Danıştay İdare Dava Daireleri Kurulu E.2022/3690 K.2023/838

Dava konusu istem: 11/04/2017 tarih ve 30035 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Resmi İlân ve Reklâmlar ile Bunları Yayınlayacak Süreli Yayınlar Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik'in 6. maddesi ile 7. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinin iptali istenilmiştir. Daire kararının özeti: Danıştay Onuncu Dairesinin 19/04/2022 tarih ve E:2017/1566, K:2022/2202 sayılı kararıyla; Davalı idarenin usule ilişkin itirazları yerinde görülmemiş, 05/10/2016 tarih ve 29848 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Resmi İlân ve Reklâmlar ile Bunları Yayınlayacak Süreli Yayınlar Yönetmeliği'nin 19. ve 27. maddesine yer verilerek,

05/10/2016 tarih ve 29848 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Resmi İlân ve Reklâmlar ile Bunları Yayınlayacak Süreli Yayınlar Yönetmeliği'nin, 01/01/2017 tarihinde yürürlüğe giren Geçici 1. maddesinin ilk halinde, ilgili Yönetmeliğin yürürlüğe giren maddelerinin gereklerini yerine getiremeyen süreli yayınların yayınlama haklarının sona ereceği düzenlenmiş ise de; yayınlama hakkının hangi hallerde sona ereceğinin Yönetmeliğin 27. maddesinde sayıldığı,

Yönetmeliğin 19. maddesinde de, yayınlama hakkının kazanılmasını ve devamını sağlayan şartlardan herhangi birinin ihlâli halinde yayınlama hakkının kendiliğinden duracağının düzenlendiği dikkate alındığında.

Geçici 1. maddenin dava konusu düzenleme öncesindeki hali ile Yönetmeliğin asıl maddelerinin çeliştiği, Yönetmeliğin dava konusu edilen 6. maddesinin bu çelişkinin giderilmesi amacıyla kabul edildiği, 7. maddesi ile de herhangi bir mağduriyete sebebiyet vermemek amacıyla söz konusu değişikliğin, değiştirilen maddenin yürürlük tarihinden itibaren geçerli olacağının düzenlendiğinin görüldüğü,

Bu durumda, Yönetmeliğin geçici maddesi ile asıl maddeleri arasındaki çelişkinin giderilmesi amacıyla yapıldığı görülen dava konusu düzenlemelerde hukuka, kamu yararına ve hizmet gereklerine aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, Geçici 1. madde düzenlemesinin, Yönetmeliğin, Resmi Gazete'de yayımlandığı 05/10/2016 tarihinden önce resmi ilan ve reklamların yayınlanacağı süreli yayın vasfında faaliyet gösteren süreli yayınlara, Yönetmeliğin ilgili maddelerinin yürürlüğe girdiği tarihlerden önce bünyelerinde bulunan eksiklikleri tamamlamaları ve faaliyetleri, yayınları ve ödevlerini mezkur Yönetmeliğe uygun hale getirmeleri için getirildiği, dolayısıyla bu minvalde bulunan süreli yayınlara uygulanacak hususi ve geçici bir düzenleme olduğu; asıl maddeler ile uyumlu olmasının düşünülemeyeceği;

düzenlemelerin kamu yararına, hizmet gereklerine ve Anayasa'ya aykırı olduğu; dava konusu 7. madde ile Yönetmeliğin Resmi Gazetede yayımlandığı 05/10/2016 tarihinden önce resmi ilan ve reklamların yayınlanacağı süreli yayın vasfında faaliyet gösteren süreli yayınlardan, Yönetmeliğin ilgili maddelerinin yürürlüğe girdiği tarihlerden önce bünyelerinde bulunan eksiklikleri tamamlayan ve faaliyetlerini, yayınlarını ve ödevlerini mezkur Yönetmeliğe uygun hale getiren kendilerinin mağdur edildiği; yerine getirmeyenlerin ise korunduğu ve haksız kazanç elde etmesinin sağlandığı;

bu madde ile yapılan geriye yönelik hukuki düzenlemenin hukuki güvenlik, yasaların geriye yürümezliği, kazanılmış hakların korunması ve belirlilik ilkelerine aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, Danıştay Onuncu Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan; "a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.