KÜNYE
Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu 2020/565 E., 2021/1700 K.·T.C. Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu
- Karar tarihi
- 24 Kasım 2021
- Esas No
- 2020/565
- Karar No
- 2021/1700
- Temyiz eden (davalı)
- ...Vergi Dairesi Başkanlığı (...Vergi Dairesi Müdürlüğü)
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davacı)
- ...Beton Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
- Vekili
- Av. ...
- İstemin konusu
- .... Vergi Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı ısrar kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
535 kelime·3 dk okuma·6 bölüm
Dava konusu istem: Hakkında gerçek bir emtia teslimi veya hizmet ifası olmaksızın fatura düzenlediği yolunda vergi tekniği raporu bulunan ...Petrol Gıda Ticaret Limited Şirketinden emtia veya hizmet aldığını Ba formuyla bildiren davacı adına, değinilen bildirimde beyan edilen alış tutarlarını esas alarak matrah takdir eden takdir komisyonu kararı uyarınca re'sen salınan 2008 yılının Nisan ilâ Ağustos dönemlerine ilişkin katma değer vergisi ile verginin bir katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemiyle dava açılmıştır.
.... Vergi Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararı:
Olayda, takdir komisyonunca, kendilerine yasayla tanınan inceleme ve araştırma yetkileri kullanılmak suretiyle mükellef nezdinde ihtilaf konusu döneme ilişkin olarak herhangi bir inceleme yapılmamış ve davacının, hakkında vergi tekniği raporu düzenlenen ...Petrol Gıda Ticaret Limited Şirketinden olan alımlarını yasal defter ve belgelerine kaydedip kaydetmediği ortaya konulmamıştır.
Bu hususlarla birlikte hangi faturaların defterlere kaydedilip beyanlara intikal ettirildiğinin tespit edilmediği, devreden katma değer vergisi tutarlarının dikkate alınmadığı ve herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmaksızın, kalıplaşmış ve dayanaksız ifadeler kullanılmak suretiyle takdir komisyonunca matrah takdir edildiği göz önüne alındığında, dava konusu vergi ve cezada hukuki isabet bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Vergi Mahkemesi bu gerekçeyle vergi ziyaı cezalı tarhiyatı kaldırmıştır.
Davalının temyiz istemi Danıştay Dördüncü Dairesinin 27/11/2018 tarih ve E:2016/2212, K:2018/12059 sayılı kararıyla reddedilmiştir.
Davalının karar düzeltme istemini kabul ederek önceki kararını kaldırdıktan sonra temyiz istemini yeniden inceleyen Danıştay Dördüncü Dairesinin 01/10/2019 tarih ve E:2019/2302, K:2019/5775 sayılı kararı:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 20. maddesi uyarınca ...Petrol Gıda Ticaret Limited Şirketi hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunun incelenmesi ve bu inceleme sonucunda ulaşılacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinden, dava konusu vergi ve cezaları kaldıran Mahkeme kararında hukuka uygunluk bulunmamaktadır.
Daire bu gerekçeyle kararı bozmuştur.
.... Vergi Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı ısrar kararı:
Mahkeme, aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle ilk kararında ısrar etmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Dava konusu vergi ve cezalarda hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek aksi yönde verilen ısrar kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Cevap verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...DÜŞÜNCESİ
Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, ısrar kararının dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçe karşısında, yerinde ve kararın bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından, istemin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçesi yukarıda açıklanan ısrar kararı, aynı hukuksal nedenler ve gerekçe ile Kurulumuzca da uygun bulunmuş olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, kararın bozulmasını gerektirecek durumda görülmemiştir.
X - KARŞI OY
Temyiz isteminin kabulü ile ısrar kararının Danıştay Dördüncü Dairesinin kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca bozulması gerektiği oyu ile karara katılmıyorum.
Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu, E. 2020/565, K. 2021/1700, 24 Kasım 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama