Bakırköy 7. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2015/341 K.2018/325

Mahkememizde görülmekte olan Alacak (Taşıma Sözleşmesi Kaynaklı) davasının yapılan açık yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Talep: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Türkiye’den ....’e yapılan taşımanın konşimento talimatında belirtilen sevk adresine yapılamaması nedeniyle uğramış olduğu 118.095,925 TL (45.486,24 USD * 2.5963 TL) maddi zararın davalı şirketten tahsilini talep etmiştir.

Yanıt: Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; Montreal Konvansiyonu'nun 31/2 maddesinde söz edilen 21 gün içinde taşıyıcıya ihbarda bulunup bulunulmadığının araştırılmasını, hak düşürücü sürelerde ihbarda bulunulmamış ise davanın reddi gerektiğini, müvekkili şirketin davacının uğramış olduğunu iddia ettiği zararlardan hiç bir şekilde sorumlu olmadığını davanın esastan reddini yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacı taraf üzerine bırakılmasını talep etmiştir.

Deliller: 29/08/2016 tarihli rapor 25/04/2017 tarihli ek rapor ve 29/11/2017 tarihli bilirkişi raporu dosya içindedir.

Gerekçe: Dava yazılı yargılama usulüne tabi taşıma sözleşmesinden kaynaklanan tazminat davasıdır. Davacı yan davalının taşımayı yanlış yapması sonucu ürünlerin o ülkede kaldığını, şimdilik 118,095,92 TL'nin tahsilini istemiş, davalı yan hak düşürücü sürede ihbar yapılmadığını davalının sonuçtan sorumlu olmadığını belirtmiştir.

İhtilaf taşımanın Türkiye-Pakistan şeklinde olması gerekirken Türkiye-Bangladeş şeklinde yapılmasının sorumlusunun hangi taraf olduğu hususundadır.25/01/2016 tarihli ara karar uyarınca alınan 29/08/2016 havale tarihli bilirkişi raporunda taşımanın yanlış yere yapıldığı, tam zayi olduğunun kabulü gerektiği, davacının emtia bedeli ve ikame mal satışı nedeniyle zararı olduğu olaya Montreol Konvansiyonu hükümlerinin uygulanması gerektiği buna göre taşıyanın sorumluluğunun brüt birim kg başına 19 SDR ile sınırlı olduğu,

toplam zararın 45.486,24 USD olacağı, zararın sorumluluk sınırı üstünde olup davalının 22040 SDR karşılığı TL tazminat ödemesi gerektiği 30/01/2015 itibariyle temerrüt faizi uygulanabileceği belirtilmiştir.

Davalı yanın emtianın teslim yerinin tayininde davacının ....belirlemesi nedeniyle hata olduğunu, hak düşürücü süre itirazının değerlendirilmediğini belirterek itiraz etmiş davacı da sınırlı Sorumluluk nedeniyle itiraz etmiş 25/04/2017 tarihli ek rapor alınmış bu raporda; davacının varma yeri değişikliğinin sabit olmadığı Montreol Konvansiyon 31/2 gereğince tam zayi hallerinde ihbar şartının aranmayacağı kök rapor da değişiklik olmadığı belirtilmiştir, davalı yanın tüm delillerin yeterince incelenmediği itirazı karşısında 25/09/2017 tarihli ara kararla dosya yeni bir heyete verilerek tekrar rapor alınmıştır.

Bu rapordan uyuşmazlığın Montreol Konvansiyonuna tabi olacağı yük senedinde alıcı adresi Türkiye'den Pakistan olarak belirtilmekle taşımanın yanlış yere yapıldığı yerinden alınmadığı tam zayi olarak kabulü gerektiği, 13680 SDR karşılığı tazminat gerektiği anlaşılmıştır. Davalının bu rapora da itirazı mevcut olmakla birlikte dosya kapsamı gözetilerek talep reddedilmiştir.

Tüm dosya içeriğinden yanlar arasında bir kısım tekstil ürünün Türkiye'den Pakistan'a taşınması için anlaşma olduğu, malın Pakistan ....yerine Bangladeş Dhaka'ya taşındığı, her ne kadar davalı yanca bu hatanın davacının taşıma yerini değiştirmesinden doğduğu bu konuda e- yazışmalar bulunduğu iddia olunsa da; yükleme senedinin davalı yanca hazırlanmış olup açıkça alıcı adresi ....olarak gösterilmesi karşısında artık davacı sorumluluğundan söz edilemeyeceği;

davalının 17/10/2014 tarihli .... evrakında varış havalimanı ....Bangladeş göstermesinden sorumlu olacağı, bu durumda Türkiye hem Varşova hem Monterol Konvansiyonu imzalasa da varış yeri ülkesi Pakistan Montreol Konvansiyonuna taraf olduğundan ortak Mantreol Konvansiyonunun uygulanması gerektiği;

bu konvansiyonun madde 18'e göre yanlış yere gönderilen emtiadan taşıyanın kusurlu olup 19 SDR sorumluluk tutarla sınırlı olacağı şu hali ile yerine ulaşmayan ve davalı tarafından varış yerine aktarılmayan malın tam zayi kabul edileceği, malın toplam zararının 45486,24 USD olduğu uğranılan zararın sorumluluk sınırı üzerinde olduğu 22040 SDR karşılığı hüküm tarihindeki TL kadar tazminat hükümü doğacağı sonucuna varılmıştır.

Dosyadaki her iki rapor birbirini doğrular nitelikte olmakla hükme esas alınmıştır. Davanın dava tarihi itibari ile temerrüdü söz konusu olmakla bu tarihten itibaren avans faizine hükmedilmiştir. Tam zayi kabulü karşısında davalının hak düşürücü süre itirazının iki yıllık süre içinde dava açıldığı gözetilerek davanın reddi gerekmiştir.

Her ne kadar 22/11/2016 tarihli ıslah harcı ve ıslah dilekçesi ile davacı yanca 4.882,15 TL tutarındaki taşıma masrafları talep edilmiş ise de; davacı defterlerinde yer alan 1.467,22 ve 3.424,93 TL lik taşıma faturalarının salt Pakistan'a yapılmış olması dava konusu ulaşmayan mal için yapıldığını sabit kılmadığından ve davacı yanın başkaca belgesi delili bulunmadığından ulaşmayan mal yerine gönderdiğini iddia ettiği malın taşıma giderleri yönünden talebin reddi gerekmiş; tüm bu nedenlere aşağıdaki hüküm oluşturulmuştur.

Katip ... Hakim ...