Bakırköy 5. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2017/1150 K.2019/688

Davacı tarafından mahkememizde açılan davada yapılan açık yargılama sonunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili Büyükçekmece ...AHM'ye sunmuş 19/10/2016 olduğu tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkili şirket ile davalı şirket arasında mevcut ticari ilişki kapsamında cari hesap alacağına dayalı olarak müvekkilinin 4.285,76-TL alacağı bulunduğunu, iş bu alacağın tahsili amacıyla yapılan icra takibine itiraz edildiğini, bu nedenlerle davalının haksız itirazının iptaliyle %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Büyükçekmece ...AHM ... EK sayılı ilamıyla görevsizlik kararı vererek dosyayı mahkememize göndermiştir.

Davalı vekili mahkememize sunmuş olduğu cevap dilekçesinde ve yargılama aşamasındaki beyanlarında özetle; öncelikle icra takibinin yetkisiz olan Büyükçekmece İcra Müdürlüğü nezdinde yapıldığını, müvekkili şirketin adresinin Trabzon olduğunu, bu nedenlerle icra takibinin Trabzon İcra Müdürlüğü nezdinde yapılıp itiraz edilmesi halinde iptal davasının da Trabzon Ticaret Mahkemesinde açılması gerektiğini, bu bağlamda davanın usulden reddine, ayrıca taraflar arasında mevcut ticari ilişki kapsamında müvekkilinin davalı tarafa herhangi bir borcu bulunmadığını, davacı tarafın düzenlediği 3.964,80-TL'lik faturanın kendilerine tebliğ edilmediği gibi fatura konusu malların da teslim edilmediğini, bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı tarafın yetki itirazı 16/07/2018 tarihli ön inceleme duruşmasında reddedilerek yargılamaya devam olunmuştur.

Dosyaya sunulan belge ve kayıtlarla birlikte davacı tarafın ticari defterlerinin incelenmesi için dosya bilirkişi ....'e tevdii edilmiş, bilirkişi düzenlemiş olduğu 27/09/2018 tarihli raporunda davacı tarafın ticari defterlerinde kayıtlı 01/12/2015 tarih .... nolu 3.964,80-TL'lik faturanın kabul edilmesi halinde davacı tarafın icra takibine konu alacak miktarı kadar alacağı bulunduğunun kabul edilmesi gerektiği;

davalı şirketin ticari defterlerinin incelenmesi için Trabzon ATM'ye yazılan talimat kapsamında dosya bilirkişi ....'na tevdii edilmiş, bilirkişi düzenlemiş olduğu 17/10/2018 tarihli raporunda davacı tarafın alacağına dayanak yaptığı 01/12/2015 tarih .... nolu 3.964,80-TL'lik faturanın davalı tarafın kayıtlarında yer almadığını, söz konusu faturanın davacı tarafa tebliğ edildiğinin ve faturaya itiraz edilmediğinin kabul edilmesi halinde davacı tarafın takip konusu yapılan alacak miktarı kadar alacağı bulunduğunu,

söz konusu faturanın alacağın varlığı için yeterli görülmemesi halinde davacı tarafın alacağının yalnızca 320,96-TL olduğunu teknik kanaati olarak belirtmiş, mahkememizce de düzenlenen bilirkişi raporları yeterli görülerek hükme esas alınmıştır.

Her ne kadar davacı taraf 3.964,80-TL'lik faturanın davalı tarafa tebliğ edilip bu faturadan dolayı alacağı bulunduğunu iddia etmiş ise de, faturanın tebliğine ilişkin ve söz konusu faturaya tebliğe rağmen davalı tarafın 7 günlük süre zarfında itiraz edilmediğini davacı tarafın kanıtlayamadığı, bu kapsamda davalı tarafa teklif edilen yeminin davacı şirket temsilcisi tarafından eda edildiği dikkate alınarak davacı tarafın belirtilen faturadan dolayı alacağın varlığını kanıtlayamadığı mahkememizce değerlendirilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında mevcut ticari ilişki kapsamında davacı tarafın davalı şirketten icra takip tarihi itibariyle talep edebileceği alacak miktarının 320,96-TL olduğu, davacı tarafın bakiye alacağın dayanağını teşkil eden 3.964,80-TL'lik faturanın davalı tarafa tebliğ edilip faturaya itiraz edilmediği hususunu kanıtlayamadığı,

davacı yönünden faturanın düzenlenmesi ve kendi ticari defterlerinde kayıtlı olmasının HMK 222.md gereğince tek başına alacağın varlığını kanıtlayamayacağı dikkate alınarak davacı tarafın davasının kısmen kabulüne, takibin 320,96-TL alacak yönünden devamına, likit olan alacağa yapılan itiraz nedeniyle davacı lehine %20 icra inkar tazminatına, davalı tarafın reddedilen kısım yönünden kötü niyet tazminat talebinin ise koşulları oluşmamış olması nedeniyle reddine karar vermek gerektiği kanaat ve sonucuna varılarak aşağıdaki hüküm kurulmuştur.