Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu E.2002/294 K.2003/27

MAL VE HIZMETLERE UYGULANACAK KDV'SI ORANLARININ TESPITINE ILIŞKIN 92/3896 SAYILI KARARNAMELERIN EKI KARARA, 1995/7612 SAYILI KARARNAME ILE EKLENEN IV SAYILI LISTEYE, "SIVILAŞTIRILMIŞ PETROL GAZININ OTOGAZ ISTASYONLARI TARAFINDAN TESLIMI"NIN EKLENMESINE ILIŞKIN 2000/867 SAYILI KARARNAMENIN EKI KARARDA YASAYA UYGUNLUK BULUNMADIĞI HK.

Temyiz Edenler: 1- Başbakanlık 2- Maliye Bakanlığı Karşı Taraf: ... Vekili: ...

İstemin Özeti: Mal ve hizmetlere uygulanacak katma değer vergisi oranlarının tespitine ilişkin 1992/3896 sayılı Kararnamenin eki Karara, 1995/7612 sayılı Kararname ile eklenen IV sayılı listeye, "sıvılaştırılmış petrol gazının (LPG) otogaz istasyonları tarafından teslimi" nin eklenmesine ilişkin 2000/867 sayılı Kararnamenin eki Kararın iptali istenmiştir.

Danıştay Yedinci Dairesi 20.5.2002 günlü ve E:2001/626, K:2002/1942 sayılı kararıyla.

3065 sayılı Yasanın 28 inci maddesiyle verilen yetki uyarınca Bakanlar Kurulunca yayımlanan, 1992/3896 sayılı Kararnamenin eki Karar ile, bir kısım mal ve hizmetlerin, dört liste halinde düzenlenerek, her bir mal teslimi ve hizmet ifasında uygulanacak katma değer vergisi oranlarının belirlendiği, daha sonra da, çeşitli kararnameler ile bu listelere dahil mal ve hizmetlerin çeşitleri ile tabi olacakları vergi oranları üzerinde değişiklik yapıldığı, davaya konu 2000/867 sayılı Kararnamenin eki Kararda ise, "sıvılaştırılmış petrol gazının (LPG) otogaz istasyonları tarafından tesliminden" %40 oranında katma değer vergisi alınmasının öngörüldüğü,

3065 sayılı Kanunun 28 inci maddesinde Bakanlar Kuruluna tanınan yetkinin, herşeyden önce, eşitlik ilkesine uygun olarak kullanılması gerektiği, maddede yer alan, bir malın üretim aşamasında ayrı, perakende satış aşamasında ayrı oranlarda vergiye tabi tutulabileceği yolundaki hükmün, aynı malın "kullanım amacına" göre de farklı oranlar saptayabilme konusunda yetki tanıdığı şeklinde yorumlanamayacağı, aksine yorumun, hem maddenin lafzına, hem de Kanunun Genel Gerekçesinde anlatımını bulan vergilendirme ilkelerine aykırı olduğu, dava konusu düzenlemede yetki unsuru yönünden hukuka uyarlık görülmediği, öte yandan;

dava konusu düzenlemenin sebebinin, mutfaklarda kullanılan LPG gazının maliyetinin yüksek olması ve 2000 yılında uygulanan sübvansiyon sebebiyle oluşan Hazine kaybının telafisi olduğu, kararın gerekçesinde yer alan "otogaz istasyonlarında satılan LPG'nin maliyetinin evlerde kullanılandan daha düşük olması nedeniyle tüketici fiyatlarının birbirine yakınlaştırılması" ibaresinin de bu hususu doğruladığı,

ancak, sosyal politika gereği mutfakta kullanılan gaz için satış fiyatının düşük tutulmasının Hazineye getireceği yükün tüm vergi yükümlülerine, mali güçlerine göre dağıtılması gerekirken, bunun yapılması yerine, bu yükün araçlarında LPG kullananların üzerinde bırakılmasında, yukarıda açıklanan vergide eşitlik ilkesine uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle 2000/867 sayılı Bakanlar Kurulu Kararnamesinin eki Kararı iptal etmiştir.

