Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2019/304 K.2020/621

Mahkememizde görülmekte olan Alacak (Ticari Satımdan Kaynaklanan) davasının yapılan açık yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

İDDİA VE SAVUNMA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle: Davalının Bursa 8. İcra Müdürlüğünün ...

Esas sayılı dosyası ile yürütülen 259.830,77 TL tutarındaki icra takibi nedeniyle düzenlenen ödeme emrine itiraz ettiklerini, borçlu davalının söz konusu haksız itirazı nedeniyle takibin durduğunu, davalı borçlunun söz konusu itirazının tamamen hukuki dayanaktan yoksun ve kötü niyetli olduğunu, davalının esas amacının itirazı ile takibi durdurmak suretiyle zaman kazanmak ve alacaklı davacının alacağını mümkün olduğunca geç tahsil edebilmesine sebep olacağını, dolayısıyla tamamen kötü niyetle hareket eden davalı borçlunun hiçbir geçerli ve kabul edilebilir dayanağı bulunmayan itirazının mutlak surette iptali gerektiğini,

davalının itirazının haksız ve hukuka aykırı olduğunu, bu nedenlerle Bursa 8. İcra Müdürlüğünün ... esas sayılı dosyasında yapılan itirazın iptaline, alacağın %20 den az olmamak şartıyla icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalıya yükletilmesine talep ve dava etmiştir.

Davalıya usulüne uygun dava dilekçesi tebliğ edilmiş ancak davalı tarafından savunmada bulunulmamıştır.

DELİLLER

Dava dilekçesi, tarafların karşılıklı beyan dilekçeleri, Bursa 8. İcra Müdürlüğünün ... sayılı icra takip dosyası, ticari defterler, faturalar, bilirkişi raporu, yazılan müzekkere cevapları ve tüm dosya kapsamı.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE HUKUKİ SONUÇ

Dava, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunun 67. Maddesine göre açılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davacı tarafından faturaya dayalı olarak 27/11/2018 tarihinde ilamsız takip talebinde bulunmuştur. İcra Dairesi tarafından davalı borçluya ilamsız takiplerde ödeme emri tebliğ edilmiş ve davalı tarafından yasal süre içinde 17/12/2018 tarihinde borca itiraz etmiştir.

Tarafların ticari defterleri talep edilmiş davacı tarafça ibraz edilen ticari defteler bir mali müşavir bilirkişiye tevdi edilmiştir.

Mali müşavir bilirkişinin 19/02/2020 tarihli raporunda özetle: Davacının ticari defterlerinin tasdiklerinin süresinde yaptırıldığını, sahibi lehine delil teşkil ettiği, davacı şirketin 2016 yılına ait yevmiye defterlerindeki bilgilere göre ve icra takibine, davaya konu fatura örneğine göre icra takibiyle uyumlu olarak davalı ...'den 30.444,37 Euro + KDV 18.334,39 TL alacaklı olduğu, davacı tarafın Bursa 8. İcra Müdürlüğünün ... esas nolu dosyası ve dava dosyasında beyan edip ekinde sunmuş olduğu Yapıkredi Bankası 30/06/2017 tarihli hesaptan hesaba havale dekontu ile icra takip tarihinden önce davalı ... ... tarafından 10.000 TL davacı şirkete ödeme yapıldığının görüldüğünü, bu dekont dikkate alındığında alacak tutarının 30.444,37 Euro + KDV 8.334,39 TL alacaklı olduğu mütalaa edilmiştir.

Davalı tarafa ticari defterlerin ibrazı için davetiyelerin usulune uygun olarak tebliğ edildiği ancak davalı tarafından sunulmadığı anlaşılmaktadır.

Davacının tarafların ticari defterlerine dayandığı anlaşılmakla ticari defterlerin delil olması yönünden bilindiği üzere Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 28.03.2012 tarih ve 2011/11-862 Esas, 2012/51 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere. 6100 sayılı HMK'nın 219. (1086 sayılı HUMK’nın 326.) maddesine göre her iki taraf kendi ellerindeki vesikaları (belgeleri) mahkemeye ibraz etmek zorundadır.

Bir davada ispat yükü kendisine ait olan tarafın, başka delillerle birlikte karşı tarafın ticari defterlerine de dayandığı, diğer anlatımla, delillerini karşı tarafın ticari defterlerine hasretmediği, dolayısıyla da, uyuşmazlığa 6100 sayılı HMK'nın 222/5.

(6762 sayılı TTK’nın 83/2.) maddesindeki özel hükmün uygulanamayacağı durumlarda; karşı tarafın kendi defterlerini mahkemeye ibraz etmesi ya da bundan kaçınmasına bağlanması gereken hukuksal sonuçlar, HMK'nın m. 220 (HUMK'nın 330.) maddesindeki genel düzenlemelere tabidir. HMK'nın 220.

