Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu E.2019/1392 K.2020/1303

… Kargo Gümrük Müdürlüğü - … VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI) : … Sistemler Limited Şirketi VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU

… Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı adına tescilli 03/06/2009 tarih ve ... sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesiyle, 8531.20.20.00.00 gümrük tarife istatistik pozisyonunda beyan edilen "Led panel ve aksesuar" isimli eşyaların, 8528.59.90.00.99 pozisyonunda beyan edilmesi gerektiğinden bahisle ek olarak tahakkuk ettirilen gümrük vergisi, özel tüketim vergisi ve katma değer vergisi ile bunlar üzerinden hesaplanarak karara bağlanan para cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.

… Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı:

Davacı tarafından tahakkuk ve para cezalarından ödeme emrinin tebliği üzerine haberdar olunduğunun ileri sürüldüğü görülmektedir. Olayda davacı adına yapılan tahakkukların üç yıllık süresi içinde usulüne uygun şekilde muhatabına tebliğ edilmediği görüldüğünden zamanaşımına uğradığı açıktır. Bu nedenle söz konusu ek tahakkuk ve para cezalarında hukuka uygunluk bulunmamaktadır.

Vergi mahkemesi bu gerekçeyle ek tahakkuk ve para cezalarını iptal etmiştir.

Davalının temyiz istemini inceleyen Danıştay Yedinci Dairesinin 10/10/2018 tarih ve E:2014/4984, K:2018/4319 sayılı kararı:

4458 sayılı Kanun'un 242. maddesinin olay tarihindeki şekline göre, ilgililerin, kendilerine tebliğ edilen vergilere karşı, tebliğinden itibaren ya on beş gün içerisinde, ek tahakkuku yapan gümrük müdürlüğüne düzeltme talebinde bulunarak başvuru üzerine tesis edilecek olumsuz işleme karşı tebliğinden itibaren yedi gün içerisinde ya da doğrudan, ek tahakkuk işleminin tebliğinden itibaren yedi gün içerisinde gümrük müdürlüğünün bağlı bulunduğu gümrük başmüdürlüğüne itiraz talebinde bulunmaları, başmüdürlüğün olumsuz işlemine karşı ise süresi içerisinde yetkili vergi mahkemesinde dava açmaları gerekmektedir.

Anılan düzenlemelere göre, tahakkuk ve para cezası kararları ile idari kararlarda idari davaya konu olabilecek işlem, bu kararlar değil, bu kararlara karşı, Kanun'un sözü edilen 242. maddesinde öngörülen usullere göre yapılacak itiraz üzerine yine aynı maddede yazılı mercilerce otuz gün içerisinde cevap verilmemesi nedeniyle oluşan zımni ret işlemi veya aynı mercilerce tesis edilecek olumsuz işlemdir.

Diğer taraftan, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 14. maddesinde, açılan davada, idari merci tecavüzünün bulunup bulunmadığının ilk inceleme esnasında inceleneceği; aynı Kanun'un 15. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (e) bendinde, idari merci tecavüzü halinde, dilekçelerin görevli idare merciine tevdiine karar verileceği; (2) numaralı fıkrasında, dilekçenin görevli mercie tevdii halinde, Danıştaya veya ilgili mahkemeye başvurma tarihinin, merciine başvurma tarihi olarak kabul edileceği belirtilmiştir.

Olayda, davacının dava konusu edilen ek tahakkuklar ile para cezalarından, söz konusu alacakların tahsili için düzenlenen ödeme emrinin tebliğ edilmesi üzerine 10/01/2013 tarihinde haberdar olduğundan bahisle bunlara karşı zorunlu idari itiraz yolunu tüketmeden, 31/01/2013 tarihinde vergi mahkemesi nezdinde söz konusu tahakkuk ve para cezalarını doğrudan dava konusu ettiği, bu haliyle ortada idari davaya konu edilebilecek bir işlem bulunmadığı açıktır.

Mahkemece, her ne kadar, hukuka uygun olmayan şekilde ilanen tebliğ edildiği açık olan ek tahakkuklar ve cezalar hakkında, davalı idarece ödeme emri ile takibe geçildiğinden idari itiraz yolunun işletilmesine gerek görülmeyerek işin esası incelenmişse de olayda, on beş günlük itiraz süresinin geçirilmesinden sonra dava açılması nedeniyle bu aşamada merciine tevdii kararı verilmesinin davacıya hukuki yarar sağlaması olanaklı bulunmadığından, mahkemece incelenmeksizin ret kararı verilmesi gerekirken, işlemin iptali yolunda verilen kararda hukuki isabet görülmemiştir.

Daire bu gerekçeyle mahkeme kararını bozmuştur.

…Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararı:

Usulüne uygun olarak tebliğ edilmediğinden, davacı adına tesis edilen kararlarda Anayasa'nın 40. maddesindeki düzenlemeye aykırı olarak başvurulacak kanun yolu süresi ve ilgili makam hakkında davacının bilgilendirilmediği açıktır.

Mahkeme, ilk kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçeye ek olarak bu gerekçeyle ısrar etmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı adına ek olarak tahakkuk ettirilen gümrük vergisi, özel tüketim vergisi ve katma değer vergisi ile bunlar üzerinden hesaplanarak karara bağlanan para cezalarında hukuka aykırılık olmadığı belirtilerek aksi yönde verilen ısrar kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ : Dosyanın ve UYAP kayıtlarının birlikte incelenmesinden davaya konu ek tahakkuk ve para cezalarının tahsili amacıyla davacıya gönderilen ödeme emrinin mahkemece iptali yolunda verilen karara yönelik temyiz istemi, ödeme emri içeriği ek tahakkuk ve para cezalarının zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle Danıştay Yedinci Dairesinin 10/10/2018 tarih ve E:2014/4969, K:2018/4318 sayılı kararıyla reddedilmiştir. Davaya konu ek tahakkuk ve para cezalarının artık davacıdan tahsili cihetine gidilemeyeceğinden sonucu itibarıyla hukuka aykırılık bulunmayan ısrar kararına yönelik temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

MADDİ OLAY

Davacı adına tescilli 03/06/2009 tarih ve ... sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesine ilişkin gümrük vergisi, özel tüketim vergisi ve katma değer vergisi ile bunlar üzerinden hesaplanarak karara bağlanan para cezaları davacının taşındığı adreste bulunamadığından bahisle ilanen tebliğ edilmiş ise de anılan alacakların tahsiline dair ödeme emri davacının Ticaret Sicil Gazetesinde ilan edilen adresinde tebliğ edilmiştir.

İLGİLİ MEVZUAT

Serbest dolaşıma giriş beyannamesinin tescil tarihinde yürürlükte olan 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun "Gümrük Yükümlülüğünün Doğması" başlıklı 181. maddesinin birinci fıkrasında ithalatta gümrük yükümlülüğünün; ithalat vergilerine tabi eşyanın serbest dolaşıma girişi, ithalat vergilerine tabi eşyanın ithalat vergilerinden kısmi muafiyet suretiyle geçici ithali için verilecek gümrük beyannamesinin tescil tarihinde başlayacağı belirtilmiştir.

Anılan Kanun'un 197. maddesinde ise gümrük vergilerinin tahakkukundan hemen sonra beyanname veya beyanname yerine geçen belge üzerinde yükümlüye tebliğ edileceği, yapılan denetlemeler sonucunda hiç alınmadığı veya noksan alındığı belirlenen veya birinci fıkrada belirtilen şekilde tebliğ edilemeyen gümrük vergilerine ilişkin tebligatın gümrük yükümlülüğünün doğduğu tarihten itibaren üç yıl içinde yapılacağı düzenlemesine yer verilmiştir.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Dosyanın ve UYAP kayıtlarının birlikte incelenmesinden davaya konu ek tahakkuk ve para cezalarının tahsili için davacı adına düzenlenen ödeme emrinin amme alacağının kesinleşmediğinden bahisle iptali yolunda verilen karara yönelik temyiz istemi, beyannamenin tescil edildiği tarihten itibaren üç yıllık zamanaşımı süresi içerisinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmeyen vergilerin zamanaşımına uğradığı, para cezalarının da bu nedenle dayanaksız kaldığı gerekçesiyle Danıştay Yedinci Dairesinin 10/10/2018 tarih ve E:2014/4969, K:2018/4318 sayılı kararıyla reddedilmiş anılan karara yönelik davalının karar düzeltme istemi de reddedilerek söz konusu karar kesinleşmiştir.

Bu nedenle, davaya konu ek tahakkuk ve para cezalarının davacıdan tahsili cihetine gidilemeyeceğinden davacı adına yapılan ek tahakkuk ve para cezalarının üç yıllık süre içinde usulüne uygun şekilde muhatabına tebliğ edilmediğinden zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle verilen ısrar kararında sonucu itibarıyla hukuka aykırılık görülmemiştir.

X - KARŞI OY

Temyiz isteminin kabulü ile ısrar kararının Danıştay Yedinci Dairesinin kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca bozulması gerektiği oyu ile karara katılmıyoruz.

XX- KARŞI OY

Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçe karşısında vergi mahkemesi kararının bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmadığından, istemin reddi gerektiği oyu ile karara katılmıyorum.