Danıştay İdare Dava Daireleri Kurulu E.2023/79 K.2024/236

Dava konusu istem: 01/02/2017 tarih ve 29966 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Millî Eğitim Bakanlığı Özel Ulaştırma Hizmetleri Mesleki Eğitim ve Geliştirme Kursları Yönetmeliği'nin ''Özel ulaştırma hizmetleri mesleki eğitim ve geliştirme kurslarının açılması'' başlığını taşıyan 6. maddesinin 2 ve 3. fıkralarının yürürlükten kaldırılmasına ilişkin 01/07/2018 tarih ve 30465 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Millî Eğitim Bakanlığı Özel Ulaştırma Hizmetleri Mesleki Eğitim ve Geliştirme Kursları Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 1. fıkrasında yer alan ''ikinci, üçüncü (...) fıkraları yürürlükten kaldırılmış'' ibaresinin iptali istenilmiştir.

Daire kararının özeti: Danıştay Sekizinci Dairesinin 21/09/2022 tarih ve E:2019/3024, K:2022/4983 sayılı kararıyla;

Anayasa'nın 2. maddesi ile 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu'nun 3. maddesine atıfta bulunularak;

Davalı idare tarafından, dava konusu düzenlemenin Danıştay Onbeşinci Dairesince yürütmenin durdurulması yolunda verilen 01/02/2018 tarih ve E:2018/3 sayılı kararın uygulanması amacıyla yapıldığı, özel ulaştırma hizmetleri mesleki eğitim ve geliştirme kurslarının açılışında illerin nüfus sayısının esas alındığı kota uygulamasının gerçekleştirilmesi amacıyla mevzuat değişikliği çalışmalarının devam ettiğinin belirtildiği,

Danıştay Onbeşinci Dairesinin bahse konu kararı incelendiğinde, kararın Millî Eğitim Bakanlığı Özel Ulaştırma Hizmetleri Mesleki Eğitim ve Geliştirme Kursları Yönetmeliği'nin 6. maddesinin 5. fıkrasına ilişkin olduğu, davaya konu özel ulaştırma hizmetleri mesleki eğitim ve geliştirme kurslarının açılışında illerin nüfus sayısının esas alındığı kota uygulamasının kaldırılmasına ilişkin olmadığı ve Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 02/07/2018 tarih ve YD İtiraz No:2018/180 sayılı kararı ile kaldırıldığının anlaşıldığı,

Bu bağlamda; özel ulaştırma hizmetleri mesleki eğitim ve geliştirme kurslarının açılışında illerin nüfus sayısının esas alındığı kota uygulamasının kaldırılmasına ilişkin davaya konu düzenlemenin tesis edilmesinde, hukuken geçerli sebeplere dayanılmadığı, yargı kararının uygulandığından bahisle açık hataya düşüldüğü, nitekim 06/03/2019 tarih ve 30706 sayılı Yönetmelik değişikliği ile Millî Eğitim Bakanlığı Özel Ulaştırma Hizmetleri Mesleki Eğitim ve Geliştirme Kursları Yönetmeliği'nin 6. maddesinde, yargı kararının uygulanması amacıyla yeniden özel ulaştırma hizmetleri mesleki eğitim ve geliştirme kurslarının açılışında illerin nüfus sayısının esas alındığı kota uygulamasına yer verildiğinin görüldüğü gerekçesiyle, dava konusu düzenlemenin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, Millî Eğitim Bakanlığı Özel Ulaştırma Hizmetleri Mesleki Eğitim ve Geliştirme Kursları Yönetmeliği'nin dayanağı mevzuatta kota uygulamasına yer verilmediğinden anılan uygulamanın kaldırılmasına ilişkin dava konusu düzenlemede hukuka aykırılık bulunmadığı, 06/03/2019 tarihinde yapılan değişiklik ile kota uygulamasının Yönetmeliğe yeniden eklendiği, bu nedenle dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken dava konusu düzenlemenin iptali yolunda verilen temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan; "a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.