Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu E.2022/588 K.2024/45

Dava konusu istem: Davacı tarafından, ilgili hesap döneminde kasa hesabında izlenen yüksek tutarda nakit paranın 8.000 TL'yi aşan kısmının ve ortakları tarafından taahhüt edilmesine rağmen ödenmeyen sermaye borcunun karşılıksız olarak ilişkili kişilere (ortaklara) kullandırılarak transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü kazanç dağıtımında bulunulduğundan bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden re'sen tarh edilen 2012 yılının Nisan-Haziran ila Ekim-Aralık dönemlerine ait geçici vergiler ile vergilerin bir katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istemiyle dava açılmıştır.

... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı:

Geçici vergilerin matrahı yönünden bağlı olduğu ve davacı adına aynı nedenle tarh edilen vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisine karşı açılan davada, kurumlar vergisi tarhiyatının kaldırılmasına karar verilmiştir. Bu nedenle dava konusu geçici vergiler ile vergilerin bir katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarında hukuka uygunluk bulunmamaktadır.

Vergi Mahkemesi bu gerekçeyle vergi ve cezaları kaldırmıştır.

Davalının istinaf istemini inceleyen ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı:

Vergi Dava Dairesi, istinaf istemine konu vergi mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu gerekçesiyle istemi reddetmiştir.

Davalının temyiz istemini inceleyen Danıştay Dördüncü Dairesinin 29/06/2021 tarih ve E:2018/3678, K:2021/3634 sayılı kararı:

Dava konusu geçici vergilerin matrahı yönünden bağlı olduğu kurumlar vergisi tarhiyatının kaldırılması yolunda verilen karara yöneltilen istinaf isteminin reddine dair karar, Danıştay Dördüncü Dairesince temyiz incelenmesi neticesinde bozulmuştur.

Sözü edilen bozma kararı üzerine verilecek karar bu davanın sonucunu da etkileyeceğinden bu husus gözetilmek suretiyle yeniden bir karar verilmesi gerekmektedir.

Daire bu gerekçeyle Vergi Dava Dairesi kararını bozmuştur.

... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kısmen bozmaya uyma ve kısmen ısrar kararı:

i. Cezalı tarhiyatın, kasa hesabında izlenen yüksek tutarda nakit paranın 8.000 TL'yi aşan kısmının karşılıksız olarak ilişkili kişilere (ortaklara) kullandırılarak transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü kazanç dağıtılmasından kaynaklanan kısmı hakkında yapılan inceleme:

Geçici vergilerin matrahı yönünden bağlı olduğu ve davacı adına aynı nedenle tarh edilen vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin kaldırılması yolunda ısrar kararı verildiğinden, cezalı tarhiyatın anılan kısmında hukuki isabet görülmemiştir.

ii. Dava konusu geçici vergilerin bir katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının, taahhüt edilmesine rağmen ödenmeyen sermaye borcunun karşılıksız olarak ilişkili kişilere (ortaklara) kullandırılarak transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü kazanç dağıtılmasından kaynaklanan kısmı hakkında yapılan inceleme:

Vergi Dava Dairesi, bozma kararının anılan hüküm fıkrasına uyduğunu belirterek, dava konusu geçici vergilerin bir katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının anılan kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davayı reddetmiştir.

iii. Dava konusu geçici vergi asıllarının, taahhüt edilmesine rağmen ödenmeyen sermaye borcunun karşılıksız olarak ilişkili kişilere (ortaklara) kullandırılarak transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü kazanç dağıtılmasından kaynaklanan kısmı hakkında yapılan inceleme:

Mahsup dönemi geçen geçici verginin 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 120. maddesi uyarınca aranmaması gerekirken geçici verginin tarh edilmesi hukuka aykırı düşmüştür.

