Ankara 13. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2024/469 K.2025/113

TÜRK MİLLETİ ADINA YARGILAMA YAPMAYA VE HÜKÜM VERMEYE YETKİLİ ANKARA 13. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ KARARIDIR

ESAS NO

2024/469 Esas

KARAR NO : 2025/113

HAKİM : .... KATİP : ....

DAVACI : .... VEKİLİ : Av. .... DAVALILAR : 1- .... : 2- .... VEKİLİ : Av. ....

DAVA

İtirazın İptali (Ticari Satımdan Kaynaklanan)

DAVA TARİHİ : 05/07/2024

KARAR TARİHİ : 21/02/2025

KARAR YAZIM TARİHİ : 11/03/2025

Mahkememizde görülmekte olan İtirazın İptali (Ticari Satımdan Kaynaklanan) davasının yapılan açık yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Davacının davalıların oluşturduğu iş ortaklığı ile yapmış olduğu ticari işler sebebi ile muhtelif tarih ve numaralı faturalardan kaynaklı cari hesaptan kaynaklanan alacağından dolayı .... Esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, Ancak davalı-borçlular, takip konusu borca itiraz ettiklerini, Davacı ile davalı- borçlular, ticari ilişkisi içerisinde bir süre ticaret yapmış davalılar borcunu davacıya ödemediklerini belirterek itirazın iptali ile takibin devamına, alacağın %20’sinden aşağı olmamak üzere, icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; Davalı şirketler davacıdan, ihalesini aldıkları ''....'' kapsamında, ihale şartnamesine uygun şekilde boya almak istediklerini, ancak davacının fatura ettiği boyalar şartnameye uygun olmadığından kullanılamadığını, Dava konusu faturalar ve teknik şartname incelendiğinde de tank iç yüzeylerinin 600 mikron kalınlıkta boyanması gerekirken, davacı tarafından faturalandırılan ''...." boyanın kalınlığı 150 mikron olup, en fazla iki kat sürülebilen bu boyanın kalınlığı iki katta 300 mikron olduğunu, Davacı, sunduğu cari hesap ekstresine işli faturalara konu edimi davalı şirketlere teslim etmediğini, Davacının üstlendiği işi eksik ve ayıplı şekilde yaptığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

DELİLLER VE GEREKÇE

Mahkememizce Mali Müşavir bilirkişiden alınan 14.01.2025 tarihli raporda özetle; "Taraflar arasında ticari ilişki bulunduğu, Usulünce düzenlenmekle sahibi lehine delil olma vasfına haiz olduğu anlaşılan ve birbirlerini doğrulayan taraflara ait ticari defterlerde yer alan kayıt ve işlemlerde; 27.02.2024 olan takip tarihi itibariyle davalı şirketlerin iş ortaklığının davacı şirkete 777.685,84.-TL tutarında bakiye borç kaydının bulunduğu" şeklinde görüş bildirmiştir.

Dava ticari satımdan kaynaklanan alacağın tahsili için başlatılan takibe vaki itirazın iptaline ilişkindir.

.... Esas sayılı takip dosyasında davacı tarafından davalılar aleyhine 777.685,84 TL faturalardan kaynaklı cari hesabın tahsili için ilamsız takip başlatıldığı, takibin davalılarca asıl alacak ve ferilerine itiraz etmesi üzerine durduğu anlaşılmıştır.

6100 sayılı HMK'nın 222.maddesinde "(1) Mahkeme, ticari davalarda tarafların ticari defterlerinin ibrazına kendiliğinden veya taraflardan birinin talebi üzerine karar verebilir.(2) Ticari defterlerin, ticari davalarda delil olarak kabul edilebilmesi için, kanuna göre eksiksiz ve usulüne uygun olarak tutulmuş, açılış ve kapanış onayları yaptırılmış ve defter kayıtlarının birbirini doğrulamış olması şarttır.

(3) İkinci fıkrada belirtilen şartlara uygun olarak tutulan ticari defter kayıtlarının sahibi ve halefleri lehine delil olarak kabul edilebilmesi için, diğer tarafın aynı şartlara uygun olarak tutulmuş ticari defterlerindeki kayıtların bunlara aykırı olmaması veya diğer tarafın ticari defterlerini ibraz etmemesi yahut defter kayıtlarının aksinin senet veya diğer kesin delillerle ispatlanmamış olması gerekir.

(Ek cümle:22/7/2020-7251/23 md.) Diğer tarafın ikinci fıkrada yazılan şartlara uygun olarak tutulan ticari defterlerinin, ilgili hususta hiçbir kayıt içermemesi hâlinde ticari defterler, sahibi lehine delil olarak kullanılamaz. Bu şartlara uygun olarak tutulan defterlerdeki sahibi lehine ve aleyhine olan kayıtlar birbirinden ayrılamaz.

