Bakırköy 6. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2022/299 K.2023/1168

Mahkememizde görülmekte olan 5464 S.K. Uy.Tacirlere Verilen Kurumsal Banka Ve K.Kartlarından Kaynaklanan (5411 S.K. 142/1 Hariç) (Alacak) davasının yapılan açık yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Dava, davalının kredi erken kapama oranının mevzuata aykırı uygulanması nedeniyle fazla tahsil edilen ödemenin iadesi talepli alacak davasıdır. Davacı, dava dilekçesi ile özetle; kredinin ödenerek kapanması için bankadan talepte bulunduklarını, çıkarılan borç bakiyesini ödediklerini, erken kapatma maliyet tutarı ile komisyon ücretinin fahiş olduğunu ve teamüllere aykırı olduğunu, TCMB’nin bankalara müşterilerden alınabilecek ücretlere ilişkin usul ve esaslara ilişkin tebliği uyarınca yapılması gereken indirimi yapılmadığını, bankanın sebepsiz zenginleştiğini bu nedenle alacak davalarının kabulüne karar verilmesi gerektiğini iddia etmiştir.

Davalı, cevap dilekçesi ile özetle; davacının erken ödeme talebi sonrasında kredi sözleşmesi hükümlerine göre 148.349,94-TL erken ödeme komisyonu ile toplam 2.810.571,77-TL tahsil edilerek kredinin kapatıldığını, davanın iki yıllık süre sonrasında açıldığını zamanaşımı süresinin dolduğunu, erken kapama nedeniyle bankanın faiz ve kar kaybının 650.500,80-TL olduğunu, sözleşme kapsamında belirlenen %4 orandan daha düşük olan %3 oranı ile erken kapama komisyonunun tahsil edildiğini, 166.151,94-TL tahsil edebilecekken 148.349,94-TL tahsil ettiğini, bankanın alacağından mahrum kaldığını, sebepsiz zenginleşmediğini,

iyi niyetli olarak hem talebi kabul ettiğini hem de aldığı komisyon oranını düşürdüğünü, kredi kapatıldıktan sonra ödenen bedelin iadesi talebinin kabul edilemeyeceğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Uyuşmazlık; davacının kredi borcunu erken kapatması nedeniyle tahsil ettiği erken ödeme tazminatı nedeniyle davalının sebepsiz zenginleşip zenginleşmediği, komisyon oranının sözleşmeye uygun belirlenip belirlenmediği, davalının erken kapanan kredi için ayrıca indirim yapma zorunluluğunun bulunup bulunmadığı ile davacının alacak talebinin yerinde olup olmadığına ilişkindir.

Zamanaşımı definin değerlendirilmesinde; dava konusu kredinin 10.01.2020 tarihinde kapatıldığı, işbu davanın 08.01.2022 tarihinde açıldığı, talebin mevzuata aykırı olarak fazla komisyon tahsil edilmesi iddiasına dayalı sebepsiz zenginleşme kaynaklı dava olması nedeniyle dolayısıyla iki yıllık zamanaşımı süresinin geçmediği, görüldüğünden zamanaşımı defi yerinde görülmemiştir.

Somut olayda; davacı, davalı bankadan 14.09.2017 tarihinde ticari kredi kullanmış, 10.01.2020 tarihinde ödeme yaparak söz konusu krediyi erken kapatma komisyonu ile birlikte ödeyerek kapatmıştır.

Bankalarca Ticari Müşterilerden Alınabilecek Ücretlere İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Tebliğin 11.maddesinde “Ticari müşterinin kredinin tamamı için erken ödeme talebinde bulunması halinde banka bu talebi kabul etmek zorundadır.

Bu müşteriden Türk lirası krediler için alınabilecek erken ödeme ücreti, gerekli faiz ve diğer maliyet unsurlarına ilişkin indirimler yapılarak hesaplanan ve müşteri tarafından bankaya erken ödenen tutarın, kalan vadesi yirmi dört ayı aşmayan kredilerde yüzde birini, kalan vadesi yirmi dört ayı aşan kredilerde ise yüzde ikisini geçemez.

Döviz cinsi veya dövize endeksli kredilerde söz konusu azami ücretler bir puan artırımlı olarak uygulanır.” İşbu tebliğ 10.02.2020 tarihinde, ilgili bu madde ise 01.03.2020 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Tebliğin 22.maddesi ise “Tebliğ hükümleri, Tebliğ yürürlük tarihinden önce kurulmuş sözleşmelere Tebliğin yürürlük tarihinden sonra gerçekleştirilecek işlemler bakımından da uygulanır.” hususunu düzenlemiştir.

Yukarıda belirtilen tebliğin 22.maddesi çerçevesinde, davacı tarafça ödemenin 10.01.2020 tarihinde yapılarak kredinin kapatıldığı dikkate alındığında, tebliğin 11. Maddesinin işbu davaya uygulanması mümkün değildir. Zira kredinin kapatılması işlemi 11.maddenin yürürlük tarihinde önce gerçekleştirilmiştir.

Taraflar arasındaki sözleşmenin 3.5.1.8. maddesi ile erken kapama komisyonunun %4 komisyon oranı (TCMB tarafından da kredi kapatma dönemi için bankanın bildirdiği azami oranda %4’dür.) ile hesaplanacağının düzenlendiği görülmüştür. Davacı bu maddenin bir genel işlem koşulu niteliğinde olduğunu iddia etmişse de, davacının tacir olması, aynı nitelikte kredi sözleşmesini farklı bankalarla, farklı faiz ve komisyon oranları düzenlemelerini kabul ederek imzalama olanağının bulunması çerçevesinde iddiası yerinde görülmemiştir.

Bununla birlikte bilirkişi raporu ile bankanın %3 oranında komisyon oranı uyguladığı tespit edilmiştir. Bu halde, bahsi geçen tebliğin 11.maddesinde yer verilen %1-2 oranının işbu uyuşmazlıkta uygulanması mümkün olmayıp, davalı bankanın sözleşme hükümlerine aykırı olarak fahiş bir komisyon oranı belirlemediği aksine sözleşmede belirlenenin altında bir oran belirlediği anlaşılmakla, yerinde görülmeyen davanın reddine karar verilmiştir.

Katip ... · ¸e-imzalıdır Hakim ... · ¸e-imzalıdır