Danıştay İdare Dava Daireleri Kurulu E.2023/1160 K.2023/2703

Dava konusu istem: 01/09/2016 tarih ve 29818 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Millî Eğitim Bakanlığı Özel Program ve Proje Uygulayan Eğitim Kurumları Yönetmeliği'nin (Yönetmelik).

"Öğretmen olarak atanacaklarda aranacak genel şartlar" başlıklı 8. maddesinin 1. fıkrasının (ç) bendinde yer alan "soruşturma sonucu görev yeri değiştirilmemiş olmak" ibaresinin, ''Yönetici olarak görevlendirileceklerde aranacak genel şartlar'' başlıklı 9. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinin ve aynı fıkranın (c) bendinde yer alan "yöneticilik görevi üzerinden alınmamış olmak" ibaresinin, ''Yönetici ve öğretmenlerin görev süresi'' başlıklı 11. maddesinin 1., 2. ve 3. fıkralarının, ''Öğretmen atama'' başlıklı 13. maddesinin 1. fıkrasının,

''Yöneticiliğe görevlendirme'' başlıklı 14. maddesinin 1. fıkrasının ve ''Geçiş hükmü'' başlıklı Geçici 1. maddesinin iptali istenilmiştir.

Daire kararının özeti: Danıştay İkinci Dairesinin 01/12/2022 tarih ve E:2021/18333, K:2022/6192 sayılı kararıyla;

Danıştay İkinci Dairesinin, "Öğretmen olarak atanacaklarda aranacak genel şartlar" başlıklı 8. maddenin 1. fıkrasının (ç) bendinde yer alan "soruşturma sonucu görev yeri değiştirilmemiş olmak" ibaresi, "Yönetici olarak görevlendirileceklerde aranacak genel şartlar'' başlıklı 9. maddenin 1. fıkrasının (b) bendi ve aynı fıkranın (c) bendinde yer alan "yöneticilik görevi üzerinden alınmamış olmak" ibaresi, ''Yönetici ve öğretmenlerin görev süresi'' başlıklı 11. maddenin 1., 2. ve 3. fıkraları, ''Öğretmen atama'' başlıklı 13. maddesinin 1. fıkrası ile "Yöneticiliğe görevlendirme'' başlıklı 14. maddenin 1. fıkrası yönünden davanın reddi;

''Geçiş hükmü'' başlıklı Geçici 1. madde yönünden karar verilmesine yer olmadığı, her iki taraf lehine 2.475,00- TL vekâlet ücreti ödenmesi yolunda verdiği 24/12/2019 tarih ve E:2016/13701, K:2019/7433 sayılı kararın, davacı tarafından davanın reddine ilişkin kısmının, davalı idare tarafından aleyhlerine vekâlet ücretine hükmedilmesine ilişkin kısmının temyiz edilmesi üzerine.

Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 27/05/2021 tarih ve E:2020/1582, K:2021/1057 sayılı kararı ile Yönetmeliğin 8. maddesinin 1. fıkrasının (ç) bendinde yer alan "soruşturma sonucu görev yeri değiştirilmemiş olmak" ibaresi ile 9. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan "yöneticilik görevi üzerinden alınmamış olmak" ibaresine ilişkin kısmının bozulması, diğer maddelere ilişkin kısımları ile davacı lehine vekâlet ücretine hükmedilmesine ilişkin kısmının onanması üzerine, bozma kararına uyularak;

Anayasa'nın 124.; 652 sayılı Millî Eğitim Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (KHK) 37. madde hükümlerinin dava konusu işlem tarihindeki hâlleri aktarıldıktan sonra;

Yönetmeliğin "Öğretmen olarak atanacaklarda aranacak genel şartlar" başlıklı 8. maddesinin 1. fıkrasının (ç) bendinde yer alan "soruşturma sonucu görev yeri değiştirilmemiş olmak" ibaresi ile ''Yönetici olarak görevlendirileceklerde aranacak genel şartlar'' başlıklı 9. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan "yöneticilik görevi üzerinden alınmamış olmak" ibaresinin iptali talebiyle açılan başka bir davada.

