Danıştay İdare Dava Daireleri Kurulu E.2022/2380 K.2022/2668

2-… Derneği 3-… Derneği 4-… Derneği 5-… Derneği VEKİLİ : Av. … 6-… Derneği

İSTEMİN KONUSU

Danıştay Sekizinci Dairesinin 19/01/2022 tarih ve E:2018/5023, K:2022/74 sayılı kararının iptale ilişkin kısmının temyizen incelenerek bozulması davalı idare tarafından istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: 23/05/2018 tarih ve 30429 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, Maden Bölgelerine ve Ruhsatların Taşınmasına İlişkin Yönetmelik'in 1. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde yer alan "yakın" ibaresinin, 3. maddesinin 1. fıkrasının (h) bendinde yer alan "yakın, kaynak sürekliliği olan" ibaresinin, 3. maddesinin 1. fıkrasının (ı) bendinin, 4. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde yer alan "yakın" ibaresinin, 12. maddesinin 3., 5. ve 8. fıkralarının ve 18. ve 19. maddelerinin iptali istenilmiştir.

Daire kararının özeti: Danıştay Sekizinci Dairesinin 19/01/2022 tarih ve E:2018/5023, K:2022/74 sayılı kararıyla;

Dava konusu Yönetmelik'in, 3. maddesinin 1. fıkrasının (ı) bendi ile 12. maddesinin 3. ve 8. fıkraları yönünden:

3213 sayılı Maden Kanunu'nun 29. maddesinde maden bölgesi komisyonunun valilik, ilgili belediye ve ruhsat sahibi şirket temsilcilerinden oluşacağının düzenlendiği, komisyonun toplanma ve çalışma süresinin yönetmelik ile düzenleneceğinin belirtildiği,

Maden Bölgelerine ve Ruhsatların Taşınmasına İlişkin Yönetmelik'in, "Tanımlar" başlıklı 3. maddesinin 1. fıkrasının (ı) bendinde, maden bölgesi komisyonunun maden bölgesi ilan edilen alanlara verilecek ruhsattaki madencilik faaliyetlerini kontrol etmek üzere faaliyet gösterecek olan valilikten bir kişi, ilgili belediyeden bir kişi ve ruhsat sahibi şirket temsilcilerinden iki kişi olmak üzere dört kişiden oluşan komisyonu ifade edeceğinin belirtildiği;

Anılan Yönetmeliğin, "Maden bölgesi komisyonunun teşkili" başlıklı 12. maddesinin 3. fıkrasında, maden bölgesi komisyonunun, valilik ve ilgili belediyeden birer kişi ve ruhsat sahibi şirketi temsilen şirketin valiliğe bildirmiş olduğu iki kişi olmak üzere toplam dört kişiden oluşacağı, maden bölgesi komisyonu üyelerinin ve başkanının valilik tarafından görevlendirileceğinin belirtildiği ve aynı maddenin 8. fıkrasında ise maden bölgesi komisyonunun toplantı ve karar yeter sayısının üç olduğunun hüküm altına alındığı,

Yönetmelik'in maden bölgesi komisyonunun görev ve yetkilerinin sayıldığı 13. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendinde gerektiğinde geçici faaliyet durdurma kararlarını almak ve bu kararı bir gün içerisinde Genel Müdürlüğe bildirmek hükmünün yer aldığı,

Uyuşmazlıkta, gerektiğinde geçici faaliyet durdurma kararı da alabilen maden bölgesi komisyonu üye tam sayısının çift sayıdan oluştuğu ve komisyonda yer alan toplam dört üyenin ikisinin idare, ikisinin ise ruhsat sahibi şirket temsilcisi olduğu dikkate alındığında, şirket aleyhine olan konularda üç olan karar yeter sayısına ulaşılmasının mümkün olmadığı, böylesi durumlarda oyların eşit çıkma ihtimalinin yüksek olduğu, söz konusu maddelerde ise bu konuda bir hükme yer verilmediğinin görüldüğü,

Bu durumda, maden bölgesi komisyonunun tek sayıdan oluşturulmaması nedeniyle dava konusu hükümlerde hukuka uyarlık bulunmadığı,

Yönetmelik'in 1. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde yer alan "yakın" ibaresi, 3. maddesinin 1. fıkrasının (h) bendinde yer alan "yakın, kaynak sürekliliği olan" ibaresi, 4. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde yer alan "yakın" ibaresi, 12. maddesinin 5. fıkrası, 18. ve 19. maddeleri yönünden:

3213 sayılı Kanun'un 29. maddesinde verilen yetkiye istinaden düzenlenen Yönetmelik hükümlerinde hukuka ve mevzuata aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle,

Dava konusu Yönetmelik'in, 3. maddesinin 1. fıkrasının (ı) bendi ile 12. maddesinin 3. ve 8. fıkralarının iptaline, diğer kısımlar yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, Maden Kanunu'nda maden bölgesi komisyonu kurulacağı ve kimlerden oluşacağı hususunun düzenlendiği ve komisyon üyelerinin sayısının Yönetmeliğe bırakıldığı, sayı ve karar yeter sayısı konusunda da bir kısıtlama getirilmediği; komisyon sayısı belirlenirken şirketin ya da idarenin lehine/aleyhine karar alınmasının değil söz konusu faaliyetlerin çevre, işletme güvenliği ve verimlilik ilkeleri çerçevesinde yürütülmesinin amaçlandığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI

Davacılar tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının temyize konu kısmının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: Üyeler …, …, … ve …'nun "davacılardan … Derneğinin, dava konusu Yönetmelik'in iptalini istemekte hukuken korunması gereken bir menfaatinin bulunmadığı" yönündeki oylarına karşılık, davacılardan … Derneğinin ehliyetli olduğuna oyçokluğu ile karar verilerek, temyiz isteminin esastan incelenmesine geçildi.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan; "a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen kararın iptale ilişkin kısmı usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın temyize konu bu kısımlarının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.