HMK 226. madde nedir?
HMK 226, hangi vakıaların yemine konu olamayacağını sayar. Yemin, bir tarafın belirli bir vakıanın doğruluğunu resmî biçimde teyit ettiği bir ispat aracıdır; ancak bazı vakıalar niteliği gereği yemin dışında bırakılmıştır.
Yemine konu olamayacak vakıalar
- Tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edemeyeceği vakıalar,
- Bir işlemin geçerliliği için, kanunen iki tarafın irade açıklamalarının yeterli görülmediği hâller,
- Yemin edecek kimsenin namus ve onurunu etkileyecek veya onu ceza soruşturması ya da kovuşturması ile karşı karşıya bırakacak vakıalar.
Neden sınırlandırılmıştır?
Bu sınırlamalar; tarafların tasarruf edemeyeceği kamu düzenine ilişkin konularda yeminin geçerli bir ispat aracı olmamasını, kişinin onurunun korunmasını ve kimsenin yemin yoluyla kendini suçlamaya zorlanmamasını amaçlar. Yeminin dışında kalan konularda ispat, ispat yükü (HMK 190) ve diğer delil kurallarına göre yapılır.