Danıştay İdare Dava Daireleri Kurulu E.2022/1073 K.2022/1697

Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48. maddesinin 6. fıkrasında, temyizin kanuni süre geçtikten sonra yapılması veya kesin bir karar hakkında olması halinde kararı veren mercinin, temyiz isteminin reddine karar vereceği; aynı maddenin 6545 sayılı Kanun ile değişik 7. fıkrasında, temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin ödenmemiş olduğu, dilekçenin 3. madde esaslarına göre düzenlenmediği, temyizin kanuni süre içinde yapılmadığı veya kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşıldığı hâllerde, 2. ve 6. fıkralarda sözü edilen kararların, dosyanın gönderildiği Danıştayın ilgili dairesi ve kurulunca, kesin olarak verileceği kurala bağlanmıştır.

Dosyanın incelenmesinden, Danıştay Beşinci Dairesinin 25/11/2020 tarih ve E:2017/4816, K:2020/5400 sayılı kararının 2577 sayılı Kanun'un 48. maddesinin 6. fıkrası uyarınca temyiz edilmemiş sayılmasına ilişkin Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 03/02/2022 tarih ve E:2021/670, K:2022/303 sayılı kararının 2577 sayılı Kanun'un 48. maddesinin 7. fıkrası gereğince kesin olarak verildiği, söz konusu karara karşı davacı tarafından temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmaktadır.

2577 sayılı Kanun'un 48. maddesinin 7. fıkrası hükmü uyarınca, verilen kararlar kesin olduğundan, bu kararlara karşı temyiz isteminde bulunulmasına kanuni olanak bulunmamaktadır.

Bu durumda, davacının isteminin incelenmeksizin reddi gerektiği sonucuna varılmıştır.