Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu E.2023/63 K.2024/878

Dava konusu istem: Davacı adına, gayrimenkul satışlarından elde ettiği ticari kazancını kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle takdir komisyonu kararı uyarınca re'sen tarh edilen 2010 yılının Ocak, Mayıs ve Eylül dönemlerine ait katma değer vergileri ile vergilerin bir katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istemiyle dava açılmıştır.

...Vergi Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı:

E-VDO kayıtlarından, davacının 2010 yılında üç adet, 2011 yılında iki adet, 2012 yılında üç adet, 2013 yılında dört adet ve 2014 yılında bir adet olmak üzere toplam on üç adet gayrimenkul satışı yaptığı, 2010 yılında Ankara ili, Yenimahalle ilçesi, ... Mahallesi..., ... Ve... numaralı ada/parsellerde bulunan üç adet bağımsız bölüm satışının olduğu tespit edilmiştir.

... Vergi Mahkemesinin E:... sayılı dosyasında bulunan ... tarih ve ...sayılı Vergi Tekniği Raporu ve eki belgelerden, davacı tarafından satılan bağımsız bölümlerin tamamının, Ankara ili, Yenimahalle ilçesi, ... Mahallesinde davacının dedesi ile beraber öteki varislere miras yoluyla intikal eden arsaların kat karşılığı inşaat sözleşmeleri ile verilmesi sonucu elde edilen ve Ayaş Noterliğince düzenlenen 03/09/2010 tarihli paylaşım beyanına göre davacıya bırakılan gayrimenkuller olduğu görülmektedir.

Bu durumda, davacının miras yoluyla iktisap ettiği açık olan gayrimenkullerin satışından elde edilen gelirin ticari kazanç olmadığı sonucuna varılmıştır. Dolayısıyla ihtilaflı dönemde davacının elde ettiği gelirin ticari kazanç olarak kabul edilmesi suretiyle tarh edilen vergiler ve kesilen cezalarda hukuka uygunluk bulunmamaktadır.

Mahkeme bu gerekçeyle cezalı tarhiyatları kaldırmıştır.

Davalının istinaf istemini inceleyen... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı:

Vergi Dava Dairesi, davacı adına aynı nedene istinaden 2010 yılı için vergi ziyaı cezalı olarak re'sen tarh edilen gelir vergisinin kaldırılması yolunda verilen mahkeme kararına yöneltilen istinaf isteminin reddedildiğini belirterek istinaf istemine konu kararın usul ve hukuka uygun olduğu ve kaldırılmasını gerektiren bir nedenin bulunmadığı gerekçesiyle istinaf istemini reddetmiştir.

Davalının temyiz istemini inceleyen Danıştay Dördüncü Dairesinin 14/03/2022 tarih ve E:2018/1561, K:2022/1540 sayılı kararı:

Taşınmaz alım-satımı faaliyetinde devamlılık unsuru, bir yılda birden fazla veya birbirini izleyen yıllarda bir veya birden fazla taşınmaz alım-satımı ile gerçekleşeceğinden, olayda devamlılık unsurunun oluştuğu ve yapılan satışların ticari mahiyette olduğu sonucuna varılmış olup aksi yöndeki temyize konu kararda hukuki isabet bulunmamaktadır.

Bu durumda, Vergi Dava Dairesince matrahın hukuka uygunluğu incelenerek yeniden karar verilmesi gerekmektedir.

Diğer taraftan, takdir komisyonunca belirlenen matrahlar üzerinden %18 oranında katma değer vergisi hesaplandığı görüldüğünden, yeniden verilecek kararda, satışı yapılan taşınmazların iş yeri veya 150 metrekarenin altında olup olmadığı hususlarına ilişkin re'sen araştırma ilkesi gereğince yapılacak araştırma neticesinde bir değerlendirme yapılacağı tabiidir.

Daire bu gerekçeyle kararı bozmuştur.

... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararı:

Vergi Dava Dairesi, aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle ilk kararında ısrar etmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Satış işlemlerinin şahsi ihtiyaç kapsamı ve sınırlarını aşacak şekilde kazanç sağlama potansiyeline sahip olması durumunda bu faaliyetin ticari olarak değerlendirilmesi ve vergilemenin de ticari kazanç hükümlerine göre yapılması gerektiği, olayda gayrimenkul satımlarının devamlılık arz ettiği belirtilerek ısrar kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup dilekçede ileri sürülen iddialar, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

X - KARŞI OY

Temyiz isteminin kabulü ile ısrar kararının Danıştay Dördüncü Dairesinin kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca bozulması gerektiği oyu ile karara katılmıyoruz.