Bakırköy 5. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2022/821 K.2023/780

Mahkememizde görülmekte olan Alacak (Ticari Nitelikteki Hizmet Sözleşmesinden Kaynaklanan) davasının yapılan açık yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili şirket konut, çatılı iş yeri veya taşıtın edinimi için faizsiz finansman esaslarına göre belirli süre tasarruf edilmesi ve müşterilere finansman kullandırılmasına ilişkin faaliyet göstermek amacıyla kurulmuş ve tasfiyesine karar verilmesine kadar bu yönde faaliyet göstermiş bir tasarruf finansman şirketi olduğunu, müvekkili şirket tarafından, tasfiye kararı öncesinde yürütülen bu faaliyette kullanılmak üzere davalı şirketten ... yazılım hizmeti ve reklam hizmeti alınmış ve bu hizmetlere ilişkin fatura karşılığı ödemeler yapıldığını,

tasfiye süreci ile birlikte şirket kayıt ve defterlerinde yapılan incelemelerde ödenen bedelin alınan hizmete oranla çok daha yüksek olduğu tespit edildiğini, müvekkili şirket tarafından tasfiye kararı öncesindeki dönemde müşterilerle ilgili kullanılmak üzere davalıdan, istenen satış hedefleri doğrultusunda, yüksek güvenlikli sonuçlara ulaşarak kampanya senaryo analizleri, ihtiyaç olan şubeleşme ağı, personel sayısı, şube bazlı ve genel kar/ zarar tablo çalışmaları yapabilen ... ve ... sistemi hizmeti alındığını, bunun yanı sıra dönem dönem davalı şirketten reklam hizmeti alındığını,

bazı firmalar nezdinde verilen reklamlar için müvekkile yansıtma faturası kesildiğini, müvekkili şirketin tasfiyesine karar verilmesinden sonra şirketin tasarruf finansman faaliyeti sona ermiş; şubeleri kapatılmış ve şirket bünyesinde yalnızca tasfiye amacı ile sınırlı olmak üzere iş ve işlemler yapılmaya başlandığını, dolayısıyla tasfiye kararından itibaren müşterilerle ilgili bir yazılımın kullanılması veya reklam yapılması gibi ihtiyaçlar son bulmuş olduğundan bu tarihten sonra davalıdan ... ve reklam hizmeti alınmamış ve aktif olan programın kapatılması için davalıya bildirim yapıldığını,

bu bildirimin ardından davalı şirket personeli tarafından müvekkil şirketin kullanmakta olduğu program müvekkile ait ana sunucu üzerinden kaldırıldığını, şirket kayıtlarında yapılan incelemelerde ise davalı şirket tarafından müvekkile düzenli fatura kesildiği anlaşılmakla anılan faturaların içeriğinin tespit edilebilmesi için davalıdan detaylı fatura talep edildiğini, söz konusu detaylı faturaların incelenmesi neticesinde; ...

Tarihli Ticaret Sicili Gazetesi kaydına göre davalı şirketin hem yönetim kurulu başkanı hem de temsilcisi olan ... tarafından, kendisi ve/veya davalı şirket adına aşağıda ismi verilen şirketler tarafından kesilen faturaların, 2-3 katı bedelle müvekkile yansıtma faturası olarak kesildiği ve bu farkın yaklaşık 630.385,06 TL kadar olduğu tespit edildiğini, taraflar arasındaki ... hizmeti bakımından kesilen faturaların toplam 390.329,94 TL kadar olduğu tespit edilmiş ve şirkete tasfiye memurlarının atanması akabinde bu faturalardan 142.702,19 TL' si iade olunduğunu, tasfiye komisyonunca,

verilen hizmete göre davalı şirket tarafından müvekkil şirkete yansıtılan faturaların arasındaki farkın fahiş olduğu tespit edilmiş olup bu doğrultuda en son kesilen faturanın iade olunduğunu, nitekim fahiş tutardaki farkın davalı şirket tarafından müvekkil şirkete gönderilen detaylı faturaların incelenmesi ile de açıkça ortaya çıktığını, bilindiği gibi mal ve hizmet ödemesi gerçekleştiren tarafın işlem bedelini asıl muhataba yansıtma ihtiyacını karşılayan ve bu amaçla kesilen faturalara yansıtma faturası adı verildiğini, ancak mal veya hizmetin bedelinin, yansıtılan (asıl) faturadaki bedel ile aynı olması gerektiğini, söz konusu bedelin,

