KÜNYE
T.C. Adana 3. Asliye Ticaret Mahkemesi T.C. Adana 3. Asliye Ticaret Mahkemesi
- Karar tarihi
- 21 Aralık 2022
- Esas no
- 2020/730
- Karar no
- 2022/1052
- Başkan
- ... ...
- Üye
- ... ...
- Üye
- ...
- Katip
- ... ...
- Davacı
- ... -..
Karar Metni
1.221 kelime·6 dk okuma·15 bölüm
... VEKİLİ : Av. ... - ...
DAVALI
... - TC Kimlik No: ... .. VEKİLİ : Av. ... - ...
DAVA
Menfi Tespit
DAVA TARİHİ : 10/06/2016
KARAR TARİHİ : 21/12/2022
KARAR YAZIM
TARİHİ : ....
I- DAVA
1. Davacı vekili 10.06.2016 tarihli dilekçe ile davalı aleyhine menfi tespit davası açmıştır. Dilekçeye göre; Adana 12. İcra Müdürlüğünün ... sayılı dosyası ile davacı aleyhine kambiyo takibi başlatılmıştır. Takip, davacı tarafından düzenlenen aşağıda belirtilen bonoya dayanmaktadır. Taraflar arasında 10.02.2016 tarihinde ödünç sözleşmesi düzenlenmiştir. Sözleşme uyarınca davalı taraf, davacıya 182.000,00 TL (110.000,00 TL anapara 72.000,00 TL faiz olmak üzere) ödünç vermiş, bu borcun; 10.03.2016 tarihinde ilk ödeme başlamak üzere aylık 45.000 TL olarak 4 taksitte ödenmesi kararlaştırılmıştır. Borcun teminatı olarak da takibe konu edilen bono davalıya verilmiştir.
Davacı taraf faiz borcu olsa da borcuna sadık bir kişi olarak 182.000 TL’yi ödemeye/depo etmeye hazırdır.
İlk taksit ödeme tarihi gelmeden davalı tarafın kötü niyetli olarak bonoyu icra takibine konu ettiği ileri sürülerek Adana 12. İcra Müdürlüğünün ... sayılı dosyası nedeniyle davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesi talep edilmiştir.
DÜZENLEYEN
LEHTAR
TANZİM TARİHİ
ÖDEME TARİHİ
TUTAR
... ... 25.12.2015 25.01.2016 350.000,00 TL
II- SAVUNMA
1. Davalı vekili 27.06.2016 tarihli cevap dilekçesi ile davanın reddini savunmuştur. Dilekçeye göre; taraflar arasındaki 10.02.2016 tarihli ödünç sözleşmesinin takip konusu alacak ve bono ile hiçbir ilgisi bulunmamaktadır. Davacı taraf icra dosyasında 12.02.2016 tarihinde ‘borcu kabul ettiğine’ ilişkin yazılı beyanda bulunmuştur. Takip konusu bononun düzenlenme tarihi 10.02.2016 tarihli sözleşmeden öncedir. Davanın haksız olduğu belirtilerek reddine karar verilmesi talep edilmiştir.
III- DELİLLER
1. Adana 12. İcra Müdürlüğünün ... sayılı takip dosyasının incelenmesinden ...’ın ... aleyhine 10.02.2016 tarihinde kambiyo takibinde bulunduğu anlaşılmıştır. Takip; ... tarafından ... emrine 25.12.2015 tarihinde düzenlenen 25.01.2016 ödeme tarihli 350.000 TL tutarlı bonoya dayanmaktadır.
2. Taraflar arasındaki 10.02.2016 tarihli ‘Ödünç Sözleşmesi’ ibraz edilmiştir. Sözleşmede ... (davalı) ödünç veren, ... (davacı) ödünç alan olarak tanımlanmıştır. Sözleşmenin 2. maddesine göre ödünç veren tarafından ödünç alana 10.02.2016 tarihinde 182.000,00 TL verilecektir. Bu tutar 10.03.2016 tarihinde başlamak üzere 4 ayda ve aylık 45.000,00 TL olarak ödenecektir. 4. maddeye göre; ödünç sözleşmesinin teminatı olarak ödünç verene 350.000,00 TL tutarlı teminat senedi verilmiştir. 182.000,00 TL kararlaştırılan tarihlerde ödenmez ise ödünç veren bu teminat senedini icra takibine konu edebilecektir.
3. Davalı vekili; 10.11.2017 tarihli ön inceleme duruşmasında ve 26.02.2018 tarihli duruşmada Ödünç Sözleşmesinde belirtilen 350.000 TL tutarlı senedin davalıya verilmediğini ve müvekkilinde böyle senedin bulunmadığını beyan etmiştir.
4. Adana 10. Asliye Ceza Mahkemesine ... esas sayılı dosya ile ... hakkında ‘tefecilik’ suçlamasıyla kamu davası açılmıştır. Davada, ... şikayetçi olarak yer almıştır. İddianamenin konusunu 10.02.2016 tarihli Ödünç Sözleşmesi oluşturmaktadır. Yargılama sonucunda 13.12.2018 tarih ...-... sayılı hükümle sanığın beraatına karar verilmiştir. Adana BAM 3. Ceza Dairesinin 25.12.2019 tarih... sayılı bozma kararı üzerine yeniden yargılama yapılmış ve dava Adana 31. Asliye Ceza Mahkemesinin ... esas sayılı dosyası ile birleştirilmiştir.