Dairelerinin 01/12/2022 tarih ve E:2021/18334, K:2022/6191 sayılı kararıyla; dava konusu Yönetmeliğin 8. maddesinin 1. fıkrasının (ç) bendinde yer alan "veya soruşturma sonucu görev yeri değiştirilmemiş olmak" koşulu ile 9. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan "veya yöneticilik görevi üzerinden alınmamış olmak" koşulunun, 657 sayılı Kanun'un 132. maddesinin 4. fıkrası ile yapılan düzenlemenin genişletilmesi sonucunu doğurmakta olduğu,

buna göre, bir soruşturma sonucunda tesis edilen ve cezalandırma amacı değil, salt bir tedbir niteliği taşıyan yer değişikliği ya da yöneticilik görevinin sonlandırılması işlemlerinin, 657 sayılı Kanun'un 132. maddesinde sayılan cezalardan ve atanılacak olan görev de yine aynı maddede sayılan görevlerden olmadığından, 657 sayılı Kanun'un 132. maddesindeki koşulların genişletilmesi sonucunu doğuran düzenlemelerde hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle, dava konusu olan ibarelerin iptaline karar verildiğinden, işbu davaya yönelik aynı istem hakkında yeniden karar verilmesine yer bulunmadığı gerekçesiyle,

Yönetmeliğin "Öğretmen olarak atanacaklarda aranacak genel şartlar" başlıklı 8. maddesinin 1. fıkrasının (ç) bendinde yer alan "soruşturma sonucu görev yeri değiştirilmemiş olmak" ibaresi ile ''Yönetici olarak görevlendirileceklerde aranacak genel şartlar'' başlıklı 9. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan "yöneticilik görevi üzerinden alınmamış olmak" ibaresinin iptali istemi yönünden karar verilmesine yer olmadığına; dava kısmen karar verilmesine yer olmadığı, kısmen ret ile sonuçlandığından 810,90-TL yargılama giderinin haklılık oranına göre yarısı olan 405,45-TL'lik kısmının davalı idareden alınarak davacıya verilmesine,

diğer yarısı olan 405,45-TL'nin davacı üzerinde bırakılmasına, bakılan davanın kesinleşen kısımları için davalı idare ve davacı lehine vekâlet ücretine hükmedildiğinden, bu aşamada davalı idare ve davacı lehine yeniden vekâlet ücretine hükmedilmemesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, idarelerinin kendi öğretmenini ve yöneticisini seçerken her türlü somut bilgi ve belgeyi ölçüt olarak kabul etmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı; üst hukuk normları esas alınarak eşitlik ilkesine uygun olarak hazırlanan dava konusu düzenlemenin, mevzuatta öngörülen usul ve esaslar doğrultusunda, hukuka uyarlı bir şekilde tesis edildiği halde, farklı bir yorum ve değerlendirme yapılarak oluşturulan gerekçe ve kararda hukuki isabet bulunmadığı belirtilerek, Dairece verilen kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

Davacı tarafından, vekâlet ücretinin, avukatın yargılama süreci boyunca gerçekleştirdiği hukuki yardımın karşılığı olduğu, bu nedenle de yargılama sürecinin bir bütün olarak tamamlandığı tarihte geçerli olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekâlet ücretine takdir edilmesi gerektiği, dava konusu işlemlerden biri ya da birkaçı yönünden verilen kararın kesinleşmiş olması durumunda uyuşmazlığın sona ermediği, dava konusu işlemler bakımından avukatın sunduğu hukuki yardımın devam ettiği, önce kesinleşen kısım için hükmedilen vekâlet ücretinin tabi olduğu tarife ve miktarın farklı olduğu,

temyize konu kararın Avukatlık Kanunu ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine aykırı olarak eşitsizliğe yol açtığı belirtilerek, Dairece verilen kararın vekâlet ücreti yönünden bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ

