KÜNYE
T.C.
- Mercii
- Ankara Batı 1. Asliye Ticaret Mahkemesi
- Karar tarihi
- 9 Şubat 2026
- T.C. Ankara Batı 1 ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ Esas-Karar No
- 2024/1537 Esas - 2026/98
Karar Metni
610 kelime·3 dk okuma·38 bölüm
Ankara Batı
ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
GEREKÇELİ KARAR
ESAS NO : 2024/1537
KARAR NO: 2026/98
BAŞKAN
ÜYE
ÜYE
KATİP
DAVACILAR
VEKİLİ
DAVALI : HASIMSIZ
ALACAKLILAR
VEKİLİ
VEKİLİ
VEKİLİ
VEKİLİ
VEKİLİ
VEKİLİ
VEKİLİ
VEKİLİ
VEKİLİ
VEKİLİ
VEKİLİ
VEKİLİ
VEKİLİ
VEKİLİ
:
VEKİLİ
VEKİLİ
DAVA
Konkordato (Adi Konkordatodan Kaynaklanan (İİK 285 İla 308/h))
DAVA TARİHİ : 26/12/2024
KARAR TARİHİ : 09/02/2026
GEREKÇELİ KARARIN
YAZILDIĞI TARİH : 09/02/2026
Yukarıda tarafları yazılı davanın mahkememizce yapılan açık yargılaması sonunda;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ
TALEP
Davacılar vekili mahkememize sunduğu dava dilekçesinde özetle; müvekkili şirketin yaşamış olduğu finansal sıkıntının giderilmesi için konkordato talep etme zorunluluğu hasıl olduğunu, konkordato mühleti talep eden şirketin bu mühletten yararlanamaması sonucu iflas ile karşılaşması ve mevcut faaliyetlerini sonlandırması sonucundu alacaklıların zarara uğrayacağı, alacaklılar arasındaki dengenin bozularak alacaklıların alacaklarına kavuşmasının güçleşeceği hatta imkânsız hale geleceğini, Konkordato talep eden şirketin şu anda ekonomik güçlük içerisinde bulunduğunu, borçlarını vadesinde ödeyememe tehlikesi yaşadığını,
bu nedenle iyi niyetli olarak hem şirketin faaliyetlerinin devamını sağlayarak olası bir iflas sürecinin önüne geçmek hem de borçlarını ödeyerek alacaklıların mağdur olmasının önlenmesi amacıyla yararlarına geçici mühlet kararı verilmesini, akabinde de kesin mühlet kararı ve konkordatonun tasdiki kararı verilmesini talep etmiştir.
CEVAP
Dava hasımsız açılmıştır. Duruşmalara iştirak eden ve dosyaya beyan dilekçesi sunan alacaklılar davanın (talebin) reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.
GEREKÇE
Dava, 2004 sayılı İİK'un 7101 sayılı yasa ile değişik 285 vd. maddeleri uyarınca konkordato (geçici mühlet kararı verilmesi, akabinde kesin mühlet kararı verilmesi ve neticesinde konkordatonun tasdiki) talebi ile ilgilidir.
Davacılar vekili mahkememize sunduğu 26/12/2024 tarihli dilekçe ile konkordato talebinde bulunmuştur. Dava dilekçesinin ekinde, İİK'un 286. maddesinde sayılan belgelerin eklendiği, konkordato talebiyle mahkemeye müracaat için şirket genel kurul kararı ile vekile (konkordato başvurusuna ilişkin) yetki veren vekaletnamenin bulunduğu görülmüştür.
Yapılan inceleme neticesinde; davacılar yararına 27/12/2024 tarihinde İİK'un 287/1 maddesi gereği geçici mühlet kararı verilmiş, borçlunun malvarlığının muhafazası içinde tüm tedbirler alınmıştır.
Davacıya verilen 3 aylık geçici mühlet süresi bitmeden mahkememizce kesin mühlet hakkında bir karar vermek için İİK'un 289/2 maddesi uyarınca duruşma açılmış, borçlular ve geçici konkordato komiseri duruşmaya çağırılmış ve beyanı alınmış, akabinde 27/03/2025 tarihinde itibaren 1 yıl süreyle kesin mühlet kararı verilmiştir.
Davacı vekili mahkememize sunmuş olduğu 05/02/2026 havale tarihli dilekçesinde; devam etmekte olan konkordato taleplerinden feragat ettiklerini belirterek, feragat gereği işlem yapılmasına karar verilmesini talep etmiştir.
Davacı vekilinin vekaletnamede davadan feragat etmeye yetkisinin olduğu görülmüştür.
Feragat, 6100 sayılı HMK'nın 307 vd. maddelerinde düzenlenmiştir. Buna göre feragat, tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebileceği davalarda davacının, kayıtsız ve şartsız olarak talep sonucundan kısmen veya tamamen vazgeçmesidir. Davacının feragat beyanı kesin hüküm gibi hukuki sonuç doğurarak ve davaya son verir. Davanın, yasanın 307.maddesinde zikredildiği haliyle tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebileceği davalardan olması ve alınan komiserler kurulu raporunda davacıların borca batık olmadığının anlaşılması dolayısıyla iflas koşullarının olmadığının da anlaşılması nedeniyle davacının feragat dilekçesi doğrultusunda davanın reddine karar verilmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir.
Ankara Batı 1. Asliye Ticaret Mahkemesi, E. 2024/1537, K. 2026/98, 9 Şubat 2026 tarihli karar · Kaynak: UYAP Emsal Karar Arama