Bakırköy 5. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2019/736 K.2020/303

Davacı tarafından mahkememizde açılan davada yapılan açık yargılama sonunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili mahkememize sunmuş olduğu 01/10/2019 tarihli dava dilekçesinde özetle; davalı ....... şirketin sigortalı ....... plaka sayılı aracın müvekkili şirkete ait ...... plaka sayılı araca çarpması sonucunda meydana gelen maddi hasarlı trafik kazasında araçta oluşan değer kaybının fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak koşuluyla şimdilik 1.000-TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili mahkememize sunmuş olduğu cevap dilekçesinde ve yargılama aşamasındaki beyanlarında özetle; öncelikle davaya bakma yetkisinin İstanbul Anadolu ATM'ye ait olduğunu, ayrıca talep edilen değer kaybına ilişkin istemin yasal dayanağı bulunmadığını, bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı tarafın yetki itirazının 02/12/2019 tarihli oturumda HMK 16.maddesi gereğince reddine karar verilerek yargılamaya devam olunmuştur.

Dosyaya sunulan belge ve kayıtlarla birlikte dosya bilirkişi ...... 'e tevdii edilmiş, bilirkişi düzenlemiş olduğu 20/01/2020 tarihli raporunda; kazanın oluşumunda davalı ... şirketine sigortalı araç sürücüsünün %100 oranında tam kusurlu olduğunu, davacı tarafa ait araçta meydana gelen değer kaybının da 3.546-TL olduğunu teknik kanaati olarak belirtmiş, mahkememizce de düzenlenen bilirkişi raporu yeterli görülerek hükme esas alınmıştır.

Davacı taraf bilirkişi raporu kapsamında belirlenen değer kaybına göre talebini arttırmış ve eksik harcı da ikmal ederek bu kapsamda değerlendirme yapılmıştır.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davalı ... şirketine sigortalı araç sürücüsünün tam kusurlu olarak davacı tarafa ait araca çarpması sonucunda meydana gelen maddi hasarlı trafik kazasında, bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ayrıntılı ve gerekçeli olarak belirtildiği üzere davacıya ait araçta toplam 3.546-TL değer kaybı meydana geldiği, iş bu zararın kazanın oluşumunda tamamen kusurlu olan davalı taraftan tahsiline karar vermek gerektiği kanaat ve sonucuna varılarak aşağıdaki hüküm kurulmuştur.