Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu E.2020/1271 K.2020/1590

Dava konusu istem: 27/08/2015 tarih ve 29458 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 456 Sıra No'lu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği'nin iptali istemiyle dava açılmıştır.

Davanın reddi yolunda verilen Danıştay Dördüncü Dairesinin kararına davacı tarafından yöneltilen temyiz istemini inceleyen Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun 08/11/2017 tarih ve E:2017/618, K:2017/521 sayılı kararı:

Daire kararının, davaya konu Tebliğ'in "Ceza Hükümleri" başlıklı 9. maddesi dışında kalan bölümleri yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrası, aynı hukuksal nedenler ve gerekçe ile uygun bulunmuş olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, kararın anılan hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek durumda görülmemiştir.

Vergi dairelerince düzenlenen ve muhataplarına 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun hükümlerine göre tebliği gereken evrakın, Gelir İdaresi Başkanlığı aracılığıyla elektronik ortamda tebliğ edilmesi ile ilgili usul ve esasları belirlemek amacıyla getirilen davaya konu Tebliğ'in ceza hükümlerine ilişkin bölümünde, bu Tebliğ ile getirilen yükümlülüklere uymayanlar için Kanun'un 148, 149 ve mükerrer 257. maddeleri uyarınca, Kanun'un mükerrer 355. maddesindeki cezai müeyyidenin uygulanacağı yolunda düzenleme yapılmışsa da mükerrer 355. maddede, 107/A maddesinden bahsedilmemektedir.

148, 149 ve mükerrer 257. maddelerde de Tebliğ'in getiriliş amacıyla doğrudan bağlantılı durumlar düzenlenmemiştir. Bu durumda, davalı idare tarafından sınırları kanunla belirlenmiş bir yetkiye dayanmaksızın düzenleyici işlem ile suç ve ceza ihdas edilmiş olması karşısında Tebliğ'in söz konusu düzenlemelerinin "suçta ve cezada kanunilik ilkesi"ne aykırılık teşkil ettiği açıktır.

Ayrıca, 213 sayılı Kanun'a 107/A maddesinin eklenmesine ilişkin 6009 sayılı Gelir Vergisi Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısı'nın 7. maddesiyle ilgili olarak Komisyon Raporunda, bu maddede tebliğe elverişli elektronik adres kullanma zorunluluğu getirme konusunda Maliye Bakanlığına yetki verildiği, ancak bu zorunluluğa uymayanlara ne tür ceza kesileceği konusunda tasarıda bir belirleme yer almadığı, bu nedenle Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355. maddesinin 1. fıkrasına 107/A madde numarası eklenerek belirleme yapılması gerektiği yolunda düşülen muhalefet şerhi de yapılan tespiti destekler mahiyettedir.

Kurul bu gerekçeyle dava konusu Tebliğ'in, "Ceza Hükümleri" başlıklı 9. maddesi yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasını bozmuş; 9. maddesi dışında kalan bölümler yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasına karşı yapılan temyiz istemini reddetmiştir.

Danıştay Dördüncü Dairesinin 30/12/2019 tarih ve E:2018/3366, K:2019/10783 sayılı kararı:

Daire, Kurul kararında belirtilen gerekçeyle dava konusu Tebliğ'in, "Ceza Hükümleri" başlıklı 9. maddesini iptal etmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 148, 149 ve mükerrer 257. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak Hazine ve Maliye Bakanlığınca yapılan düzenlemelere uyulmaması durumunda Kanun'un mükerrer 355. maddesi uyarınca özel usulsüzlük cezası kesilmesi gerektiği, idari düzenlemeler ile ceza getirilmesinin söz konusu olmadığı belirtilerek Daire kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminde bulunan Gelir İdaresi Başkanlığının davanın tarafı olmadığı, Daire kararının hukuka uygun olduğu belirtilerek temyiz istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Davanın tarafı olmayan Gelir İdaresi Başkanlığının temyiz isteminin incelenmesine hukuken olanak bulunmadığından temyiz isteminin incelenmeksizin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Yargı mercilerince verilen kararlara karşı karardan menfaati olumsuz etkilenen davacı ve/veya davalı taraf kanun yollarına başvurabilecek olup davada taraf olmayanların kanun yollarına başvurma hakkı bulunmamaktadır. Olayda, davanın tarafı olmayan Gelir İdaresi Başkanlığının 17/08/2020 tarihinde kayda giren dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu görülmektedir. Bu durumda, davada taraf sıfatı bulunmayan Gelir İdaresi Başkanlığının temyiz isteminin incelenmesine hukuken olanak bulunmamaktadır.