Danıştay İdare Dava Daireleri Kurulu E.2022/1843 K.2022/2781

Dava konusu istem: 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 4. maddesinin (B) fıkrası kapsamında istihdam edilen sözleşmeli personele ilişkin Dicle Üniversitesi 2011 Yılı Hizmet Sözleşmesi'nin 3. maddesinin son cümlesindeki ''Normal çalışma saatleri dışında veya tatil günlerinde yapacağı çalışmalar karşılığında ilgiliye herhangi bir ek ücret ödenmez.'' ibaresi ile 4. maddesinin ikinci fıkrasındaki "İlgiliye sözleşme ücreti dışında (657 sayılı Kanunun 146. maddesine göre avukat ve dava vekillerine ödenecek vekalet ücreti,

3160 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin (g) bendi uyarınca ödenecek uçuş tazminatı hariç) herhangi bir ad altında ödeme yapılamaz." ibaresinin ve dayanağı 06/06/1978 tarih ve 7/15754 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı eki Sözleşmeli Personel Çalıştırılmasına İlişkin Esaslar'ın "Sözleşme ile çalışacak personele sözleşme ücreti dışında herhangi bir ad altında ödeme yapılamaz, sözleşmelere bu yönde hüküm konulamaz." kuralını içeren 3. maddesinin dördüncü fıkrasının iptaline karar verilmesi istenilmiştir.

Daire kararının özeti: Danıştay Danıştay Onikinci Dairesinin 24/05/2021 tarih ve E:2019/5763, K:2021/2918 sayılı kararıyla;

Danıştay Onbirinci Dairesinin 07/04/2016 tarih ve E:2015/3249, K:2016/1699 sayılı davanın reddi yolundaki kararının, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 02/05/2018 tarih ve E:2016/4834, K:2018/2074 sayılı kararıyla, 06/06/1978 tarih ve 7/15754 sayılı Bakanlar Kurulu kararı eki Sözleşmeli Personel Çalıştırılmasına İlişkin Esaslar'ın 3. maddesinin dördüncü fıkrası ve Dicle Üniversitesi 2011 yılı Hizmet Sözleşmesi'nin 4. maddesinin ikinci fıkrasındaki ibareye ilişkin kısmının onanması, Dicle Üniversitesi 2011 Yılı Hizmet Sözleşmesi'nin fazla çalışma ücretine ilişkin 3. maddesinin son cümlesi yönünden bozulması üzerine, bozma kararına uyularak,

Dairelerinin 02/02/2010 tarih ve E:2008/285. K:2010/426 sayılı kararıyla.

Sözleşmeli Personel Çalıştırılmasına İlişkin Esaslar'ın 13. maddesinin 4. paragrafında yer alan, sözleşmeli personelin normal çalışma saatleri dışında veya tatil günlerinde yapacakları çalışmaları karşılığında herhangi bir ek ücret ödenmeyeceği yolundaki düzenlemenin, sözleşmeli personelin fazla çalışmasının ne şekilde telafi edileceğine ilişkin bir hüküm bulunmamasının üst hukuk kuralı niteliğindeki Anayasa'nın 18. ve 55. maddesi ile 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 99. ve 178. maddesine aykırı olduğu gerekçesi ile iptaline karar verildiği,

belirtilen kararın İdari Dava Daireleri Kurulunun E:2010/2156, K:2013/1978 sayılı kararı ile onandığı, davalı idarenin karar düzeltme isteminin E:2013/4875, K:2014/259 sayılı kararla reddedildiği,

Yukarıda bahsedilen Daire kararı göz önüne alınarak 22/11/2010 tarih ve 2010/1169 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile anılan Esaslar'ın 13. maddesinin üçüncü fıkrasının "Bu Karar Esaslarına göre çalıştırılacak sözleşmeli personel o gün bitirilmesi gereken işlerin bitimine kadar çalışmak zorundadır. Normal çalışma sürelerinin aşan bu süreler için ilgili kanunlarında öngörülen hükümler saklı kalmak kaydıyla her sekiz saati için bir gün hesabıyla izin verilir." şeklinde yeniden düzenlendiği,