ticari ilişkinin taraflarından biri adına, karşı tarafa yansıtılmak üzere ödenmiş olması gerektiğini, yansıtılan faturaya konu olan, yani mal veya hizmetin karşılandığını belgeleyen asıl faturanın da yansıtma faturası ile birlikte saklandığını, ne var ki davalı şirkete ... ve ... isimli internet platformlarınca kesilen faturalar ile müvekkil şirkete yansıtılan faturalar arasındaki farkın fatura bedellerinin yaklaşık 2-3 katı tutarında olduğu,

bu doğrultuda öncelikle söz konusu şirketlere müzekkere yazılarak ekte yer verilen faturaların davalı şirkete gerçekten kesilip kesilmediğinin, kesildi ise içeriklerinin doğru olup olmadığının ve müvekkil şirket ile ilgili verilen bir hizmetin karşılığı olup olmadığının sorulmasını öte yandan; müvekkil şirket ile davalı şirket arasındaki sözleşme gereğince reklam hizmetinden ayrıca ... hizmetinden de bahsetmek gerektiğini, ekte sunulan örnek sözleşmelerdeki ücretlendirmelerden de açıkça görüldüğü üzere müvekkili şirket tarafından davalı şirkete söz konusu hizmete ilişkin ödenen bedeller de fahiş tutarlar olduğu,

bu hizmet bakımından da davalı tarafından yerine getirilen edimlerin ne olduğunun, bu edimlerin piyasa değerinin ne kadar olduğunun; davalının aynı hizmet için diğer müşterilerinden tahsil ettiği bedellerin de belirlenmesi suretiyle tespitini talep etme gereği hasıl olduğu,

müvekkilinin davalı şirketten almış olduğu hizmet karşılığında müvekkile kesilen faturaların ve bu faturalara istinaden ödenen bedellerin hayatın olağan akışına aykırı düşecek şekilde fahiş olduğu açık ve net olup müvekkil şirketin zarara uğratıldığını belirterek öncelikle yapılacak bilirkişi incelemesi ile müvekkili tarafından davalıya fazla ödenmiş olan tutarın tespiti ile anılan tutarın davalı tarafından müvekkile faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesini, şimdilik 60.000,00 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı taraftan tahsili ve müvekkile ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle;Davacının, şartları oluşmadığı halde huzurdaki davayı HMK. 107.

Maddesine göre belirsiz alacak davası olarak ikame ettiğini, şartları bulunmadığı halde dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı durumda davacıya herhangi bir süre verilmeden hukuki yarar yokluğundan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, zira alacağın belirlenebilmesi mümkün iken böyle bir dava açılmasına kanun izin verilmediği, huzurdaki davada müvekkil ile davalı arasındaki ihtilafın;

davacının iddiasıyla faturalarda belirtilen ve aylarca taraflar arasında ihtilaf olmadan ve sözleşmesel ilişki neticesinde ödenen miktarın fahiş olduğundan bahisle, iddia edilen bu fazlaca miktarın davalıya faiziyle iade edilmesine ilişkin olduğu,

taraflar arasında kesilen faturalar ve bu faturalara ilişkin açıklamalar neticesinde müvekkilin davacıya ne kadarlık bir miktar fatura ettiği, sunulan hizmet bedelleri, yer sağlayıcı şirketlerin müvekkile fatura ettiği miktarların tümü açık ve net bir şekilde ortada olduğunu, davacının dava dilekçesinde açıkladığı ve dilekçesi ekine koyduğu üzere tüm faturaların müvekkili şirket tarafından davacıya iletildiğini, davacının elinde tüm kayıt ve bilgiler ile faturalar olmasına rağmen davanın belirsiz alacak davası olacak açılması davanın hukuki yarar yokluğundan reddini gerektiğini,

taraflar arasındaki sözleşmesel ilişki neticesinde müvekkil firma davacıya reklam ve kampanyalarını yönetme hizmeti ile ... yazılım hizmeti verdiğini, verilen reklam hizmetleri yer sağlayıcı dava dışı üçüncü kişiler ... ve ... gibi firmaların internet siteleri üzerinden sağlanarak verilmiş ve sürece ilişkin tüm hizmeti müvekkil şirkete yönelttiğini, adı anılan bu yer sağlayıcı şirketlerin, alınan bu hizmete ilişkin yer sağlaması neticesinde Reklam Mecra Bedeli altında faturalar kesilmekte,