Adana 31. Asliye Ceza Mahkemesinin ...-... sayılı dosyası ile yapılan yargılama sonucunda sanık ...’ın katılan ...’a aylık %10 faizle 120.000 TL borç vererek tefecilik yapmak suçunu işlediği gerekçesiyle 3 yıl 7 ay 22 gün hapis ve 37.500 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir. Hüküm 05.10.2022 tarihinde kesinleşmiştir.
IV- GEREKÇE
1. Adana 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin ...- sayılı görevsizlik hükmü üzerine yargılama mahkememizce yürütülmüştür.
2. Mahkememizce yapılan yargılama sonucunda 26.02.2018 tarih... sayılı hükümle davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükümde; taraflar arasındaki sözleşmenin 4. maddesine göre verilen teminat senedinin icra takibine konu edilebilmesi için ödünç alanın ödeme taahhüdüne/süresine uymaması gerekmektedir. Yukarıda belirtildiği gibi davacının sözleşme uyarınca ilk ödemeyi 10.03.2016 tarihinde yapması gerekmektedir. Davalı taraf ise Ödünç Sözleşmesinin düzenlendiği 10.02.2016 tarihinde kambiyo takibinde bulunarak sözleşmeye aykırı davranmıştır. Sözleşmedeki borcun vadesi gelmeden takip başlatıldığından teminat bonosunu takibe konu etme şartlarının oluşmadığı gerekçesine yer verilmiştir.
Hükme karşı davalı taraf istinaf kanunyoluna başvurmuştur.
Gaziantep BAM 11. Hukuk Dairesi 07.10.2020 tarih... sayılı kararla hükmü kaldırmıştır. Kararda; Adana 10. Asliye Ceza Mahkemesinin ... esas sayılı dosyası ile ... hakkında ‘tefecilik’ suçlamasıyla açılan kamu davasının sonuçlanması beklenerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği belirtilmiştir.
3. Somut dava takip konusu bononun taraflar arasındaki 10.02.2016 tarihli Ödünç Sözleşmesinin teminatı olarak düzenlendiği ve henüz öngörülen ilk taksitin vadesi gelmeden takibe konulduğu ve ayrıca temel ilişkiye dayalı alacak miktarı 182.000 TL olmasına rağmen fazladan para (350.000 TL) istendiğine dayanmaktadır.
Mahkememizin önceki hükmü takip konusu bononun takibe koyma şartlarının oluşmadığı (temel ilişkiye dayalı borcun ilk taksit vadesinin gelmediği) gerekçesine dayalıdır. Bu hüküm, Gaziantep BAM 11. H.D.’ce yerinde görülmeyerek kaldırılmıştır. Bundan ayrı olarak dava dilekçesinin ikinci sayfasında “davacının 182.000 TL parayı depo etmeye hazır olduğu” beyan edilmiştir. Bu beyana göre, temel ilişkiye dayalı borcun muaccel/istenebilir olduğu kabul edilmiştir.
Adana 31. Asliye Ceza Mahkemesinin ...-.... sayılı dosyası ile yapılan yargılama sonucunda sanık ...’ın katılan ...’a aylık %10 faizle 120.000 TL borç vererek tefecilik yapmak suçunu işlediği gerekçesiyle 3 yıl 7 ay 22 gün hapis ve 37.500 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir. Hüküm 05.10.2022 tarihinde kesinleşmiştir. İddianamede takip konusu 350.000 TL tutarlı bononun tanzim edilerek şüpheliye verildiği belirtilmiştir.
Ceza hükmü ile takip konusu bononun suç oluşturan bir eylem için düzenlendiği sabit olmuştur. Bu nedenle özel hukuk alanında sonuç doğurması mümkün değildir. Bununla birlikte bononun ihdas nedeni tefecilik (TCK m 241 ‘kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para vermek’) olgusuna dayalı olduğundan temel ilişkiye dayalı asıl alacak yani anapara borcu ise düşmeyecektir.
Ceza hükmünde kazanç elde etmek için davacı ...’a verilen anapara miktarının 120.000 TL olduğu belirtilmiştir. Dava dilekçesinde ise davacı taraf 182.000 TL borcu kabul ederek bu miktarı ödemeye/depo etmeye hazır olunduğu beyan etmiştir. Bu kabul/ikrar dikkate alınarak davanın kısmen kabulü gerektiği kanaatine varılmıştır.
IV- KANUN YOLLARI
6100 sayılı HMK 341. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle miktar veya değeri 8.000,00 TL'yi geçmeyen mal varlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Somut olayda, mahkememizdeki dava konusu bu tutarın üzerinde olduğundan hükme karşı tarafların istinaf yoluna başvuru hakkı bulunmaktadır. İstinaf talebinin kararın tebliğinden itibaren 2 hafta içerisinde mahkememize veya mahkememize gönderilmek üzere başka bir yer asliye ticaret mahkemesine verilecek dilekçeyle yapılması gerekmektedir.
Başkan ... Üye ... Üye ... Katip ...
Adana 3. Asliye Ticaret Mahkemesi, E. 2020/730, K. 2022/1052, 21 Aralık 2022 tarihli karar · Kaynak: UYAP Emsal Karar Arama