Davalı idarenin temyiz isteminin reddi, davacının temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan;

"a)Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,

b)Hukuka aykırı karar verilmesi,

c)Usul hükümlerine uyulmamış olunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkün olduğu belirtilmiş; 4. fıkrasında, "Danıştayın ilk derece mahkemesi olarak baktığı davaların temyizen incelenmesinde bu madde ile ısrar hariç 50. madde hükümleri kıyasen uygulanır." denilmiş; 50. maddesinin 4. fıkrasında ise Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesinin, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılacağı hükme bağlanmıştır.

Danıştay İkinci Dairesi kararı, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 27/05/2021 tarih ve E:2020/1582, K:2021/1057 sayılı bozma kararında belirtilen gerekçeler göz önüne alınarak verilmiş olduğundan, usul ve hukuka uygun kararın bozulmasını gerektirecek bir husus bulunmamaktadır.

Öte yandan, Daire kararında atıfta bulunulan, Danıştay İkinci Dairesinin 01/12/2022 tarih ve E:2021/18334, K:2022/6191 sayılı kararı, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 22/11/2023 tarih ve E:2023/1726, K:2023/2701 sayılı kararı ile onanarak kesinleşmiştir.

KARŞI OY

X- Uyuşmazlıkta ilk olarak, Danıştay İkinci Dairesinin 24/12/2019 tarih ve E:2016/13701, K:2019/7433 sayılı kararıyla "kısmen ret, kısmen karar verilmesine yer olmadığı" hükmü kurulmuş ve kararın verildiği tarihteki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre davacı ve davalı idareler lehine 2.475,00-TL vekâlet ücretine hükmedilmiştir.

Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 27/05/2021 tarih ve E:2020/1582, K:2021/1057 sayılı kararıyla, anılan Daire kararının dava konusu Yönetmeliğin 8. maddesinin 1. fıkrasının (ç) bendinde yer alan "soruşturma sonucu görev yeri değiştirilmemiş olmak" ibaresi ile 9. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan "yöneticilik görevi üzerinden alınmamış olmak" ibaresi yönünden davanın reddine ilişkin kısmı bozulmuş, Yönetmeliğin dava konusu diğer maddelerine yönelik kısımları ile davacı lehine vekâlet ücretine hükmedilmesine ilişkin kısmı onanmıştır.

Danıştay İkinci Dairesinin 01/12/2022 tarih ve E:2021/18333, K:2022/6192 sayılı temyizen incelenen kararında ise bozulan kısım hakkında davacı lehine sonuç doğuran nitelikte bir karar verilerek, anılan ibarelerin iptali talebiyle açılan başka bir davada; Dairelerinin 01/12/2022 tarih ve E:2021/18334, K:2022/6191 sayılı kararıyla dava konusu ibarelerin iptaline karar verildiğinden bahisle, işbu davaya yönelik aynı istem hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmiştir.

Uyuşmazlıkta, Danıştay İkinci Dairesince 24/12/2019 tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca taraflar lehine vekâlet ücretine hükmedilmiş ise de Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun bozma kararı sonrasında yeniden yargılama yapıldığı ve Danıştay İkinci Dairesinin 01/12/2022 tarihli kararının, ilk derece olarak verilen yeni bir karar olduğu hususları dikkate alındığında, davacı lehine hükmedilmesi gereken vekâlet ücretinin mükerrerliğe yol açmayacak şekilde yeniden tespit edilmesi ve kararın verildiği 01/12/2022 tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenmesi gerektiği sonucuna varılmaktadır.

Bu nedenle, davacının temyiz isteminin kabulü ile temyize konu Daire kararının, davacı lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesine ilişkin kısmının bozulması gerektiği oyuyla, kararın bu kısmına katılmıyoruz.