(4) Açılış veya kapanış onayları bulunmayan ve içerdiği kayıtlar birbirini doğrulamayan ticari defter kayıtları, sahibi aleyhine delil olur.(5) Taraflardan biri tacir olmasa dahi, tacir olan diğer tarafın ticari defterlerindeki kayıtları kabul edeceğini belirtir; ancak, karşı taraf defterlerini ibrazdan kaçınırsa, ibrazı talep eden taraf iddiasını ispat etmiş sayılır...." hükmü yer almaktadır.

Türk Ticaret Kanunu'nun 21. maddesine göre fatura düzenlenmesi için öncelikle taraflar arasında akdi bir ilişkinin bulunmasının gerekli olduğu olgusudur. Madde hükmüne göre faturanın bir alacağın mevcudiyetine delil teşkil etmesi, karşı tarafa tebliğinden itibaren sekiz gün içinde hiçbir itiraza uğramamış olması koşuluna bağlıdır. Bunun için taraflar arasındaki sözleşme ilişkisinin varlığı gerekir, eldeki dosya kapsamında ise sözleşmeye konu hizmetin verildiğine ilişkin fatura taraf ticari defterlerinde usulüne uygun olarak kayıt edilmiş ise sözleşmeye konu hizmetin verildiğinin kabulü gerekir.

Tüm dosya kapsamı bir bütün halinde incelendiğinde; eldeki davada davacı tarafından davalı iş ortaklığı ile akdettiği ticari satım sözleşmesinden kaynaklı olarak satış sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsilini talep etmiş davalılar ise, satılan emtianın ayıplı olduğunu, satıma konu boyaların kullanılamadığını savunmuşlardır. Taraflar arasındaki ihtilaf, satıma konu emtianın teslim edilip edilmediği, teslim edilenin ise ayıplı olup olmadığı, davacının satım bedelini hakedip etmediğine ilişkindir.

"...Tarafların tacir olduğu, uyuşmazlığın ise ticari nitelikteki satım sözleşmesinden kaynaklandığı hususu tartışmasızdır.

6102 Sayılı TTK'nun 23/1-c maddesi, "Malın ayıplı olduğu teslim sırasında açıkça belli ise alıcı iki gün içinde durumu satıcıya ihbar etmelidir. Açıkça belli değilse alıcı malı teslim aldıktan sonra sekiz gün içinde incelemek veya incelettirmekle ve bu inceleme sonucunda malın ayıplı olduğu ortaya çıkarsa, haklarını korumak için durumu bu süre içinde satıcıya ihbarla yükümlüdür. Diğer durumlarda, Türk Borçlar Kanununun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrası uygulanır." şeklinde olup, öncelikle söz konusu üründeki ayıbın süresi içinde satıcıya ihbar edilip edilmediği üzerinde durulması gerekmektedir.

Alıcı ihbar külfetini yerine getirmiş ise zamanaşımı süresi içinde Borçlar Kanununun 227.maddesinde kendisine tanınan hakları dava yoluyla talep edebileceği gibi zamanaşımı süresi dolsa bile kendisine karşı açılan davada ayıptan doğan defi hakkını ve seçimlik haklarını ileri sürebilir. Bu halde artık alıcının ayıpları bildiği ya da bilmesi gerektiği konusunda ispat yükü satıcıya aittir. Zira bu suretle satıcı yasal olarak kendisine düşen bir sorumluluğu reddetmektedir.

Somut olayda davacı kendisine teslim edilen malların ayıplı olduğuna dair davacıya sözlü bildirimde bulunduğunu iddia etmiştir. Bu durumda, ayıp ihbarının yapıldığını ispat yükü davacı taraftadır. Davalı tarafından ise süresi içerisinde ayıp ihbarınca bulunulmadığı ifade edilmiştir.

Davacı davalıya anılan sürelerde ihbarda bulunduğunu yazılı bir delil ile kanıtlayamamıştır. T. B.K.nun 231/2. maddesine göre, satıcının alıcıyı iğfal etmiş olduğu söz konusu olmadığı gibi, bu husus ispat edilmiş de değildir.(.... sayılı ilamı)...".

Buna göre mahkememizce tarafların ticari defterlerinin incelenmesi sonucunda alınan bilirkişi raporunda, taraf defterlerinin birbirini doğruladığı takip tarihi itibariyle takipte yer alan alacak miktarı kadar davacı alacağının defterlerde kayıtlı olduğu anlaşılmış, her ne kadar davalı tarafından emtianın teslim edilmediği iddia etmiş ise de, faturaları kendi ticari defterine kaydeden davalı ortaklığın aksini ancak kesin deliller ile ispat edebileceği anlaşılmakta olup kesin deliller ile bu savunmanın ispatlanamadığı ve yine ayıba yönelik olarak da ayıp ihbarında bulunulduğunun ispat edilemediği anlaşıldığından davanın kabulüne,

alacak likit olmakla davacı lehine inkar tazminatına hükmedilmesine, takibin kötü niyetli yapılmadığının kabulü ile davalının kötü niyet tazminat talebinin reddine dair aşağıdaki gibi hüküm kurulmuştur.