bu bedellere Reklam Mecra Bedeli Stopaj Yansıtması adı altında stopaj bedelleri eklenmekte sonrasında toplanan bu bedeller KDV bedelleri eklenip varsa KDV tevkifatları düşüldükten sonra müvekkil şirket lehine hiçbir hizmet bedeli veya komisyon adı altında ücret ödemesi yansıtılmadan davacı şirkete iletildiğini, sonrasında müvekkil şirket ile davacı arasındaki sözleşmesel ilişki neticesinde müvekkilinin;

yukarıda bahsedilen fatura bedelinin %11'i oranında bir hizmet bedelini de vermiş olduğu hizmete istinaden ayrı bir fatura ile Digital Reklam Ölçümleme Sistemi kullanım bedeli adı altında fatura ederek davacı şirkete gönderdiğini, izah edilen nedenlerler davacının haksız ve kötü niyetli davasının hukuki yarar yokluğundan öncelikle usulden reddine, mahkeme aksi kanaatte ise haksız ve kötü niyetli davanın esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLER VE GEREKÇE

Dava, sözleşmeden kaynaklı alacak istemine ilişkindir.

Taraflar arasındaki sözleşme kapsamında davalı tarafça davacı şirkete yansıtılan faturaların fahiş olduğu iddiasıyla fazla ödenen kısmın iadesinin mümkün olup olmadığı, faturaların taraf defterlerinde ne şekilde işlem gördüğü noktasında uyuşmazlık olduğu tespit edilmiştir.

Mahkememizce yapılan yargılamada ticari defter ve belgeler üzerinde inceleme yapmak üzere bilirkişiden rapor alınmıştır.

Alınan bilirkişi raporuyla davacı ticari defter ve belgeleri üzerinde yapılan inceleme sonucunda taraflar arasındaki ticari ilişki kapsamında davacının davalıya borcunun bulunmadığı, davalı ticari defter ve belgelerine göre davalının davacıdan 142.702,19 TL alacaklı olduğu, hesaplar arasındaki farkın davacının düzenlediği 142.702,19 TL tutarındaki iade faturasının davalı tarafından kayıtlara alınmamasından kaynaklandığı tespit edilmiştir.

Ticari defterlerin delil olmasına ilişkin düzenleme HMK 222. maddede yer almaktadır. Mahkeme, ticari davalarda tarafların ticari defterlerinin ibrazına kendiliğinden veya taraflardan birinin talebi üzerine karar verebilir (HMK 222/1). Ticari defterlerin, ticari davalarda delil olarak kabul edilebilmesi için, kanuna göre eksiksiz ve usulüne uygun olarak tutulmuş, açılış ve kapanış onayları yaptırılmış ve defter kayıtlarının birbirini doğrulamış olması şarttır (HMK 222/2).

Bu şartlara uygun olarak tutulan ticari defter kayıtlarının sahibi ve halefleri lehine delil olarak kabul edilebilmesi için, diğer tarafın aynı şartlara uygun olarak tutulmuş ticari defterlerindeki kayıtların bunlara aykırı olmaması veya ilgili hususta hiç bir kayıt içermemesi yahut defter kayıtlarının aksinin senet veya diğer kesin delillerle ispatlanmamış olması gerektiği ise üçüncü fıkrada düzenlenmiştir.

Açılış veya kapanış onayları bulunmayan ve içerdiği kayıtlar birbirini doğrulamayan ticari defter kayıtları, sahibi aleyhine delil olur (HMK 222/4). Mevcut olayımızda tarafların ticari defter ve belgelerine göre davacının alacağının bulunmadığı tespit edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davacı taraf faturaların fahiş olduğunu iddia etmişse de bu faturalara itiraz etmeyerek ve ticari defterlerine kaydederek fatura içeriğini kabul etmiş sayıldığından ve başka bir delille aksi ispatlanmadığından davanın reddine dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur.

Katip ... · ¸e-imzalıdır Hakim ... · ¸e-imzalıdır