Bakırköy 6. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2021/427 K.2021/1066

Mahkememizde görülmekte olan İtirazın İptali (Havale Sözleşmesinden Kaynaklanan) davasının yapılan açık yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili tarafından sunulan dava dilekçesinde ÖZETLE :Müvekkili ... tarafından ...... Bankası A.Ş. Aracılığıyla 15.04.2019 tarihinde davalı şirket adına kayıtlı ......

Bankası A.Ş.'deki banka hesabına "Borç Verme" açıklaması ile geri ödenmesi kaydı ile 80.000,00 TL ödünç para gönderildiğini, davalı şirketçe paranın geri ödenmemesi üzerine müvekkili tarafından defalarca paranın ödenmesinin istenildiğini, işbu uyuşmazlıkta görevli mahkemenin Asliye Ticaret Mahkemeleri olduğunu, ticari dava şartı olarak arabuluculuk yoluna başvurduklarını, davalı şirket hakkında icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerektiğini, gönderilen havalenin borç verme maksadıyla olduğunun çeşitli üst mahkeme kararları ile kabul edildiğini,

borcunu ödememesi üzerine başlattıkları icra takibine davalı tarafından haksız ve kötüniyetli olarak itiraz edildiğini belirterek davanın kabulünü, kötüniyet tazminatına hükmedilmesini, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili tarafından sunulan cevap dilekçesinde ÖZETLE : Huzurdaki davanın konusunu oluşturan icra takibinin usul ve yasaya aykırı olması nedeni ile davanın usulden reddine karar verilmesi gerektiğini, mahkemenin görevsiz olduğunu, gönderilen havalenin açıklamasında "Borç Verme" ibaresinin yazmasının borç para vermek olarak algılanamayacağını ve davacı tarafın bu iddiasını ispatlaması gerektiğini, davacı tarafa borçlarının olmadığını belirterek davanın reddini, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Dava, davalıya borç verildiği iddia edilen miktarın tahsili için başlatılan icra takibine itirazın iptali davasıdır. Görev dava şartı kamu düzenine ilişkin olup, yargılamanın her aşamasında mahkemece resen gözetilmesi gerekmektedir. Asliye ticaret mahkemeleri 6102 sayılı TTK’nin 4/1 maddesinde belirtildiği üzere her iki tarafın tacir ve işin de her iki tarafın ticari işletmesi ile ilgili olduğu nispi ticari davalar ile aynı yasanın 4/1-a,b,c,d,e ve f bentlerinde sayılan mutlak ticari davaları veya farklı bir özel yasada ticari dava olduğu düzenlenen davaları incelemekle görevlidir.

Her ne kadar davacı, TTK.nın 4/1-f maddesinin “Bankalara, diğer kredi kuruluşlarına, finansal kurumlara ve ödünç para verme işlerine ilişkin düzenlemelerde…öngörülen hususlardan doğan hukuk davaları ticari dava…sayılır.” düzenlemesine dayanarak, dava konusunun bir ödünç para verme işi olması sebebiyle mahkememizin görevli olduğunu iddia etmişse de, söz konusu madde ile ödünç para verme işleri ile uğraşan ve özel kanunlara tabi banka, kredi veya finansal kuruluşların kastedildiği,

madde gerekçesinde de “Finans sektöründe sadece bankalar ve ödünç para verme işleri ile uğraşanlar bulunmamakta, bu sektör sadece anılan kanunlarla düzenlenmemektedir. Bunların yanında, finansal kiralama, faktoring, özel ve genel finans şirketleri, forfaiting şirketleri başta olmak üzere çeşitli finans kurum ve kuruluşları da vardır. Bunları düzenleyen ayrıntılı bir mevzuat bulunmaktadır.” açıklaması yer almaktadır.

Dava dilekçesi ekinde sunulan mesajlardan, davacının parayı borç olarak İsa isimli kişiye vermek istediği ve bu kişinin isteği doğrultusunda parayı borç verme açıklaması ile şirket hesabına gönderdiği anlaşılmaktadır. Dolayısıyla taraflar arasındaki uyuşmazlığın Türk Borçlar Kanununun 386.maddesinde yer alan “Tüketim ödüncü sözleşmesi, ödünç verenin, bir miktar parayı ya da tüketilebilen bir şeyi ödünç alana devretmeyi, ödünç alanın da aynı nitelik ve miktarda şeyi geri vermeyi üstlendiği sözleşmedir.” düzenlemesi kapsamında bir tüketim ödüncü sözleşmesine dair olduğu değerlendirilmiştir.(İstanbul BAM 37 .HD. 2021/102-1005)

Bu kapsamda; davacının tacir olmayan gerçek kişi olması, somut olayın niteliği itibariyle, işlemin TTK.nın 4.maddesi kapsamında bir ödünç para verme işi olarak değerlendirilmesinin mümkün olmaması, dolayısıyla davanın mutlak bir ticari dava olmadığı, davacının tacir olmaması nedeniyle, eldeki davanın nispi ticari dava da olmadığı, taraflar arasındaki ilişkinin TBK.386 kapsamında değerlendirilmesi gerektiği anlaşıldığından, mahkememizin görevsizliğine ve Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğuna karar vermek gerekmiştir. (Yargıtay 13. HD. E. 2016/16554 K.2018/12476, 20/12/2018).

Katip ... · ¸e-imzalıdır Hakim ... · ¸e-imzalıdır