Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu E.2020/1106 K.2021/103

Dava konusu istem: Sigorta acentesi olarak faaliyet gösteren davacı şirketin ödemiş olduğu banka ve sigorta muameleleri vergilerinin mahkeme kararı ile iadesi neticesinde iade edilen tutar üzerinden tecil faizi hesaplanarak ödenmesine ilişkin talebinin zımnen reddi işlemin iptali ve 48.671 TL tutarındaki faizin tarafına ödenmesine hükmedilmesi istemiyle dava açılmıştır.

... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı:

İadesi gereken tutar yönünden vergi idaresi ile davacı arasındaki ilişki, iadenin yargı kararıyla hüküm altına alınması nedeniyle yönetilen-idare ilişkisi olmaktan çıkarak, bir borç ilişkisine dönüşmüştür. Dolayısıyla, bu ilişkinin borçlusu tarafından alacaklısına, paranın tasarrufundan yoksun kalınan süre için verginin idarece tahsil edildiği tarihten iadenin yapıldığı tarihe kadar 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun hükümlerine göre faiz ödenmesi gerekmektedir.

Bu durumda, 48.671 TL faize hükmedilmesi istemiyle açılan davada, ara karara cevaben davalı tarafından dosyaya ibraz edilen bilgi ve belgeler uyarınca tahsil ve iade tarihleri arasındaki yasal faiz oranları dikkate alınarak hesaplanan 18.673,17 TL faizin davacıya ödenmesi, davanın 29.997,83 TL'lik kısmının ise reddi gerekmektedir.

Mahkeme bu gerekçeyle davanın 18.673,17 TL'lik kısmının kabulüne, 29.997,83 TL'lik kısmının ise reddine karar vermiştir.

Tarafların temyiz istemini inceleyen Danıştay Yedinci Dairesinin 29/03/2019 tarih ve E:2016/12967, K:2019/2128 sayılı kararı:

İdareyi, eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü tutan Anayasa'nın 125. maddesinin son fıkrası, yargı yeri kararı uyarınca iadesi gereken bir miktar paranın idarenin tasarrufunda kalan sürede ilgilisi tarafından tasarruf edilememesinden doğan zararın giderilmesini de kapsamaktadır. İadesi gereken tutar yönünden vergi idaresi ile davacı arasındaki ilişki, iadenin yargı kararıyla hüküm altına alınması nedeniyle yönetilen-idare ilişkisi olmaktan çıkarak, bir borç ilişkisine dönüşmüştür. Dolayısıyla, bu ilişkinin borçlusu tarafından alacaklısına, 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun hükümlerine göre faiz ödenmesi gerekmektedir.

Bu durumda, 3095 sayılı Kanun'da yer alan düzenlemeler uyarınca faizin hesaplanmasında başlangıç tarihinin tahsil tarihi olarak değil, idareye başvuru tarihi olarak kabulü ve hesaplamaların bu tarihler esas alınarak yapılması gerektiğinden anılan hususlar gözetilerek yeniden karar verilmek üzere temyize konu kararın bozulması gerekmektedir.

Daire bu gerekçeyle tarafların temyiz istemlerini kabul ederek mahkeme kararını bozmuştur. ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararı: Mahkeme, aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle ilk kararında ısrar etmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Temyize konu kararın davanın kabulüne ilişkin kısmının usul ve yasaya aykırı olduğu belirtilerek bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ

Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, ısrar kararının dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçe karşısında, yerinde ve kararın bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından, istemin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçesi yukarıda açıklanan ısrar kararı, aynı hukuksal nedenler ve gerekçe ile Kurulumuzca da uygun bulunmuş olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, kararın bozulmasını gerektirecek durumda görülmemiştir.

X - KARŞI OY

Temyiz isteminin kabulü ile ısrar kararının Danıştay Yedinci Dairesinin kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca bozulması gerektiği oyu ile karara katılmıyoruz.