Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu E.2025/263 K.2025/632

Dava konusu istem: Davacı adına, ... Petrol Ticaret ve İnşaat Sanayi Limited Şirketinin 2011 ve 2012 yıllarının muhtelif dönemlerine ait gelir stopaj, kurumlar, katma değer vergisi, özel usulsüzlük cezası, vergi ziyaı cezası, yargı harcı ve gecikme faizi borçlarının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen ... tarih ve ... takip numaralı ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun kısmen bozma kararı üzerine ... Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:.., K:... kararıyla davanın reddi yolundaki mahkeme kararının dava konusu ödeme emrinin 2011 yılının Kasım döneminde 25/11/2011 tarihinden önce kayıtlara intikal ettirilen ve idarece gerçek bir emtia teslimine dayanmadığı belirtilen faturalardan kaynaklanan vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri ile gecikme faizinin tahsili amacıyla düzenlenen kısmına ilişkin hüküm fıkrası yönünden istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

Bozmaya uyma kararına davacı tarafından yöneltilen temyiz istemini inceleyen ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:..., Temyiz No:... sayılı kararı:

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 18/06/2014 tarih ve 6545 sayılı Kanun'un 20. maddesi ile değişik 46. maddesinin birinci fıkrasında, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği düzenlenmiştir.

2577 sayılı Kanun'un 18/06/2014 tarih ve 6545 sayılı Kanun'un 21. maddesi ile değişik 48. maddesinin (6) numaralı fıkrasının ilgili kısmı şu şekildedir:

"6. ... Temyizin kanuni süre geçtikten sonra yapılması veya kesin bir karar hakkında olması halinde de kararı veren merci, temyiz isteminin reddine karar verir. İlgili merciin bu kararları ile bu maddenin 2 nci fıkrasında belirtilen temyiz isteminde bulunulmamış sayılmasına ilişkin kararlarına karşı, tebliğ tarihini izleyen günden itibaren yedi gün içinde temyiz yoluna başvurulabilir."

Temyiz istemine konu karar, davacının MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca usulüne uygun olarak 07/11/2024 tarihinde tebliğ edilmiştir. Temyiz dilekçesinin, kararın tebliğinden itibaren otuz günlük temyiz süresi geçtikten sonra, 09/01/2025 tarihinde dosyaya sunulduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle tebliğinden itibaren otuz günlük temyiz süresi geçtikten sonra karara yöneltilen temyiz isteminin yukarıdaki kanun hükmü uyarınca süre aşımı yönünden reddi gerekmektedir.

Vergi Dava Dairesi bu gerekçeyle temyiz istemini süre aşımı nedeniyle reddetmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Vergi Dava Dairesinin temyiz isteminin süre aşımı nedeniyle reddine dair kararda hukuka uygunluk bulunmadığı, Tebligat Kanunu'nun 21. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca yapılan tebligatın usulüne uygun olarak yapılmadığı, söz konusu tebligata konu evrakın 07/11/2024 tarihinde tebliğ imkansızlığı kaşesi vurularak muhtara teslim edildiği ancak bu imkansızlığın ne olduğu hakkında mazbatada herhangi bir bilgiye yer verilmediği, ayrıca kapıya yapıştırılması gereken ihbarnamenin yapıştırılmadığı, 27/12/2024 tarihinde tesadüfen haberdar olunan kararın bu tarihten itibaren süresi içinde temyiz edildiği,

öte yandan dava konusu ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek temyiz isteminin süre aşımı nedeniyle reddine dair karar ile davanın reddi yolunda verilen karara yöneltilen istinaf isteminin reddi yolundaki kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, kararının dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçe karşısında, yerinde ve kararın bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından, istemin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup dilekçede ileri sürülen iddialar, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.