Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu E.2022/553 K.2024/37

Dava konusu istem: Davacı adına, hakkında vergi tekniği raporu bulunan ... İnşaat Metal Ticaret Pazarlama Limited Şirketinden aldığı faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığından bahisle takdir komisyonu kararı uyarınca re'sen tarh edilen 2008 yılının Mayıs dönemine ait katma değer vergisi ile verginin bir katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemiyle dava açılmıştır. ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı:

213 sayılı Vergi Usul Kanununun 30. maddesinin birinci fıkrasında, re'sen vergi tarhı, vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt ve belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitine imkan bulunmayan hallerde takdir komisyonları tarafından takdir edilen veya vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlarca düzenlenmiş vergi inceleme raporlarında belirtilen matrah veya matrah kısmı üzerinden vergi tarh olunması şeklinde tanımlanmıştır.

Aynı maddenin ikinci fıkrasının (6) numaralı bendinde, tutulması zorunlu olan defterlerin veya beyannamelerin gerçek durumu yansıtmadığına dair delil bulunması halinde vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt ve belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitinin mümkün olmadığının kabul edileceği öngörülmüştür.

Kanun'un 31. maddesinin birinci fıkrasında, takdir komisyonunca belli edilen matrah veya matrah kısmının takdir kararına bağlanacağı, üçüncü fıkrasının (8) numaralı bendinde takdirin müstenidatı ve takdir hakkında izahatın takdir kararlarında bulunması gerektiği düzenlemelerine yer verilmiştir. Kanun'un 75. maddesinde, takdir komisyonlarının görevlerini yaparken bu Kanun'da yazılı inceleme yetkisini haiz oldukları düzenlenmiştir.

Davacının mal veya hizmet alışı yaptığı firma hakkındaki olumsuzluklardan dolayı, takdir komisyonunca belirlenen matrah üzerinden dava konusu cezalı tarhiyat yapılmıştır. Ancak davacının hangi tarihte, hangi miktarda düzenlendiği belli olmayan bu faturaları gerçekten kullanıp kullanmadığı ve beyannamelerinde indirim konusu yapıp yapmadığı yönünde herhangi bir tespit mevcut değildir. Dolayısıyla kanunla tanınan inceleme ve araştırma yetkisi kullanılmaksızın, matrahın dayanağı ve izahı somut olarak belirtilmeden Vergi Usul Kanunu’nun 31.maddesinin üçüncü fıkrasının (8) numaralı bendine aykırı şekilde matrah takdir edilmiştir.

Bu nedenle, eksik incelemeye dayalı olarak takdir edilen matrah üzerinden yapılan cezalı tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmamaktadır.

Vergi Mahkemesi bu gerekçeyle vergi ziyaı cezalı tarhiyatı kaldırmıştır.

Davalının temyiz istemini inceleyen Danıştay Dördüncü Dairesinin 11/01/2021 tarih ve E:2016/861, K:2021/32 sayılı kararı:

Davacının 2008 yılına ilişkin Ba formu ile mal veya hizmet alışında bulunduğunu bildirdiği firma hakkında sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenlediğine dair hazırlanmış vergi tekniği raporu bulunduğu tespit edilmiştir. Söz konusu mükellef tarafından davacıya düzenlenen faturaların gerçek bir emtia teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığından bahisle davacı takdir komisyonuna sevk edilmiştir. Takdir komisyonunca da söz konusu mükelleften alınan faturalara konu tutarlar dikkate alınarak takdir edilen matrah üzerinden dava konusu cezalı tarhiyat yapılmıştır.

Bu durumda, tarhiyata dayanak alınan davacının ilgili dönemde faturalarını kullandığı mükellefe ait vergi tekniği raporu incelenerek kullanılan faturaların gerçeği yansıtıp yansıtmadığı hususu değerlendirilmek suretiyle bir karar verilmesi gerektiğinden, aksi yönde verilen Mahkeme kararında hukuka uygunluk bulunmamaktadır.

Daire bu gerekçeyle Vergi Mahkemesi kararını bozmuştur.

... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararı:

Uyuşmazlıkta vergilendirme için gerekli ve tarh işleminin dayanağı niteliğinde olan takdir komisyonu kararı eksik incelemeye dayanmaktadır. İdari yargı yetkisi hukuka uygunluk denetimi ile sınırlıdır ve idarece eksik verilere dayalı olarak yapılan işlemlerin hukuka uygunluğunun denetimi söz konusu işlemin dayanağında olan eksikliklerin giderilmesini kapsamamaktadır. Nitekim aksi durumun Anayasa'nın 125. maddesinin dördüncü fıkrası ile 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2. maddesinin (2) numaralı fıkrasında belirlenen yargı yetkisinin dışında kalacağı değerlendirilmektedir.

Vergi Mahkemesi, ilk kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçeye ek olarak bu gerekçeyle ısrar etmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı adına yapılan vergi ziyaı cezalı tarhiyatın hukuka uygun olduğu belirtilerek kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, ısrar kararının dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçe karşısında, yerinde ve kararın bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından, istemin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçesi yukarıda açıklanan ısrar kararı, aynı hukuksal nedenler ve gerekçe ile Kurulumuzca da uygun bulunmuş olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, kararın bozulmasını gerektirecek durumda görülmemiştir.