Danıştay İdare Dava Daireleri Kurulu E.2022/2999 K.2022/3996

Dava konusu istem: Davacı tarafından, 2547 sayılı Kanunun 30. maddesinin 2. fıkrası uyarınca 29/11/2017 tarihli Yükseköğretim Yürütme Kurulu toplantısında kabul edilen ve Yükseköğretim Kurulu'na ait resmi web sitesinde 07/12/2017 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe konulan ''Yükseköğretim Kurumlarında Emeklilik Yaş Haddini Doldurmuş Öğretim Üyelerinin Sözleşmeli Olarak Çalıştırılmasına ilişkin Usul ve Esaslar''ın 3. maddesinin 1. fıkrasında yer verilen ''Yükseköğretim kurumlarının emeklilik yaş haddini doldurmuş öğretim üyelerini sözleşmeli olarak çalıştırabilmesi için, senato tarafından bu hususa ilişkin nesnel ve objektif kriterlerin belirlenerek öğretim üyelerine duyurulması gerekmektedir.'' şeklindeki düzenlemenin iptali istenilmiştir.

Daire kararının özeti:Danıştay Sekizinci Dairesinin 07/06/2022 tarih ve E:2020/5688, K:2022/3849 sayılı kararıyla;

2547 sayılı Kanun'un emeklilik yaş haddini düzenleyen 30. maddesinde, öğretim üyelerinin görevleriyle ilişkilerinin kesilmesini gerektiren yaş haddinin 67 yaşını doldurdukları tarih olduğu, sözleşmeli olarak çalışmak isteyenlerin yaş haddini dolduracakları tarihten önce başvurmuş olmaları gerektiği ve emeklilik yaş hadlerini doldurdukları tarihten itibaren 75 yaşını geçmemek üzere emeklilik veya yaşlılık aylığı bağlanıncaya kadar birer yıllık sürelerle sözleşmeli olarak çalıştırılabilecekleri, ayrıca;

sözleşme tarihi itibarıyla öğretim üyesi kadrosunda bulunanlardan yükseköğretim kurumlarınca belirlenen bölüm ve programlarda görevlerinde fayda görülenlerin Yükseköğretim Kurumunun teklifi Yükseköğretim Kurulu'nun onayı ile çalıştırılabileceği, bu fıkranın uygulanmasına ilişkin usul ve esasların ise Yükseköğretim Kurulu tarafından belirleneceğinin düzenlendiği,

Kanun'da, yaş haddini doldurmuş öğretim üyelerinin sözleşmeli olarak çalıştırılmasına ilişkin başvuru şartları, süreleri ve usulü ile teklif makamı, onay merci gibi hususlar bakımından herhangi bir düzenlemeye gidilmediği gibi "görevlerinde kalmalarında fayda görülenler" ifadesinin objektifleştirilmesi konusunda herhangi bir saptama da yapılmadığı, maddenin uygulanma usul ve esasları konusunda ise Yükseköğretim Kurulu'na yetki verildiği,

Anayasa'ya göre, idarenin, düzenleme yetkisini kanunlar çerçevesinde ve kanunlara uygun olarak kullanması gerektiği, ikincil düzenleyici işlemlerin Kanun tekniğine uygun olmaması ve güçlükler bulunması nedeniyle yasal düzenlemelerde yer almayan ancak idarenin işleyişi ve kamu yararı için önceden belirlenmesi zorunlu bulunan teknik konu ve ayrıntıların yasal çerçeve içerisinde kalmak şartıyla objektif, somut ve sürekli kurallarla belirlenmesini, üst hukuk normlarına açıklık getirilmek suretiyle uygulamaya geçirilmesini amaçladığı,

Belirtilen çerçevede, Kanun'un 30. maddesinin 2. fıkrasına dayanılarak çıkarılan Usul ve Esasların 3. maddesinin 1. fıkrasında, yer alan yaş haddinden emekli olan öğretim üyelerinin sözleşmeli olarak çalıştırılmasına ilişkin belirlenecek kriterlerin nesnel ve objektif olması şartıyla üniversite senatolarınca belirlenmesine dair düzenlemede;

gerek farklı üniversitelerin bünyesinde çalıştıracak öğretim üyelerinin hangi yeterlilikte olacağına dair farklı ihtiyaçlarının bulunacağı gerekse de davalı idarece üniversitelerce belirlenecek bu kriterlerin nesnel ve objektif olması gerektiğine ilişkin çizdiği genel çerçeve belirlenmiş olması göz önüne alındığında, Kanunun verdiği yetkiye dayanılarak davalı idarece yapılan ve iptali istenen düzenlemede hukuka aykırılık bulunmadığı, gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, ülke düzeyinde uygulanması gereken genel ve nesnel koşulların somut olarak Yükseköğretim Kurulunca belirlenmesi gerektiği, mevzuatta belirlenmeyen bir şekilde bu yetkinin Yükseköğretim Kurumlarına devredilmesinin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, Danıştay Sekizinci Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan; "a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması", sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.