Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu E.2022/678 K.2024/91

Dava konusu istem: Davacı tarafından, adına düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden kayıt ve beyan dışı bırakıldığı tespit edilen kazanç farkından ortaklara dağıtılan kâr payı üzerinden tevfikat yükümlülüğünün yerine getirilmediğinden bahisle 2014 yılının Nisan dönemi için re'sen salınan gelir (stopaj) vergisi ile verginin bir katı tutarında kesilen ve tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle arttırılan vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemiyle dava açılmıştır.

... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı:

Dava konusu gelir (stopaj) vergisinin matrahı yönünden bağlı bulunduğu kurumlar vergisi tarhiyatının kayıt ve beyan dışı bırakılan hasılattan kaynaklanan kısmı ... Vergi Mahkemesinin ilgili kararıyla kaldırıldığından davacı adına yapılan cezalı gelir (stopaj) vergisi tarhiyatında hukuki isabet görülmemiştir.

Vergi Mahkemesi bu gerekçeyle vergi ve cezayı kaldırmıştır.

Davalının temyiz istemini inceleyen Danıştay Üçüncü Dairesinin 23/01/2020 tarih ve E:2016/10564, K:2020/236 sayılı kararı:

Dava konusu vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergisinin matrahı yönünden bağlı bulunduğu kurumlar vergisi tarhiyatının, kayıt ve beyan dışı bırakılan hasılattan kaynaklanan kısmının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrası Danıştay Üçüncü Dairesinin ilgili kararıyla bozulmuştur.

İlgili bozma kararı uyarınca verilecek kararın sonucu dava konusu cezalı tarhiyatı da etkileyeceğinden, bu kararın sonucuna göre yeniden bir karar verilmek üzere temyize konu kararın bozulması gerekmiştir.

Öte yandan yeniden verilecek kararda, vergi ziyaı cezasının, tekerrür hükümleri gereğince artırılan kısmı hakkında değerlendirme yapılarak hüküm kurulması gerektiği tabiidir.

Daire bu gerekçeyle kararı bozmuştur.

Danıştay Üçüncü Dairesinin bozma kararına uyarak davayı inceleyen ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı:

Tarh edilen gelir (stopaj) vergisi ile verginin bir katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezası yönünden yapılan inceleme:

Davacı adına tarh edilen vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisine karşı açılan dava reddedilmiştir.

Dava konusu verginin hesaplanmasına esas teşkil eden kurumlar vergisi tarhiyatının yargı kararıyla hukuka uygun bulunmuş olması ve ispat külfeti kendisine ait bulunan davacı tarafından, kayıt ve beyan dışı bırakılan kazancın kurum bünyesinde bulunduğunun ispat edilememesi dikkate alındığında davacı adına salınan vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Vergi ziyaı cezasının tekerrür hükmü uygulanmak suretiyle artırılan kısmı yönünden yapılan inceleme:

2012 yılına ait olup 22/05/2012 tarihinde yapılan uzlaşmaya istinaden kesinleşen ceza esas alınarak dava konusu vergi ziyaı cezasının tekerrür hükmü uygulanmak suretiyle kesilmesinde de hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

Karar sonucu:

Vergi Mahkemesi, bu gerekçeyle davayı reddetmiştir.

Davacının temyiz istemini inceleyen Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 20/05/2021 tarih ve E:2021/1369, K:2021/3133 sayılı kararı:

Kurum kazancı üzerinden gelir (stopaj) vergisi tevkifatı yapılması için kazançtan doğan kârın, ortaklara dağıtılmış olması gerekmektedir.

Uyuşmazlıkta, her ne kadar inceleme raporuyla kayıt ve beyan dışı bırakılan bir matrah farkı saptanmış ise de inceleme raporuna göre kayıt ve beyan dışı bırakıldığı ileri sürülen kârın ortaklara dağıtıldığına ilişkin inceleme elemanı ya da idarece yapılan somut bir tespit bulunmadığından tekerrür hükümleri uyarınca artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergisinde hukuka uygunluk görülmemiştir.