(HUMK'nın 332.) maddesi, bir tarafın, mahkemece kendisine verilen süre içerisinde ilgili belgeyi ibraz etmemesi halinde, mahkemenin, o tarafın maksadını gözeterek, diğer tarafın o belgeye ilişkin açıklamasını kabul edebileceğini öngörmektedir. Önemle vurgulanmalıdır ki. HMK'nın 220. (HUMK'nın 332.) maddesindeki bu hüküm, taraflardan birinin delillerini salt karşı tarafın ticari defterlerine hasretmediği hallerde, ticari defterlerin mahkemeye sunulması bakımından da uygulanır.

Diğer anlatımla, belirtilen bu durumda ticari defterler de, HMK m. 220. madde (HUMK'nın 330 ve sonraki maddeleri) anlamında “vesika” niteliğindedir. Öte yandan, ticari defterlerin ispat kuvvetini düzenleyen HMK'nın 222.

(6762 sayılı TTK'nın 82.) maddesindeki hüküm, “I Kati delil” şeklindeki kenar başlığı ile birlikte değerlendirildiğinde ve aynı Kanun’un 1474. maddesi uyarınca kenar başlıklarının metne dahil bulunduğu da gözetildiğinde; ticari işlerden dolayı tacirler arasında çıkan uyuşmazlıklarda ticari defterlerin (maddede gösterilen koşulların mevcut olması kaydıyla), kesin delil niteliğinde bulunduğunu öngörmektedir.

6102 sayılı TTK'nın 64. (6762 sayılı TTK'nın 69. vd.) maddeleri uyarınca da defterlerini yöntemince tasdik ettirmeyen tacirin bu gibi defterleri lehine delil olamaz. Ancak kanuna uygun olarak veya olmayarak tutulmuş olan ticari defterlerin münderecatı, sahibi ve halefleri aleyhinde delil sayılır. (HMK. m. 222/4, 6762 sayılı TTK'nın 84,85)

O halde yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davacı tacirin davalıya mal sattığı ve faturanın düzenlendiği bedelin ödenmediği ileri sürülmüş olup davacının ticari defterlerinin usulune uygun tutulduğundan, ticari defterin kesin delil olduğu, davalı tarafın süresi içinde ticari defterlerini sunmadığından davacının defterlerinin HMK' nın 220.

Maddesi gereğince kabul edilebileceği anlaşılmakla dosyaya sunulan bilgi ve belgelerden hüküm kurmaya elverişli kabul edilen 19/02/2020 tarihli bilirkişi raporuna itibar edilerek ve davalının usulune uygun tebliğ edilen bilirkişi raporuna süresi içinde itiraz etmediği ve davalının ticari defterlerini sunmadığı gibi mazerette bildirmediğinden HMK' nın 220.

Maddesine göre davacının beyanları kabul edilerek bilirkişi tarafından düzenlenen 11/08/2020 tarihli rapora itibar edilerek taraflar arasında ticari ilişkinin yabancı para EURO cinsi üzerinden gerçekleştiği ve faturanın düzenlendiğinden 28.721,10 EURO malın bedeli, 1723,27 EURO KKDF ve 18.334.39 TL kdv alcağından davalının 10.000 TL takipten önce ödeme yapıldığı anlaşılmakla 28.721,10 EURO malın bedeli,

1723,27 EURO KKDF ve 8.334.39 TL kdv alacağının olduğu davacı tarafından dava dilekçesinde 28.721,10 EURO dava değerinin belirtildiği ve bu miktar üzerinden harcın yatırıldığından taleple bağlılık ilkesi gereği davacının alacaklı olduğu 28.721,10 EURO üzerinden talebin kabulune, alacağın yabancı para alacağı olduğundan faiz türünün 3095 sayılı yasanın 4-a maddesi gereğince devlet bankalarının Euro cinsinden açılmış 1 yıl vadeli mevduat hesabına uygulanan en yüksek faiz oranı yönünden karar verilmesi gerektiğinden faiz talebinin düzeltilmesi sebebiyle talebin kısmen kabul ve reddine , davacının icra inkar tazminat isteminin,

davacının alacağının fatura alacağı olduğu, alacağın likit olduğu, icra takibine itirazda haksız olduğundan koşulları oluşmakla, icra inkar tazminatı talebinin kabulu ile aşağıdaki şekilde hüküm kurmak gerekmiştir.

Katip ... · ¸e-imzalıdır. Hakim ... · ¸e-imzalıdır.