Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu E.2019/1693 K.2021/883

Dava konusu istem: Davacı adına, araç alım ve satımı faaliyeti nedeniyle elde ettiği hasılatını beyan dışı bıraktığından bahisle takdir komisyonu kararlarına istinaden 2010 ve 2011 yılları için re'sen salınan gelir vergisi ile verginin bir katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istemiyle dava açılmıştır. ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararı:

Olayda, davalı idarece takdirin müstenidatı olarak gösterilen "Vergi Kimlik Numarası ile Araç Bilgileri Sorgulama" belgesine göre davacının dava konusu dönemlerde farklı adetlerde marka ve modellerde araç alım-satımı yaptığı anlaşılmakta ise de takdir komisyonu kararlarında değinilen bilgilere ayrıca yer verilmemiş, bu belge ile bilgiler takdir komisyonu kararlarıyla birlikte davacıya tebliğ edilmemiştir.

Diğer taraftan bu belgede anılan araçların alım ve satım bedelleri de yer almamaktadır. Dolayısıyla bu belgeler, matrahın doğru olarak tespit ve takdirine dayanak olabilecek nitelik taşımamaktadır.

Ayrıca araçların kasko bedelinden satıldığına ilişkin bir tespitin bulunmaması, taraflar arasında ispat niteliğini haiz olan noter satış sözleşmelerinin bulunmaması nedeniyle bu bedellerin matrah takdirinde dikkate alınamaması ve takdir komisyonu kararlarında esas alınan %3 kârlılık marjının ne şekilde tespit edildiğine dair açıklayıcı bir bilgiye ver verilmemesi hususu dikkate alındığında sadece harici araştırmalar neticesinde elde edilen veriler ışığında varsayımsal olarak salınan vergi ve kesilen cezalarda hukuki isabet bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Vergi Mahkemesi bu gerekçeyle vergi ve cezaları kaldırmıştır.

Davalının istinaf istemini inceleyen ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E: ... , K: ... sayılı kararı:

Vergi Dava Dairesi, istinaf istemine konu vergi mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu gerekçesiyle istemi reddetmiştir.

Davalının temyiz istemini inceleyen Danıştay Dördüncü Dairesinin 29/01/2019 tarih ve E:2018/4555, K:2019/676 sayılı kararı:

193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 37. maddesi uyarınca devamlı olarak, ticari organizasyon dahilinde gerçekleştirilen bir faaliyetten elde edilen kazançların ticari kazanç olarak nitelendirilmesi gerekmektedir.

İlgili olduğu yılda birden fazla araç alım satımı yapılması halinde elde edilen kazanç ticari kazanç olup bu kazancın beyanı zorunludur. Aksi durumda idare, gerekli tespit ve incelemeler sonucunda somut verilerden hareket ederek matrahı gerçeğe en yakın şekilde tespit edecektir. İdare, olaya özgü somut verilerden hareket ederek matrah belirlemek zorundadır. Ancak bunun mümkün olmadığı durumlarda, objektif bazı kriterlerden de faydalanabilmesinin kabulünün ticari ve teknik icaplara uygun düşeceği açıktır.

Olayda, ihtilaflı dönemde alım satımı yapılan araçların sayısı ve dönemi dikkate alındığında araçların ticari amaçla satıldığı anlaşılmış olup araçların kasko bedeli dışında bir bedelle satışının yapıldığı hususunda davacı tarafından aksi delil sunulmamıştır.

Öte yandan, satışı yapılan ihtilaf konusu araçların kasko bedelleri üzerinden takdir edilen matrahın, davacı lehine düşük kârlılık oranından hesaplandığı dikkate alındığında matrah tespitinin iktisadi, ticari ve teknik icaplara uygun ve olayın özelliğine göre normal ve mutad kabul edilmesi gereken nitelikte olup olmadığı hususunda vergi yargısında vergiyi doğuran olayın gerçek mahiyetinin her türlü delille ispatlanabileceği kabul görmektedir.

Bu durumda, re'sen araştırma, delil serbestisi, delillerin serbestçe değerlendirilmesi ve ekonomik yaklaşım ilkeleri uyarınca kasko bedelinin neden gerçek satış bedeli olarak kabul edilemeyeceği yargı merciince hukuken ortaya konulduktan sonra davacı tarafından satılan araçların emsal bedelinin Türkiye Şoförler ve Otomobilciler Federasyonu veya Ticaret Odalarından araştırılarak dava konusu vergi ve cezalar hakkında bir karar verilmesi gerekirken değinilen gerekçeyle vergi ve cezaları kaldıran Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf isteminin reddine ilişkin Vergi Dava Dairesi kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.

Daire bu gerekçeyle Bölge İdare Mahkemesi kararını bozmuştur.

... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı ısrar kararı:

Vergi Dava Dairesi, ilk kararında yer alan aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle ısrar etmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek ısrar kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçesi yukarıda açıklanan ısrar kararı, aynı hukuksal nedenler ve gerekçe ile Kurulumuzca da uygun bulunmuş olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, kararın bozulmasını gerektirecek durumda görülmemiştir.

X - KARŞI OY

Temyiz isteminin kabulü ile ısrar kararının Danıştay Dördüncü Dairesinin kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca bozulması gerektiği oyu ile karara katılmıyoruz.