Bu durumda, dava konusu 2011 Yılı Hizmet Sözleşmesinin fazla çalışma ücretine ilişkin 3. maddesinin son cümlesinin, Sözleşmeli Personel Çalıştırılmasına İlişkin Esaslar'ın değişik 13. maddesinin üçüncü fıkrasına uygun olmadığı sonucuna varıldığı,

Nitekim, dava konusu 2011 Yılı Hizmet Sözleşmesi'nin fazla çalışma ücretine ilişkin 3. maddesinin son cümlesindeki ibarenin, Maliye Bakanlığının 31/03/2011 tarih ve 3717 sayılı yazısıyla vize edilerek benzer şekilde yeniden düzenlendiği gerekçesiyle,

Dicle Üniversitesi 2011 Yılı Hizmet Sözleşmesi'nin fazla çalışma ücretine ilişkin 3. maddesinin son cümlesinin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idarelerden Dicle Üniversitesi Rektörlüğü tarafından, sözleşmeli personelin fazla çalışmasının mutlaka ücretle karşılanacağı yolunda bir düzenleme bulunmadığı, izin verilmek suretiyle telafi edileceği yolundaki düzenleme karşısında dava konusu sözleşme hükmünde hukuka aykırılık bulunmadığı, harçtan muaf oldukları halde aksi yönde hüküm kurulduğu belirtilerek, Daire kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinin ikinci fıkrasında, Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulmasının;

"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,

b) Hukuka aykırı karar verilmesi,

c) Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkün olduğu belirtilmiş; dördüncü fıkrasında, "Danıştayın ilk derece mahkemesi olarak baktığı davaların temyizen incelenmesinde bu madde ile ısrar hariç 50. madde hükümleri kıyasen uygulanır." denilmiş; 50. maddesinin dördüncü fıkrasında ise Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesinin, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılacağı hükme bağlanmıştır.

Danıştay Onikinci Dairesinin temyize konu kararı; Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 02/05/2018 tarih ve E:2016/4834, K:2018/2074 sayılı bozma kararında belirtilen gerekçeler göz önüne alınarak verilmiş bir karar olduğundan, usul ve hukuka uygun bulunmakta ve bozulmasını gerektirecek bir hukuka aykırılık taşımamaktadır.

KARŞI OY

X- Dava konusu Dicle Üniversitesi 2011 Yılı Hizmet Sözleşmesi'nin 3. maddesinin son cümlesinde, ''Normal çalışma saatleri dışında veya tatil günlerinde yapacağı çalışmalar karşılığında ilgiliye herhangi bir ek ücret ödenmez.'' düzenlemesine yer verilmiştir.

Bu düzenlemenin dayanağı olan Sözleşmeli Personel Çalıştırılmasına İlişkin Esaslar'ın 13. maddesinin dördüncü paragrafında yer alan, sözleşmeli personelin normal çalışma saatleri dışında veya tatil günlerinde yapacakları çalışmaları karşılığında herhangi bir ek ücret ödenmeyeceği yolundaki düzenlemenin, sözleşmeli personelin fazla çalışmasının ne şekilde telafi edileceğine ilişkin bir hüküm bulunmamasının üst hukuk kuralı niteliğindeki Anayasa'nın 18. ve 55. maddesi ile 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 99. ve 178. maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle Danıştay Onikinci Dairesinin 02/02/2010 tarih ve E:2008/285.

K:2010/426 sayılı kararıyla iptal edilmesi üzerine, 22/11/2010 tarih ve 2010/1169 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile anılan Esaslar'ın 13. maddesinin üçüncü fıkrası, "Bu Karar Esaslarına göre çalıştırılacak sözleşmeli personel o gün bitirilmesi gereken işlerin bitimine kadar çalışmak zorundadır.

Normal çalışma sürelerini aşan bu süreler için ilgili kanunlarında öngörülen hükümler saklı kalmak kaydıyla her sekiz saati için bir gün hesabıyla izin verilir." şeklinde yeniden düzenlenmiştir.

Bu durumda, sözleşmeli personelin normal çalışma sürelerini aşan çalışma süresinin her sekiz saati için idarece bir gün izin verilerek telafi edilebileceği, nakit olarak ücret ödenmeyeceği tabiidir. Açıklanan nedenle, Danıştay Onikinci Dairesi kararının yukarıda belirtilen şekilde onanması gerektiği oyuyla, karara gerekçe yönünden katılmıyorum.