Antalya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2020/551 K.2022/239

Yukarıda açık kimliği yazılı taraflar arasında görülen İSTİRDAT (Bankacılık İşlemlerinden Kaynaklanan) davasının mahkememizde yapılan yargılaması sonunda:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle.

Davalı bankanın müvekkilinin hesabından Ekspertiz ücreti adı altında 01.03.2016 tarihinde 615,97.-TL, 04/08/2017 tarihinde 1.134,18.-TL, 19/06/2018 tarihinde 959,44.-TL, 27/09/2018 tarihinde 933,19.-TL Ekspertize ödenmemiş kesintiler yaptığını, öncelikle müvekkilinin davalı bankaya ipotek verdiği her kredi yenilenmesinde aynı ipotek üzerinden, Ekspertiz yapılmadığı halde Ekspertiz Ücreti tahsil edildiğini, davalı bankanın, üçüncü kişilere ödemiş olduğu masrafları fatura ile ispatlamak zorunda olduğunu, haksız alınan Ekspertiz Ücretlerinin şimdilik 250,00 TL nin iadesini istediklerini,

yine davalı bankanın müvekkilimin hesabından 23.06.2017 tarihinde 262,50 TL Kredi İşlem Masrafı adı altında kesinti yaptığını ancak müvekkilinin bu tarihte herhangi bir kredi kullanmadığını, davalı bankanın müvekkiline verdiği kredisiyi ispatla yükümlü olduğunu, Kredi İşlem Ücreti adı altında alınan ücretin şimdilik 50,00 TL nin iadesini talep ettiklerini, bu sebeple uzman bilirkişiden rapor alınarak haksız alınan 300,00.-TL'nin (fazlaya dair haklar saklı tutularak) ödeme tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi ile iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

CEVAP

Davalı vekili cevabında; davacıdan verilen bankacılık hizmetleri nedeniyle yapılan kesintilerin sözleşmeye, yasalara ve uygulamaya göre yapıldığını, haksız kesinti bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRMESİ VE HUKUKİ NİTELENDİRME

Dava; Bankacılık işlemlerinden kaynaklanan istirdat davasıdır.

Davacı taraf, ekspertiz ücreti ve kredi tahsis ve değerlendirme ücreti adı altında, davalı banka tarafından kesilen ücretlerin haksız ve hukuka aykırı olduğu iddiasıyla, kesilen ücretlerin istirdatını talep etmektedir.

Taraflar arasında imzalanan Genel Kredi ve Teminat Sözleşmeleri konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sorun, ekspertiz ücreti ile kredi tahsis ve değerlendirme ücreti adı altında, davalı banka tarafından kesilen ücretlerin haksız ve hukuka aykırı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Bu konuda bilirkişi incelemesi yaptırılmış ve verilen rapor ile tüm dosya kapsamı bir arada değerlendirildiğinde;

Davacı vekili Ekspertiz Ücreti adı altında 3.642,78.-TL (şimdilik 250,00.-TL) ve Kredi İşlem Masrafı adı altında 262,50.-TL (şimdilik 50,00.-TL) olmak üzere toplam 3.905,28.-TL müvekkilinin hesabından haksız kesinti yapıldığını iddia ederek şimdilik kaydıyla 300,00.-TL üzerinden kısmi dava açmıştır.

Dava değeri itibariyle verilecek hüküm kesinlik sınırları içindedir. Kısa kararda sehven istinaf yolu açık olmak üzere karar verilmiştir. Bu maddi yanlışlık usuli kazanılmış hak oluşturmadığından gerekçeli kararda düzeltilmesinde sakınca görülmemiş, bu durumun HMK.nun 298/2. Maddesine aykırılık teşkil etmeyeceği kabul edilmiştir.

Ekspertiz Ücreti adı altında yapılan kesintiler yönünden;

Taraflar arasında 25.12.2015 tarihinde 500.000,00.-TL limitli Genel Kredi Sözleşmesinin akdedildiği ve buna istinaden istinaden davacıya borçlu cari hesap kredisi ve taksitli ticari krediler açılarak kullandırıldığı bilirkişi raporunda ayrıntısıyla gösterilip açıklanmıştır.

