Bakırköy 5. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2017/1088 K.2020/522

Davacı tarafından mahkememizde açılan davada yapılan açık yargılama sonunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili mahkememize sunmuş olduğu 01/12/2017 tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkili şirket ile davalı şirket arasında mevcut ticari ilişki kapsamında avans olarak yapılan ödeme nedeniyle davalı taraftan fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak koşuluyla şimdilik 400.000-TL alacakları bulunduğunu, iş bu alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı taraf adına duruşma gün ve saatini bildirir davetiye tebliğ edildiği halde duruşmaya katılmamış böylece yokluklarında yargılama yapılarak karar verilmiştir.

Davacı tarafın ticari defter ve kayıtlarının incelenmesi için Bursa ATM'ye talimat yazılmış, talimat kapsamında rapor düzenleyen bilirkişi ....... düzenlemiş olduğu 29/11/2019 tarihli raporunda davacı tarafın ticari defterlerinin usulüne uygun olarak tutulduğu, bu bağlamda ticari defterlerin delil olarak kabul edilebileceği, taraflar arasında mevcut ticari ilişki kapsamında davacı tarafın davalıdan toplam 12.092.818-TL alacağı bulunduğunu teknik kanaati olarak belirtmiş, mahkememizce taleple bağlı kalınarak bilirkişi raporu hükme esas alınmıştır.

Davalı tarafa HMK 220 ve 222.maddeleri gereğince ticari defterlerini dosyaya sunmak ve defterler üzerinde inceleme yaptırılabilmesi için meşruhatlı davetiye tebliğ edilmiş, verilen süreye rağmen davalı taraf ticari defterlerini mahkememize ibraz etmemiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında mevcut ticari ilişki kapsamında bilirkişi ....... tarafından düzenlenen 29/11/2019 tarihli rapora göre davacının ticari defter ve kayıtlarına göre taleple bağlı kalınarak 400.000-TL davalıdan alacağı bulunduğu, davalı tarafa HMK 220 - 222.maddeleri gereğince meşruhatlı davetiye tebliğ edildiği halde ticari defter ve kayıtlarını mahkememize sunmadığı, bu bağlamda usulüne uygun tutulan defter kayıtlarına göre davacı tarafın alacağının HMK 222.md gereğince ispatlamış olduğu (Yargıtay 15.HD 2016/4087 Esas 2017/261 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere) dikkate alınarak davacının davasının kabulüne karar vermek gerektiği kanaat ve sonucuna varılarak aşağıdaki hüküm kurulmuştur.