Hakkında Yönetmeliğin Geçici 1. maddesinin incelenmesi:

Dava konusu Yönetmeliğin Geçici 1. maddesiyle öngörülen 2016 yılı kayıt ücreti ve yıllık aidat tarifesi incelendiğinde, 2015 yılı asgari ücretinin %10'u oranında belirlenen 127,00 TL asgari kayıt ve yıllık aidat ücretinin, 2016 yılına geçildiğinde 2016 yılı için belirlenen asgari ücretin %10'una tekabül edecek şekilde 165,00 TL'ye yükseltildiği; ancak asgari ücretin daha yüksek bir oranının uygulanmasının öngörüldüğü diğer il ve ilçelerde bulunan odalar yönünden ise herhangi bir artışın gerçekleştirilmediğinin anlaşıldığı; söz konusu tarife bütüncül olarak değerlendirildiğinde, tarifede yer alan tüm ücretlerin 5362 sayılı Kanun'un 61. maddesinde belirtilen asgari ve azami hadler içerisinde kaldığı ve Kanuni dayanağına uygun olduğunun anlaşıldığı,

Bu durumda, dava konusu Yönetmeliğin Geçici 1. maddesinde dayanağı üst hukuk normlarına aykırılık bulunmadığı sonucuna varıldığı,

Dava Konusu 04/01/2016 tarih ve 2016/2 sayılı Genelgenin incelenmesi:

Dava konusu Genelgenin, Esnaf ve Sanatkârların Ödeyecekleri Kayıt Ücreti ve Yıllık Aidat Hakkında Yönetmeliğin Geçici 1. maddesinin getiriliş amacını açıklamaya ve anılan Yönetmeliğin 7. maddesinde belirtilen kural gereği Oda ve Birliklere duyurulmasına yönelik düzenlendiğinin açık olduğu,

Bu durumda, kamu kurumu niteliğinde meslek üst kuruluşu olan Türkiye Esnaf ve Sanatkarları Konfederasyonunun, Anayasa'nın 135. maddesinde ifade edilen kuruluş amaçlarına uygun olarak belli bir mesleğe mensup olanların müşterek ihtiyaçlarını karşılamak ve mesleki faaliyetlerini kolaylaştırmak amacı çerçevesinde düzenlediği dava konusu Genelge hükümlerinde dayanağı üst hukuk normlarına ve hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, üyelerin ödeyeceği kayıt ücreti ve yıllık aidat oranının asgari tutar üzerinden belirlenmesinin gelir kaynağı kayıt ücreti ve yıllık aidatlar olan odayı ekonomik anlamda zor duruma düşüreceği, kayıt ücreti ve yıllık aidat oranının asgari tutar üzerinden belirlenmesiyle her ne kadar üyeler korunacak ise de, bunun odanın feshine neden olacağı, odaların zorunlu giderlerini karşılamaya yetmeyeceği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI

Davalı idareler tarafından, dayanak Kanun'da belirlenen hadlere uygun olarak düzenlenen kayıt ücreti ve yıllık aidatlarda hukuka aykırılık bulunmadığı, Danıştay Sekizinci Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden davacının yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan; "a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.