Bu kredi nedeniyle yine ayrıntısı bilirkişi raporunda gösterildiği üze gayrimenkuller ipotek olarak verilmiş, yapılan ekspertiz çalışmaları nedeniyle ...G.menkul Değerleme A.Ş.ne 01/03/2016 tarihinde 615,97.-TL, ...gayrimenkul değerleme ve ...A.Ş.ne 20.07.2017 1.134,18.-TL, ...Gayrimenkul Değerleme A.Ş.ne 08.06.2018 tarihinde 959,44.-TL ve ...gayrimenkul Değerleme A.Ş.ne 25.09.2018 tarihinde 933,19.-TL olmak üzere toplamda 3.642,78.-TL ödendiği banka kayıtlarından anlaşılmaktadır.

Davacı vekili bu miktarın haksız ve hukuksuz olarak olarak kesildiğini iddia etmektedir. Oysa ki davalı bankanın ticari kredi verirken teminat olarak aldığı gayrimenkulün, borcun ödenmemesi halinde alacağını karşılayıp karşılamayacağını, dolayısıyla değerinin ne olduğunu bilmek ve tespit ettirmek hakkıdır. Sözleşme gereğince de bu masrafları karşılayacak olan davacı taraftır.

TTK.nun 18/2.maddesi gereğince her tacirin, ticaretine ait bütün faaliyetlerinde basiretli bir iş adamı gibi hareket etmesi gerekir. Davacı bir tacirdir. Kullanmak istediği krediler için en uygun bankayı seçmek özgürlüğüne sahiptir. Davalı bankayı özgürce ve çıkarlarını gözeterek seçmiş ve raporda da işaret edilen Genel Kredi ve Teminat Sözleşmelerini, Bankacılık sözleşmelerini imzalamıştır. Davalı banka ile aktif olarak çalışarak kredi kullanmıştır.

Krediyi kullanırken yapacağı masrafları da araştırıp en uygun bankayı bulduğu ve ona göre hareket ettiği kabul edilmelidir. Bu nedenle davacı vekilinin talebi yerinde görülmemiştir.

Davacı vekilinin bilirkişi raporuna itirazı, bu ödemelerin gerçekten yapılıp yapılmadığı noktasındadır. Ödemelere ait dekontlar sunulmasını istemekte, dosyaya sunulan dekont miktarının 2.659,99.-TL olduğunu söylemektedir.

6100 sayılı HMK.nun "Delil Sözleşmesi" başlıklı 193.maddesi gereğince, taraflar yazılı olarak veya mahkeme önünde tutanağa geçirilecek imzalı beyanlarıyla kanunda belirli delillerle ispatı öngörülen vakıaların başka delil veya delillerle ispatını kararlaştırabilecekleri gibi; belirli delillerle ispatı öngörülmeyen vakıaların da sadece belirli delil veya delillerle ispatını kabul edebilirler.

Taraflardan birinin ispat hakkının kullanımını imkânsız kılan veya fevkalade güçleştiren delil sözleşmeleri geçersizdir. Taraflar arasında imzalanan "Genel Kredi Sözleşmesi"nin 26 maddesi gereğince çıkabilecek her türlü uyuşmazlıkta bankanın defter ve bilgisayar kayıtlarının geçerli delil olarak kabul edileceği konusunda anlaşmışlardır.

Buna göre, bu kayıtların aksini ispat yükü davacıdadır. Buna ilişkin de herhangi bir iddia ve belge ortaya konulamadığından davacı vekilinin itirazı yerinde görülmemiştir. Kredi İşlem Masrafı adı altında yapılan kesintiler yönünden;

Bilirkişi tarafından yapılan incelemede davalı bankanın, davacıya 15/03/2017 tarihinde 150.000,00 TL, 24/05/2017 ve 30/05/2017 tarihinde 50.000,00.-TL olmak üzere toplam 200.000,00.-TL, 19/06/2018 tarihinde 40.000,00.-TL ve 27/09/2018 tarihinde 174.000,00.-TL tutarında krediler kullandırıldığı bilirkişi tarafından tespit edilmiştir.

Taraflar arasında imzalanan sözleşme, yasa ve bankacılık uygulamalarına göre alınan bu işlem masraflarının banka tarafından istenmesinde bir haksızlık yoktur. Zira davacıya finansal hizmetler sunulmuş, karşılığında da faiz ve masrafların alınması doğaldır. Zira bilirkişinin görüşü de bu yönde olup, esasen bu rapora karşı davacı vekilinin de bu yönüyle bir itirazı yoktur.

Bu nedenle davadaki bu talep de yerinde görülmemiş; sonuç olarak davanın reddine karar vermek gerekmiş olup aşağıdaki hüküm kurulmuştur.

KATİP ... E-imzalıdır HAKİM ... · E-imzalıdır