Başbakanlık ve Maliye Bakanlığı tarafından, 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanununun 28 inci maddesiyle verilen yetkiye dayanılarak dava konusu düzenlemenin yapıldığı, otogaz ile evlerde kullanılan LPG'nin işlevlerinin farklı olduğu, bu nedenle farklı oranlar tespit edildiği ve benzer yakıt türleri arasındaki vergi yükünün yakınlaştırılmasının amaçlandığı, 17.7.2002 tarihli ve 2002/4480 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile dava konusu kararın yürürlükten kaldırıldığı ileri sürülerek karar temyiz edilmiştir.

Savunmanın Özeti: Savunmada bulunulmamıştır.

Danıştay Tetkik Hakimi ...'in Düşüncesi: 3065 sayılı Yasanın 28 inci maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak yapılan dava konusu düzenlemede yasaya aykırılık bulunmadığı, temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

Danıştay Savcısı ...'ın Düşüncesi: 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanununun 28'inci maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak Bakanlar Kurulunca 5.7.2000 tarih ve 24100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 10.7.2000 tarihinden geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe giren 13.6.2000 tarih ve 2000/867 sayılı Kararnamenin Eki kararının iptaline karar veren Danıştay Yedinci Dairesinin 20.5.2002 gün ve E:2001/626, K:2002/1942 sayılı kararının bozulması istenilmektedir.

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49 uncu maddesinin 1 inci fıkrasında belirtilen nedenlere uygun olup, Danıştay Yedinci Dairesince verilen kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görüldüğünden, temyize konu karardaki düşünce doğrultusunda temyiz isteminin kabulü ile Daire kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Genel Kurulunca, dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: Dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçesi Kararın özet bölümünde yazılı Danıştay Yedinci Dairesinin 20.5.2002 günlü ve E:2001/626, K:2002/1942 sayılı kararı, aynı hukuksal nedenler ve gerekçe ile Kurulumuzca da uygun bulunmuş ve temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, Kararın bozulmasını gerektirecek durumda görülmemiştir. Bu nedenlerle temyiz isteminin reddine, 31.1.2003 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

X - KARŞIOY

Katma Değer Vergisi Kanununun 28 inci maddesinde Bakanlar Kuruluna; muhtelif mal ve hizmetler ile "bazı malların perakende" safhası için farklı vergi oranları saptama yetkisi tanınmıştır.

Bilindiği gibi LPG, bir petrol türevidir. Bu ürünün daha çok ve yaygın olarak mutfaklarda, kısmen sınai üretimde kullanılması nedeniyle Anayasanın vergi yükünün adil ve dengeli dağılımının maliye politikasının temeli sayan ilkesi de gözönüne alınarak, bu iki alanın korunması ve piyasa fiyatının düşük tutulması amacıyla sübvansiyon uygulanmakla yetinilmemiş, mükellefi ithalatçılar ve rafineriler olan akaryakıt tüketim vergisi de olabildiğince düşük düzeyde tutulmuştur.

Bir birim petrolden elde edilecek LPG miktarı yükseltilemeyeceğine göre otogaz adı altında, teknik imalat özelliği olmamasına karşın, montaj ve tadil yöntemiyle yakıt düzeneği değişikliği yapılarak motorlu taşıtlarda yakıt olarak kullanımı yaygınlaşan LPG tüketimi, öngörülmeyen bir alanda sübvansiyondan pay alıp, düşük fiyat ve vergi avantajına dönüşmüştür.

Dolayısıyla taşıtı bulunmayanlar ya da taşıtında bu yakıtı kullanmayanların yarattığı kaynak, LPG yakıtı kullanan taşıt kullanıcılarına kaymış ve gereksinimini dış ülkelerden sağlamak zorunda olan ülkemizin daha çok ithalat yapması gerekmiştir.

Vergi yükünün adil ve dengeli dağılımını maliye politikasının amacı sayan Anayasamıza göre ithalatın getirdiği yükü nedensiz artıran otogaz kullanıcıları ile sınai üretim ve beslenme gereksiniminde LPG kullanan tüketiciler arasındaki dengesizliğin, 3065 sayılı Yasanın 28 inci maddesinde tanınan "bazı malların perakende safhası için farklı oranları saptama" yetkisine dayanılarak giderilmesinde hukuka aykırı bir yön bulunmamaktadır. Dava konusu Bakanlar Kurulu Kararına ek Kararın iptali yolundaki kararın bu nedenlerle bozulması gerektiği görüşüyle karara katılmıyoruz.