Danıştay İdare Dava Daireleri Kurulu E.2021/2975 K.2021/2592

3- … 4- … VEKİLLERİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVALI) : … Bakanlığı VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU

Danıştay Altıncı Dairesinin 24/05/2021 tarih ve E:2020/11118, K:2021/6644 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: İzmir İli, … İlçesi, … Mahallesi, … pafta, … parsel, … pafta … parsel, … pafta, … parsel sayılı taşınmazları kapsayan alanda Çevre ve Şehircilik Bakanlığı tarafından 16/11/2015 tarihinde onaylanan İzmir-Manisa Planlama Bölgesi 1/100.000 ölçekli Çevre Düzeni Planı'nın iptali istenilmiştir.

Daire kararının özeti: Danıştay Altıncı Dairesinin 24/05/2021 tarih ve E:2020/11118, K:2021/6644 sayılı kararıyla; dava dilekçesinde 20/02/2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 7221 sayılı Coğrafi Bilgi Sistemleri ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 6. maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 8. maddesinde yapılan değişiklik ile, kesinleşen imar planları veya parselasyon planlarına karşı kesinleşme tarihinden itibaren her halde beş yıl içinde dava açılabileceği düzenlemesi getirildiğinden bahisle dava açma süresi içerisinde dava açıldığının ifade edildiği,

3194 sayılı İmar Kanunu'nun 8. maddesinde, 7221 sayılı Yasa ile yapılan düzenlemenin imar planlarına karşı öngörülen dava açma sürelerini ortadan kaldırmadığı; aksine, Kanun metninde geçen "her halde beş yıl içinde" ifadesinin, her türlü imar planının kesinleşme tarihinden itibaren, 5 yıllık sürenin dolması üzerine her halde dava açılmasını engelleyen, imar planlarına dava açma yolunu kısıtlayan, hak düşürücü bir süreyi düzenlediği, diğer bir ifade ile imar planlarının kesinleşme tarihinden itibaren beş yılın geçmesinden sonra artık geriye dönük olarak planlara dava açılamayacağı,

İzmir-Manisa Planlama Bölgesi 1/100.000 Ölçekli Çevre Düzeni Planı'nın 23/06/2014 tarihinde onaylandıktan sonra askı sürecindeki itirazların değerlendirilmesi üzerine 30/12/2014 tarihinde onaylandığı, onaylanan bu plana yapılan itirazların değerlendirilmesi sonucunda ise nihai olarak 16/11/2015 tarihinde yeniden onaylandığı ve 01/12/2015-30/12/2015 tarihleri arasında askıya çıkarılarak ilan edildiği,

Dosyanın incelenmesinden; İzmir İli, … İlçesi, … Mahallesi, … pafta, … parsel, … pafta … parsel, … pafta, … parsel sayılı taşınmazları kapsayan alanın "tarım alanı" olarak belirlenmesine ilişkin 16/11/2015 onay tarihli plana davacılar tarafından ilan askı süresi içerisinde itirazda bulunulmadığı, bu nedenle planın askıdan indirilme tarihini takip eden 60 gün içerisinde dava açılması gerekirken, bu süre geçirildikten sonra 16/11/2020 tarihinde açılan davada süreaşımı bulunduğu gerekçesiyle davanın süreaşımı yönünden reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacılar tarafından, aynı işlemin iptali istemiyle komşu parseller açısından aynı vekil tarafından açılan başka bir davada, Danıştay Altıncı Dairesince süreye ilişkin husus aşılarak dosyada savcı düşüncesi alındığı halde görülmekte olan davada süreaşımı yönünden davanın reddine karar verildiği, İmar Kanununda yapılan değişiklik uyarınca, imar planının onaylanmasından itibaren 5 yıl içinde açılan davada süreaşımı bulunmadığı, taşınmazların tarım alanı kullanımından çıkarılarak kentsel gelişme alanı olarak belirlenmesi gerektiği, bu nedenlerle temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, Danıştay Altıncı Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan; "a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.