Vergi Dava Dairesi bu gerekçeyle ısrar etmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Temyize konu kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının hukuka aykırı olduğu belirtilerek kararın ısrara ilişkin hüküm fıkrasının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

İhbarnamelerde, geçici vergi aslının mahsup dönemi geçtiğinden aranmayacağı şeklinde bir ifadeye yer verilmeksizin geçici vergi aslının tarh edilmesinde hukuka uygunluk görülmemiştir. Bu durumda, temyize konu kararın, geçici vergilere ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen temyiz isteminin bu nedenle reddi gerektiği düşülmektedir. Temyize konu kararın ısrara ilişkin diğer hüküm fıkrasının Danıştay Dördüncü Dairesinin kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçesi yukarıda açıklanan kararın ısrara ilişkin hüküm fıkrası aynı hukuksal nedenler ve gerekçe ile Kurulumuzca da uygun bulunmuş olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, kararın anılan hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek durumda görülmemiştir.

X- KARŞI OY

Temyize konu kararın, dava konusu geçici vergilerin bir katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının, kasa hesabında izlenen yüksek tutarda nakit paranın 8.000 TL'yi aşan kısmının karşılıksız olarak ilişkili kişilere (ortaklara) kullandırılarak transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü kazanç dağıtılmasından kaynaklanan kısmına ilişkin hüküm fıkrasının, dava konusu cezaların üzerinden hesaplandığı geçici verginin matrahı yönünden bağlı olduğu kurumlar vergisi tarhiyatının anılan kısmına yönelik Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun 14/02/2024 tarih ve E:2022/590, K:2024/52 sayılı kararının (X) işaretli "Karşı Oy"unda belirtilen hukuksal nedenler ve gerekçe doğrultusunda bozulması gerektiği oyu ile karara bu yönden katılmıyoruz.

XX- KARŞI OY

5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 32. maddesinin (2) numaralı fıkrasında, kurumlar vergisi mükelleflerince, câri vergilendirme döneminin kurumlar vergisine mahsup edilmek üzere Gelir Vergisi Kanunu'nda belirtilen esaslara göre ve câri dönemin kurumlar vergisi oranında geçici vergi ödeneceği kurala bağlanmıştır.

193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 120. maddesinin dördüncü fıkrasında ise “Yapılan incelemeler sonucunda, geçmiş dönemlere ait geçici verginin % 10'u aşan tutarda eksik beyan edildiğinin tespiti halinde, eksik beyan edilen bu kısım için re'sen veya ikmalen geçici vergi tarh edilir. Mahsup süresi geçtikten sonra, kesinleşen geçici vergiler terkin edilir, ancak gecikme faizi ve ceza tahsil edilir." hükmü yer almaktadır.

İhbarnamede, mahsup süresi geçen geçici vergi miktarı gösterilmekle birlikte geçici verginin tahakkuk ettirilmeyeceğinin belirtilmesine rağmen geçici verginin dava konusu edilmesi halinde, idari davaya konu edilebilecek kesin ve yürütülmesi gereken bir işlemin bulunmaması nedeniyle davanın incelenmeksizin reddine karar verilmesi gerekmektedir.

Mahsup süresi geçen geçici vergiye ilişkin ihbarnamede geçici verginin tahakkuk ettirilmeyeceğinin belirtilmemesi ve geçici verginin dava konusu edilmesi halinde ise idari davaya konu edilebilecek kesin ve yürütülmesi gereken bir işlemin bulunduğu kabul edilmek suretiyle mahsup süresinin geçmesi nedeniyle terkin edilmesi gereken geçici verginin kaldırılması gerekmektedir.

Olayda, 2012 yılının Nisan-Haziran ila Ekim-Aralık dönemlerine ait geçici vergilere ilişkin vergi/ceza ihbarnamelerinde, mahsup dönemi geçen geçici vergi aslının tahakkuk ettirilmeyeceği ve normal vade tarihinden mahsup tarihine kadar geçen süre için gecikme faizi hesaplanabilmesi amacıyla zorunlu olarak ihbarnamede yer aldığı şeklinde bir açıklamaya ver verilmemiştir. Bu nedenle mahsup süresi geçen geçici vergilerin tarh edilmesinde hukuki isabet görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle, temyize konu kararın, geçici vergilere ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen temyiz isteminin bu nedenle reddi gerektiği oyu ile Kurul kararına bu yönden katılmıyoruz.