Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2016/930 K.2018/591

Mahkememizde görülen davanın açık yargılamasında,

DAVACININ TALEBİ

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacı şirket Bursa da sinema ve ofis koltukları üretim işi yaptığı, davalı şirketin de müvekkilimden toptan satın aldığı bu ürünleri piyasaya perakende satışını pazarladığı, bu yönden tarflar arasında ticari ilişki bulunduğu, davalının son zamanlarda ödemelerini düzenli olarak yapmadığından; ticari ilişkinin bpzulduğu, davalını borçlarını ödemediğinden; davalı hakkında Bursa 19.İcra Müdürlüğünün 2016/... Esas sayılı takip dosyasında; 249.274,39 TL alacağın tahsili için ilamsız icra takibi başlatıldığı, davalının itirazı üzerine takip durduğundan; itirazın iptali ile %20 oranında tazminata karar verilmesini talep ve dava etmektedir.

DAVALININ CEVABI

Davalı taraf ise, davanın reddini savunmakta, taraflar arasında sinema ve ofis koltuklarının alım satım ve pzarlanması yönünden ticari ilişki olup; ticari ilişkinin karşılıklı olduğu, 2014 yılı hesabı muavin defter dökümüne göre; müvekkilim davacıdan 601.931,37 TL alacaklı olup; 2015 yılı hesap kayıtlarına göre; davacının da müvekkilimden 323.796,34 TL alacaklı olduğu, buna göre; 601.931,37 TL - 323.796,34 TL = 278.135,03 TL müvekkilimin davacıdan alacağı olması nedeni ile müvekkilim davacıya borçlu olmadığından; davanın reddi ile %20 oranında kötü niyet tazminata hükmedilmesini ileri sürmektedir.

DELİLLER ve GEREKÇE: Derdest dava ilamsız takibe itirazın iptali davasıdır. Kural olarak ispat külfeti davacı taraf üzerindedir. Davacı taraf takibe dayanak yaptığı açık hesap özetindeki faturalarda yazılı malları satıp teslim ettiğini ispat etmelidir. Ancak davacı taraf mal ve fatura teslim işini taraf defterleri üzerinde yapılacak bilirkişi incelemesi ile ispat edeceğini düşünerek defter incelemesi talep etmiştir.

Davalı taraf da defter deliline dayandığından taraf defterleri üzerinde bilirkişi incelemesi yapılmasına karar verilmiştir. Her iki taraf defterini inceleyen bilirkişi 05.10.2017 tarihli raporunda davacı defterlerin 2016 yılı tasdik işlemlerinin eksik olduğunu, davalı defterlerinin zamanında tasdik ettirildiğini, davacının kendi kayıtlarına göre 259.290,64.TL alacaklı, davalının da kendi kayıtlarına göre 278.135,03.TL alacaklı göründüğünü, kayıtlara dayanak olan belgelerin sunulması halinde iki taraf defteri arasındaki 537.425,67.TL'lik farkın değerlendirilebileceğini açıklamıştır.

Taraflar belgelerini sunduktan sonra aynı bilirkişiden ek rapor alınmıştır. 12/03/2018 günlü raporda tarafların sundukları fatura ve tahsilat makbuzları bir arada değerlendirilmiş, davacı kayıtlarında yer aldığı halde davalı kayıtlarında yer almayan hususlar dayanak belgeleriyle birlikte ele alınarak kaydın doğruluğu yahut yanlışlığı tartışılmıştır.

Keza aynı yöntemle davalı kayıtlarında yer aldığı halde davacı kayıtlarında yer almayan belgeler de incelenmiş, her ikisi bir tablo halinde raporda gösterilmiştir. Buna göre davacı kayıtlarında davalı lehine çek ve nakit tahsilatı olarak yapılan kayıtların tutarı 164.064,60 TL'dir. Kapalı olarak kesilen faturalar da davacının alacak bakiyesinden tenzil edilmiştir. İki ayrı ihraç kayıtlı faturadaki farklar toplamı da alacak bakiyesinden düşülmüştür.

Buna karşılık davalı kayıtlarında yer alan çekle ödemeler incelenmiş, dekontlarda davacının kaşe ve imzasının yer aldığı 332.000 TL ve 230.364,60 TL tutarlı ödemelerin davalı lehine alacak bakiyesinden düşülmesi gerektiği, keza EFT yoluyla yapılan 102.300 TL ödemenin de davalı lehine hesaba katılması gerektiği açıklanmıştır. Bir kısım nakit ödeme makbuzlarında da davacının kaşe ve imzası mevcuttur.

Bunlar da hesaba katıldığında davalının davacıdan 586.660,06 TL alacaklı olduğu sonucu doğmaktadır. Bu sonuç kök raporda yer alan farklılıkları büyük oranda açıklamaktadır.

Davalı taraf rapora itiraz etmişse de itirazların maddi dayanağı olmadığı sadece sübjektif açıklamalar yapıldığı görülmüştür. Davacı defterlerinin tasdiklerinin zamanında yapılmamış olması defterin delil niteliğini de zedelemektedir. Davacı tarafın kayıtları düzgün ve yeterli biçimde tutmadığı nazara alındığında ve başkaca bir ispat vasıtası bulunmadığı gözetildiğinde ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmesi gerekmiştir.

Her ne kadar dava reddedilmiş ise de taraflar arasındaki ticari ilişkiye dair kayıtların tam ve yeterli biçimde tutulmadığı, sunulan makbuz ve belgelerin davalı defterleriyle dahi tam olarak uyuşmadığı gözetildiğinde davacının takipte kötü niyetli olduğunu kabul etmek doğru olmaz. Davacı taraf yeterli ispat vasıtası olmadığından davayı kaybetmiş olmakla kötü niyetini ortaya koyan başkaca gerekçe yoktur.

Katip ... Hakim ...