Danıştay İdare Dava Daireleri Kurulu E.2023/1710 K.2023/1955

Dava konusu istem: 26/02/2013 tarih ve 28571 sayılı (Mükerrer) Resmi Gazete'de yayımlanan Ulusal Meslek Standartlarına Dair Tebliğ'in ekler kısmında yer alan; "Ek:6 Sistem Yöneticisi (Seviye 6)", "Ek:7 BT Çözümleri Uzmanı (Seviye 6)", "Ek:8 Bilgi Güvenlik Uzmanı (Seviye 6)", "Ek:9 Bilgi Güvenlik Denetmeni (Seviye 7)" standartlarının iptali istenilmiştir.

Daire kararının özeti: Danıştay Onuncu Dairesinin 26/10/2022 tarih ve E:2022/2305, K:2022/4765 sayılı kararıyla;

Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 17/11/2021 tarih ve E:2020/144, K:2021/2432 sayılı bozma kararına uyularak;

İptali istenilen ulusal meslek standartlarının yayımlandığı tarihte yürürlükte olan haliyle 5544 sayılı Mesleki Yeterlilik Kurumu Kanunu'nun "Amaç ve Kapsam" başlıklı 1. maddesi, "Tanımlar" başlıklı 2. maddesindeki; "Ulusal Mesleki Yeterlilik Sistemi", "Ulusal Yeterlilik Çerçevesi", "Ulusal Meslek Standartları", "Avrupa Yeterlilikler Çerçevesi", "Yeterlilik" ve "Mesleki Yeterlilik Belgesi" tanımlamaları ile "Ulusal meslek standartlarının ve ulusal yeterliliklerin hazırlanması ve yürürlüğe konulması" başlıklı 21. maddesine yer verilerek,

Davacı Oda tarafından, davalı idarece mühendislik mesleğinin görev ve yetki alanına giren konularda düzenleme yapıldığının ileri sürüldüğü, dava konusu Tebliğ ile buna dayanak oluşturan 5544 sayılı Kanun ve ilgili Yönetmelikleri incelendiğinde, iş dünyasının beklentileri de göz önüne alınarak, ülkemizin küresel ekonomide rekabet edebilmesi için ihtiyaç duyduğu iş gereklerinin ve buna uygun eğitim ve öğretim programlarının belirlenmesi suretiyle uluslararası sertifikasyonlarla uyumlu nitelikli işgücü yetiştirilmesi ve belgelendirilmesine yönelik yeni bir sistemin hedeflendiğinin anlaşıldığı,

Bilgisayar mühendisliğinin, yükseköğretim mevzuatı ile 3458 sayılı Mühendislik ve Mimarlık Hakkında Kanun hükümlerine göre, formal bir öğrenim sonunda "diploma" ile belgelendirilen bir meslek alanı olduğu; mesleki yeterlilik sisteminde ise bir meslek dalının icra edilebilmesi için gerekli bilgi, beceri, tavır ve tutumların belirlendiği, saha tecrübesi, işyeri eğitimleri, sertifika programları ve mesleki kurslar gibi farklı eğitim yollarından da yararlanarak bu yetkinliklere sahip olan kişilerden, başarılı olanlara "mesleki yeterlilik belgesi" verildiği,

Nitekim benzer şekilde, 3795 sayılı Bazı Lise, Okul ve Fakülte Mezunlarına Unvan Verilmesi Hakkında Kanun ile teknisyen ve tekniker gibi unvanları elde edebilmek için gerekli eğitim ve diploma şartları düzenlenmiş iken, 3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu ile de kamu ve özel sektöre ait kurum, kuruluş ve işyerleri ile eğitim kurumlarında alınan eğitim ve öğrenim sonunda çırak, kalfa ve ustalık belgelerine sahip işgücü yetiştirilmesinin düzenlendiği,

Söz konusu unvan ve mesleki belgelere hak kazanabilmek için verilen bir kısım eğitim konularının birbiri ile örtüşmesinin doğal olduğu, ancak her birinde yetkinlikler farklı olduğu gibi sonuçta verilen sertifikaların da birbirinden farklı olduğu, nitekim, mesleki yeterlilik belgesi sahiplerine mühendislik unvan ve yetkisi verilmediği gibi belgelerde veya mevzuatta mühendislik ibaresinin de bulunmadığı, kaldı ki, 5544 sayılı Kanun'un 1. maddesinde de, mühendislik mesleğinin bu Kanun'un kapsamı dışında olduğunun açıkça düzenlendiği,

Bu itibarla, dava konusu ulusal meslek standartlarında mühendislik mesleğinin yetkisine giren bir hususun düzenlenmediği ve anılan standartların mevzuata uygun tesis edildiği sonucuna varıldığından, dava konusu düzenlemelerde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle,

davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, 5544 sayılı Kanun'un 1. maddesiyle mühendislik mesleği Kanun kapsamı dışında tutulmuş olup, iptal istemine konu işlemlerde tanımlanan uzmanlıkların alelade bir teknisyenden beklenebilecek olanın üstünde ve hatta ancak bilgisayar mühendislerinden beklenebilecek nitelikte olması nedeniyle dava konusu işlemin iptali gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinin ikinci fıkrasında, Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulmasının;

"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,

b) Hukuka aykırı karar verilmesi,

c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkün olduğu belirtilmiş; dördüncü fıkrasında, "Danıştayın ilk derece mahkemesi olarak baktığı davaların temyizen incelenmesinde bu madde ile ısrar hariç 50. madde hükümleri kıyasen uygulanır." denilmiş; 50. maddesinin dördüncü fıkrasında ise Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesinin, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılacağı hükme bağlanmıştır.

Danıştay Onuncu Dairesinin temyize konu kararı; Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 17/11/2021 tarih ve E:2020/144, K:2021/2432 sayılı bozma kararında belirtilen gerekçeler göz önüne alınarak verilmiş bir karar olduğundan, usul ve hukuka uygun bulunmakta ve bozulmasını gerektirecek bir hukuka aykırılık taşımamaktadır.