KÜNYE
T.C. Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi Katip .... Davacı ....
- Karar tarihi
- 22 Nisan 2022
- T.C. ANKARA 4. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ Esas-Karar No
- 2018/285 Esas - 2022/351
- Esas no
- 2018/285 Esas
- Karar no
- 2022/351
- Hakim
- ...
- Davalı
- ....
- Dava
- Tazminat (Ölüm Ve Cismani Zarar Sebebiyle Açılan Tazminat
- Dava tarihi
- 11/04/2018
- Gerekçeli kararın yazıldığı tarih
- 05/05/2022
Karar Metni
667 kelime·3 dk okuma·4 bölüm
Mahkememizde görülmekte olan Tazminat (Ölüm Ve Cismani Zarar Sebebiyle Açılan Tazminat) davasının yapılan açık yargılaması sonunda,
DAVA
Davacı vekili, 13/05/2021 tarihinde davalının trafik sigortacısı olduğu aracın yaya olan davacıya çarparak yaralanmasına neden olduğu iddiasına dayalı 200,00-TL geçici ve sürekli iş gücü kaybı tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili, 22/02/2022 tarihli dilekçesi ile geçici iş gücü kaybı tazminatını 2.592,32-TL olarak artırmış ve sürekli iş gücü kaybı tazminatı talebini 10,00-TL olarak açıklamıştır.
CEVAP
Davalı vekili, sigorta şirketinin araç sürücüsünün kusuru oranında ve davacının kanıtlanan gerçek zararı kadar sorumlu olacağını savunarak davanın reddini istemiştir.
DELİLLER
-Savcılık Dosyası -Sigorta poliçesi, -Sağlık Raporu -Bilirkişi raporu.
DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE
Dava, davalının trafik sigortacı olduğu aracın neden olduğu kazada davacının yaralandığı iddiasına dayalı geçici ve sürekli iş gücü kaybı tazminatı istemine ilişkindir.
13/05/2011 tarihinde meydana gelen trafik kazası ile ilgili Çanakkale .... Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2012/38 E., 2012/908 K. Sayılı dosyası getirtilmiş, Mahkemece sanığın yaya geçidinden geçmekte olan,,,'na çarparak yaralanmasına neden olduğu gerekçesiyle cezalandırılmasına karar verildiği görülmüştür.
Davalı sigorta şirketi tarafından düzenlenen sigorta poliçesinin 08/09/2010-08/09/2011 tarihleri arasında teminat sağladığı, teminat limitinin 175.000,00-TL olduğu, aracın otomobil olduğu anlaşılmıştır.
Davacının ve araç sürücüsünün kusurlarının belirlenmesi için bilirkişi raporu alınmış, bilirkişi tarafından düzenlenen 16/05/2019 tarihli raporda davacı yayanın yaya geçidini kullanarak karşıya geçmesi nedeniyle kural ihlali bulunmadığı, araç sürücüsünün yaya geçidine yaklaşırken hızını azaltmaması ve yayaya ilk geçiş hakkını vermemesi nedeniyle tam kusurlu olduğu belirtilmiş, bilirkişi raporu ceza mahkemesinde belirlenen maddi olgu ve dosya kapsamındaki deliller ile uyumlu olduğundan hükme esas alınmıştır.
Davacının kaza sonrasında meydana gelen yaralanması nedeniyle işgücü kaybı olup olmadığının belirlenmesi, AÜTF Anabilim Dalı Başkanlığınca düzenlenen 18/11/2019 tarihli raporda davacının kaza nedeniyle sürekli iş gücü kaybına uğramadığı, 6 ay süre ile geçici iş göremez halde kaldığı ve 1 ay süre ile başkasını bakımına muhtaç olduğu belirtilmiştir.
Tarafların itirazı üzerine ...Adli Tıp Kurulu'ndan rapor alınmış, Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen 29/04/2021 tarihli raporda davacının kaza nedeniyle sürekli iş gücü kaybına uğramadığı ve 4 ay süreyle iş göremez halde kaldığı belirtilmiş olup alınan rapor hükme esas alınmıştır.
2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 91. maddesi delaletiyle 85. maddesine göre, davalı trafik sigortacısı sigortalı aracın işletilme halinde neden olduğu zararları teminat altına almaktadır.
Davacının işgücü kaybı zararının belirlenmesi için bilirkişi raporu alınmış, bilirkişi tarafından düzenlenen 23/11/2021 tarihli raporda davacının 4 ay boyunca uğrayacağı geçici iş gücü kaybı zararının 2.592,32-TL olduğu belirlenmiş, bilirkişi raporu doğru verilerle hazırlanmış olduğundan hükme esas alınmış, davanın kısmen kabulüne belirlenen geçici iş gücü kaybı tazminatının temerrüt tarihi olan 27/12/2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınmasına, sürekli iş gücü kaybı zararı bulunmadığından buna yönelik istemin reddine karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki gibi hüküm kurulmuştur.
Katip ... · ¸ Hakim ... · ¸
Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi, E. 2018/285, K. 2022/351, 22 Nisan 2022 tarihli karar · Kaynak: UYAP Emsal Karar Arama