Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu E.2023/1385 K.2023/1203

Karar düzeltme talep edenin iddiaları

Kararın sonucuna etkili olan iddialarının Kurul kararında karşılanmaması nedeniyle gerekçeli karar hakkının ihlal edildiği, öte yandan, mahkemece davanın kabulü yolunda verilen ilk kararın Danıştay Dördüncü Dairesince gerekçenin yetersiz olduğu gerekçesiyle bozulması üzerine davanın reddine karar verilmesi nedeniyle usuli müktesep hakkı ile adil yargılanma hakkının ihlal edildiği, ısrar kararının, banka muamele ve hizmetlerinden herhangi birini esas faaliyet konusu olarak yapanların banker sayılabilmeleri için anılan faaliyetlerin kanunun verdiği yetki veya izinle yapılması gerektiği yönündeki gerekçesinin yasal dayanaktan yoksun olduğu,

Hazine ve Maliye Bakanlığınca yayımlanan 87 Seri No'lu Gider Vergileri Genel Tebliği'nin vergilendirmede asli kaynak olmadığı, fonksiyon gaspı niteliğinde düzenlemeler içeren Tebliğ'in ısrar kararına dayanak alınmasının verginin kanuniliği ilkesine aykırılık teşkil ettiği, 6802 sayılı Gider Vergileri Kanunu'nun 28. maddesinin ikinci fıkrasında yazılı muamele ve hizmetlerin herhangi birinin esas iştigal konusu olarak yapılması nedeniyle banker sayılanların diğer işlemlerinin esas iştigal konusu olsun ya da olmasın banka ve sigorta muameleleri vergisine tabi olacağı,

nitekim anılan Tebliğ'de yer verilen örnekler ile idarenin verdiği özelgelerin de aynı yönde olduğu, daimi üyelere kredi kullandırma işleminin esas iştigal konusu itibarıyla nakdi kredi verme işlemi olarak kabul edilmesi gerektiği, dolayısıyla banker sayılabilmek için aranan şartın olayda gerçekleştiği, 205 sayılı Ordu Yardımlaşma Kurumu Kanunu'nun ilgili maddeleri uyarınca yapılan kredi açma faaliyeti ile birer sermaye piyasası aracı olan esham, tahvilat ve ortaklık paylarının alınıp satılmasının 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 4. maddesinde bankaların faaliyet konuları arasında sayıldığı,

dolayısıyla daimi üyelere borç verme ile iştiraklere borç verme işlemleri arasında herhangi bir ayrım yapılamayacağı, kaldı ki 205 sayılı Kanun'un 11. maddesinde iştiraklere kredi kullandırma hususunda yönetim kuruluna yetki verildiği belirtilerek Kurul kararının düzeltilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 54. maddesinde yazılı sebepler bulunmadığından, karar düzeltme isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, duruşma yapılmasına gerek görülmeyerek Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Kararların düzeltme yolu ile yeniden incelenebilmelerini gerektiren nedenler, 2577 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen 3622 sayılı Kanun ile değişik 54. maddesinin 1. fıkrasında gösterilmiş, aynı maddenin 2. fıkrasında ise, daire ve kurulların kararın düzeltilmesi isteminde ileri sürülen nedenlerle bağlı oldukları belirtilmiş bulunmaktadır. Dilekçede ileri sürülen düzeltme nedenlerinin anılan maddede sayılan nedenlere uymadığı anlaşılmıştır.

X - KARŞI OY

Karar düzeltme isteminin, düzeltilmesi istenen Kurul kararının (X) işaretli "Karşı Oy"unda yer alan nedenler ve gerekçe uyarınca kabulü ile Kurul kararının kaldırılmasından sonra ısrar kararının bozulması gerektiği oyu ile karara katılmıyorum.