Danıştay İdare Dava Daireleri Kurulu E.2023/213 K.2023/1365

Hukuk Müşaviri V. …

İSTEMİN KONUSU

Danıştay Onikinci Dairesinin 07/03/2022 tarih ve E:2018/4593, K:2022/968 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı Sendika tarafından, Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumuna Bağlı Sağlık Tesislerinde Görevli Personele Ek Ödeme Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 8. maddesinin birinci fıkrasının, 13/09/2017 tarih ve 30179 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmeliğin 1. maddesiyle eklenen son cümlesinin iptali istenilmiştir.

Daire kararının özeti: Danıştay Onikinci Dairesinin 07/03/2022 tarih ve E:2018/4593, K:2022/968 sayılı kararıyla;

Anayasa'nın işlem tarihindeki 124. maddesine göre, Başbakanlık, bakanlıklar ve kamu tüzel kişilerinin, kendi görev alanlarını ilgilendiren kanunların ve tüzüklerin uygulanmasını sağlamak üzere ve bunlara aykırı olmamak şartıyla yönetmelikler çıkarabilecekleri; dava konusu düzenlemeyle, döner sermaye gelirlerinden yasal paylar ayrıldıktan sonra kalan tutarın personele dağıtımında, Sağlık Bakanlığına sağlık tesisi bazında veya tüm sağlık tesisleri için azami ek ödeme oranı belirleyebilme yetkisi verildiğinin görüldüğü, 209 sayılı Kanun'un 5. maddesinin üçüncü fıkrasının son cümlesindeki düzenlemeyle benzer mahiyette olduğu anlaşılan dava konusu Yönetmelik maddesinde, dayanağı olan üst hukuk normlarına ve hukuka aykırılık görülmediği,

Nitekim, benzer mahiyetteki bir uyuşmazlıkta (döner sermaye komisyonunca belirlenen ek ödeme oranında değişiklik yapma hususunda Kamu Hastaneleri Birlikleri Genel Sekreterlerine verilen yetkiye ilişkin olarak), Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca verilen 01/04/2021 tarih ve E:2020/2056, K:2021/690 sayılı kararın da bu yönde olduğu,

Her ne kadar davacı Sendika tarafından, dava konusu düzenlemeyle Danıştay Onbirinci Dairesinin 18/01/2017 tarih ve E.2016/7500 sayılı yürütmenin durdurulmasına ilişkin kararının etkisiz hale getirildiği ileri sürülmüş ise de; söz konusu yargı kararında, dağıtılacak döner sermaye ek ödeme oranının tespitinde dikkate alınan hazine payı oranını belirleme hususunda Maliye Bakanlığının yetkili olduğu ve bu hususta Sağlık Bakanlığınca belirleme yapılamayacağına yönelik değerlendirmeler yapıldığı, anılan yargı kararının, sağlık tesisi bazında veya tüm sağlık tesisleri için azami ek ödeme oranı belirleyebilme hususunda Sağlık Bakanlığına yetki veren dava konusu düzenlemeyle doğrudan bir ilgisi görülmediğinden, davacı Sendikanın bu iddiasına itibar edilmediği,

Öte yandan, işbu dava açıldıktan sonra, 04/03/2020 tarih ve 31058 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Sağlık Bakanlığına Bağlı Sağlık Tesislerinde Görevli Personele Ek Ödeme Yapılmasına Dair Yönetmelikle, dava konusu edilen Yönetmeliğin bütünüyle yürürlükten kaldırıldığı.

Bu durumda, dava konusu düzenlemenin yürürlükten kaldırılması nedeniyle, işbu davanın konusuz kaldığı görüldüğünden, davanın esası hakkında karar verilmesine yer bulunmadığı gerekçesiyle, Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumuna Bağlı Sağlık Tesislerinde Görevli Personele Ek Ödeme Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 8. maddesinin birinci fıkrasının, 13/09/2017 tarih ve 30179 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmeliğin 1. maddesiyle eklenen son cümlesinin iptali istemi yönünden davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, dava konusu yönetmelik hükümlerinin yürürlükte olduğu dönem için hukuka uygunluğunun incelenmesinin gerektiği, sebep ve amaç yönünden hukuka aykırı olan davalı idare işleminin iptali gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan; "a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması", sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.