Ankara 10. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2021/358 K.2023/20

Mahkememize açılan Banka Dışındaki Diğer Kredi Kuruluşlarına İlişkin Düzenlemelerden Kaynaklanan (Alacak) davasının yapılan açık yargılaması sonunda;

DAVA

Davacı vekili, dava dilekçesinde özetle, müvekkilin davalı bankanın 1159-ÖVEÇLER şubesinden, kullandığı krediler esnasında davalı banka tarafından kredi tahsis ücreti, hesap özeti ücreti, ticari teklif ücreti, ticari kredi komisyonu, ticari ekspertiz ücreti vb. adlar altında tutarı tam olarak belirlenemeyen haksız ve hukuksuz kesintiler yaptığını, bankaların kredi müşterilerine imza ettirdiği,

kredi müşterisinden alınacak ücret ve komisyonların belirtildiği Sözleşme Öncesi Bilgi Formu ve Kredi Sözleşmesinin tek taraflı olarak hazırlanan ve matbu hale getirilen standart sözleşmeler olup, genel işlem koşulları denetimine de tabii tutulabilir ve bu tür sözleşmeler için içerik, kapsam ve yorum denetimi yapılabilir olduğunu, müvekkilin kullandığı kredi taksitlerine ek olarak öncesinde müvekkile bilgi verilmeksizin ve müvekkil ile müzakere edilmeksizin kredi dosya ücreti, kredi tahsis ücreti, hesap özeti ücreti, ticari teklif ücreti, ticari kredi komisyonu,

ticari ekspertiz ücreti ve çeşitli adlar altında yapılan kesintilerin müvekkile iade edilmesi gerekmekte olduğunu belirterek, ileriye dönük hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 100,00 TL tutarında davalı banka tarafından müvekkilden yapılan haksız kesintilerin müvekkile faizi ile birlikte iadesine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili daha sonra talebini artırmıştır.

CEVAP

Davalı vekili, cevap dilekçesinde özetle, davacının tacir ve kullandığı kredinin ticari kredi olduğunu, attığı imzaların ve anlaşılan her türlü rakamın kendisi için bağlayıcı olacağını,

Tacir olan müvekkil Bankanın Türk Ticaret Kanunu'nun 22. maddesi uyarınca; verdiği hizmetler karşısında ücret talep edebileceğini, Müvekkil Banka tarafından alınan kalemlerin Finansal Tüketicilerden Alınacak Ücretlere İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 6. Maddesine göre düzenlenen Ürün veya Hizmet Sınıflandırması Cetvelindeki kalemlerden olduğunu, bu sınıfa giren ücretlerin makul, zorunlu, belgeli olmak şartı ile haksız şart teşkil etmemekte olduğunu belirterek, öncelikle açılmış olan işbu haksız ve hukuka aykırı davanın usulden reddine, sayın mahkeme aksi kanaatte ise esastan reddine, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin karşı tarafa tahmiline, karar verilmesini arz ve talep etmiştir.

DELİLLER

Tüm dosya kapsamı ve ön inceleme duruşmasında belirlenen uyuşmazlık konuları hakkında bankacı bilirkişisinden alınan bilirkişi raporunda özetle, Davalı Bankaca davacı müşterisinden; Kredi tahsis ücreti ve BSMV olarak tahsil etmiş olduğu 787,50 TL Hesap işletim ücreti ve BSMV olarak tahsil etmiş olduğu 91,61 TL olmak üzere, toplam 879,11 TL'nin dayanaksız olduğu sonucuna ulaşıldığını görüşünü bildirmiştir.

DELİL DEĞERLENDİRME VE HUKUKİ NİTELENDİRME

Dava HMK 105. Maddesindeki eda davası olup, davacıdan kredi tahsis ücreti, kredi tahsis ve değerlendirme ücreti ve sair masraflar adı altında alınan ücretlerin mevzuata ve sözleşmeye aykırı olduğundan bahisle iadesi istemli alacak davasıdır. Taraflar arasında genel kredi sözleşmesi bulunduğu, bu kredi sözleşmesine göre kredi kullanıldığı, davalı bankanın davacıdan kredi tahsis Ücreti, kredi tahsis ve değerlendirme ücreti ve sair masraflar adı altında ücret aldığı konusunda uyuşmazlık yoktur. Uyuşmazlık davacıdan alınan bedellerin yasa, ilgili mevzuata ve sözleşmeye uygun olup olmadığı, uygun değilse davacıya iadesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

6102 sayılı TTK'nun 20. maddesi "tacir olan veya olmayan bir kişiye ticari işletmesi ile ilgili bir iş veya hizmet görmüş olan tacir uygun bir ücret isteyebilir" şeklinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemeye göre davalı banka davacıya kullandırdığı krediden ve sair işlemlerden kaynaklı dava konusu bedelleri talep edebilir.

Bu ücretlerin belirlenmesi için Yargıtay İçtihatlarında belirtildiği gibi emsal bankaların uygulamasının ve davalı banka tarafından hangi oranda tahsil edildiğinin bilirkişi incelemesi ile tespit edilmesi gerekmektedir. Bu sebeple bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır.

Bankacı bilirkişi dosyaya sunulan son bilirkişi raporunda, gerekli açıklamalarda bulunarak, bankaların kullandırdıkları kredilerde uygulamaları ve aldıkları komisyon oranlarının ortalaması dikkate alınarak, davalı bankanın buna göre fazla alınan bedelin 879,11 TL olduğu belirlenmiştir.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu 22. Maddesinde uyarınca tacir olan borçludan bankanın yaptığı bankacılık işi nedeniyle ücret alınmış olması Borçlar Kanunu 20 ila 25. Maddelerde düzenlenen genel işlem şartı niteliğinde değerlendirilmesi mümkün değildir. Öte yandan davacı ile davalı arasında tüketim ilişkisi değil genel kredi sözleşmesine dayalı ticari ilişki bulunmaktadır.

Bu nedenle davalının davacıdan tahsil ettiği bir kısım bedelin tahsilinde mevzuata aykırılık bulunmadığı fakat son bilirkişi raporundaki hesaplama ile belirlenen toplam 879,11 TL'nin davacıdan fazla tahsil edildiği kanaatiyle davanın kabulüne ilişkin aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.