Daire, bu gerekçeyle kararı bozmuş, davalının karar düzeltme istemini de reddetmiştir.

... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararı:

Tarh edilen gelir (stopaj) vergisi ile verginin bir katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezası yönünden yapılan inceleme:

Davacı adına tarh edilen vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisine karşı açılan davada verilen davanın reddi yolundaki karar Danıştay Dokuzuncu Dairesinin ilgili kararıyla onanmıştır.

Vergi ziyaı cezasının tekerrür hükmü uygulanmak suretiyle artırılan kısmı yönünden yapılan inceleme:

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun ''Tekerrür" başlıklı 339. maddesinde, 14/10/2021 tarih ve 7338 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikle, vergi ziyaına sebebiyet vermekten veya usulsüzlükten dolayı ceza kesilen ve cezası kesinleşenlere, vergi ziyaı cezasında cezanın kesinleştiği tarihi izleyen günden itibaren beşinci yılın isabet ettiği takvim yılının sonuna kadar, usulsüzlükte cezanın kesinleştiği tarihi izleyen günden itibaren ikinci yılın isabet ettiği takvim yılının sonuna kadar tekrar ceza kesilmesi durumunda, vergi ziyaı cezasının yüzde elli, usulsüzlük cezasının yüzde yirmibeş oranında artırılmak suretiyle uygulanacağı;

şu kadar ki, artırım tutarının kesinleşen cezadan (kesinleşen birden fazla ceza olması durumunda bunlardan tutar itibarıyla en yükseğinden) fazla olamayacağı hükme bağlanmıştır.

Olayda, dava konusu vergi ziyaı cezasının tekerrür hükmü uygulanmak suretiyle kesilmesinde esas alınan cezalar şu şekildedir:

i. 2010 yılının Temmuz-Eylül dönemine ait olup 02/12/2010 tarihinde yapılan uzlaşmaya istinaden kesinleşen 2.469,92 TL tutarındaki vergi ziyaı cezası

ii. 2011 yılının Kasım dönemine ait olup 12/01/2012 tarihinde yapılan uzlaşmaya istinaden kesinleşen 562,50 TL tutarındaki vergi ziyaı cezası

iii. 2012 yılının Ocak dönemine ait olup 22/05/2012 tarihinde yapılan uzlaşmaya istinaden kesinleşen 937,50 TL tutarındaki vergi ziyaı cezası

Lehe olan kanun hükümlerinin geçmişe yürüyeceği yolundaki ceza hukukunun temel ilkesi çerçevesinde 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 339. maddesinin 7338 sayılı Kanun'la değişik halindeki, artırım tutarının kesinleşen (tekerrüre esas alınan) birden fazla ceza olması durumunda bunlardan tutar itibarıyla en yükseğinden fazla olamayacağı yolundaki düzenleme göz önünde bulundurulduğunda, tekerrür hükmü uygulanmak suretiyle artırılan tutarın 2.469,92 TL'lik kısmında hukuka aykırılık; 2.469,92 TL'yi aşan kısmında hukuka uygunluk görülmemiştir.

Vergi Mahkemesi ilk kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçeye ek olarak bu gerekçeyle ısrar etmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Israr kararının, vergi ziyaı cezasının tekerrür hükmü uygulanmak suretiyle artırılan tutarın 2.469,92 TL'yi aşan kısmının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasının hukuka aykırı olduğu belirtilerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, ısrar kararının, vergi ziyaı cezasının tekerrür hükmü uygulanmak suretiyle artırılan tutarın 2.469,92 TL'yi aşan kısmının kaldırılmasına dair hüküm fıkrasının dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçe karşısında, yerinde ve kararın bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından, istemin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçesi yukarıda açıklanan ısrar kararının vergi ziyaı cezasının tekerrür hükmü uygulanmak suretiyle artırılan tutarın 2.469,92 TL'yi aşan kısmının kaldırılmasına dair hüküm fıkrası, aynı hukuksal nedenler ve gerekçe ile Kurulumuzca da uygun bulunmuş olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, kararın anılan hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek durumda görülmemiştir.