Danıştay İdare Dava Daireleri Kurulu E.2023/1508 K.2023/2576

Huk. Müş. ...

İSTEMİN KONUSU

Danıştay Onikinci Dairesinin 29/06/2022 tarih ve E:2020/2371, K:2022/4329 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Sağlık Bakanlığı Kamu Hastaneleri Genel Müdürlüğünün ... tarih ve ...- E... sayılı COVID-19 Pandemisi Nedeniyle Sağlık Tesislerinde Ek Ödeme Yapılmasına İlişkin Usul ve Esaslar konulu, dağıtım yerlerine gönderdiği yazının 4.maddesinin "Bunun dışındaki idari izinler eksik gün olarak değerlendirilecektir." şeklindeki son cümlesinin, ... tarih ve...- E... sayılı COVID-19 pandemisi nedeniyle sağlık tesislerinde ek ödeme konulu makam onayının son paragrafındaki "bu süreleri dışındaki idari izinlerin de ek ödeme hesaplamalarında eksik gün olarak değerlendirilmesi suretiyle" ibaresinin iptaline karar verilmesi istenilmiştir.

Daire kararının özeti: Danıştay Onikinci Dairesinin 29/06/2022 tarih ve E:2020/2371, K:2022/4329 sayılı kararıyla;

Anayasa'nın 128. maddesinin ikinci fıkrasına. 209 sayılı Sağlık Bakanlığına Bağlı Sağlık Kurumları ile Esenlendirme (Rehabilitasyon) Tesislerine Verilecek Döner Sermaye Hakkında Kanununun 02/11/2011 tarih ve 28103 mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 663 sayılı KHK'nin 58. maddesinin 13. fıkrasının (ç) bendi ile değişik 5. maddesine.

04/03/2020 tarih ve 31058 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Sağlık Bakanlığına Bağlı Sağlık Tesislerinde Görevli Personele Ek Ödeme Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 4. maddesinin birinci fıkrasının (t) ve (u) bentlerine, 24/03/2020 tarih ve 31078 mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Sağlık Bakanlığına Bağlı Sağlık Tesislerinde Görevli Personele Ek Ödeme Yapılmasına Dair Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 2. maddesi ile esas Yönetmeliğe eklenen Geçici 1. maddesine yer verildikten sonra,

İdarelerin kanunla belirlenen konularda ve yasa ile verilen yetki ve çizilen sınırlar içinde kalmak koşuluyla yönetmelikle düzenleme yapabilecekleri açık olmakla birlikte, en üstte uluslararası hukuk kuralları ile Anayasanın yer aldığı normlar hiyerarşisinden oluşan hukuk sisteminde alt hukuk normunun üst hukuk normlarına aykırı düzenlemeler içermesinin hukuken mümkün olmadığı,

209 sayılı Kanun'un 5. maddesinde, ek ödeme yapılacak personelin, ek ödemenin tavanının, dikkate alınacak kriterler belirtilmek suretiyle ve bu unsurlar esas alınarak bu ödemenin oranı ile esas ve usullerinin Maliye Bakanlığının uygun görüşü üzerine Sağlık Bakanlığınca çıkarılacak yönetmelikle belirleneceğinin hüküm altına alındığı ve ek ödeme oranı ile esas ve usulleri belirlenirken dikkate alınacak kriterler arasında personelin ''hizmete katkısı ve performansı''nın da sayıldığı;

anılan maddeye dayanılarak çıkartılan Ek Ödeme Yönetmeliği'nde tanımlanan "Mesai içi çalışılmayan günler" ve dava konusu düzenlemelerde yer verilen "esnek mesai kapsamında dönüşümlü çalışan personel ile COVİD-19 tanısı konulan veya şüphesi nedeni ile karantina altına alınan veya tedavisi yapılan personelin bu süreleri dışındaki idari izinlerin de ek ödeme hesaplamalarında eksik gün olarak değerlendirilmesi" tanımlamalarının birbirleriyle uyumlu olduğunun görüldüğü,

Döner sermaye ek ödeme uygulamasının, 657 sayılı Kanun kapsamında ödenen mali haklardan olmayıp, kurum ihtiyaçları karşılandıktan sonra personele döner sermayeye fiili katkıları ve performansları oranında, aylık ya da sözleşme ücretlerine ilaveten ödenebilen bir teşvik uygulaması niteliğinde olduğundan, 657 sayılı Kanun'da öngörülen ve korunan mali ve sosyal haklarla bir tutulmasının mümkün olmadığı gibi, verilen hizmete fiili katkı göz önünde bulundurulmadan herkese eşit ek ödeme yapılmasının da performans sistemiyle bağdaşmayacağı,

Bu durumda, idari izinli olduğu dönemlerde, ilgililerin çalıştığı kurum veya kuruluşa fiilen katkılarının bulunmadığının açık olması karşısında, bu izin sürelerinin, fiili çalışmaya bağlı olarak ödenen ek ödemenin hesaplanmasında çalışılan günler kapsamında değerlendirilmesine olanak bulunmadığından, söz konusu düzenlemelerin, anılan Kanun ve Yönetmelik'te belirtilen kriterlere uygun olduğu, üst hukuk normlarına aykırı kurallar getirmediği ve ek ödemenin amacı ile hizmet gerekleri dikkate alınarak hazırlandığı sonucuna ulaşıldığından, iptali istenilen düzenlemelerde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, idari iznin teknik anlamda fiili çalışma sayılmasına rağmen davalı idare tarafından çalışılmayan gün olarak değerlendirilmesinin doğru olmadığı, idari iznin re'sen verilen bir izin türü olduğu, idari izin verilen personelin mağdur olmaması için her türlü mali ve özlük haklarının da idare tarafından koruma altına alındığı; Covid-19 Pandemisi sürecinde hem Cumhurbaşkanlığı’nın hem de Sağlık Bakanlığı’nın yazı ve Genelgelerinde idari izinde geçen sürelerin fiilen çalışılmış sayıldığının açıkça belirtildiği, bu durumda olanların ek ödemeden yoksun bırakılmasının hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu; davalı idarenin işleminin "sosyal hukuk devletine" aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, Danıştay Onikinci Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan; "a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.