Bursa 3. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2019/821 K.2019/134

Yukarıda tarafları yazılı davanın mahkememizde yapılan yargılaması sonunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle: Müvekkili ...'ın 4 yaşındaki çocuğuyla birlikte davalı şirket yetki ve sorumluluğunda bulunan 16/07/2018 tarih ve 4404403 sefer sayılı hareket başlangıç saati 12:10 olan ve Manisa Otogar'dan kalkış yaparak İstanbul-Ümraniye/ Dudullu terminaline varacak olan otobüste yolculuk etmek amacıyla 15/07/2018 tarihinde bilet almış,

sefer saatinden yarım saat önce Manisa Otogar'a 4 yaşındaki çocuğu ilen giden müvekkil şirket yetkilileri tarafından belirlenen ve bilet üzerinde yazılı olan 9-10 numaralı perona gitmiş ve yaklaşık 1 saat daha beklemiş olmasına rağmen davalı şirketin sorumluluğundaki otobüs terminale gelmemiş, bunun üzerine yetkililer ile görüşen müvekkilinin 4404403 sefer sayılı otobüsün Manisa Otogarına girmeksizin yola devam ettiği bilgisini edinmekle, müvekkilin 4 yaşındaki çocuğu ile birlikte bir saati aşkın süredir otogarda ellerinde bagajları ile mağdur edildikleri ve üstelik davalı taşımacı şirket tarafından hiç bir geri dönüş yapılmadığının,

yeni bir sefer dahi önerilmediği dikkate alınarak öncelikle taşanan bu mağduriyet için manevi tazminat isteminin kabulü ile iki bilet bedelinin üç misline karşılık gelen 480,. TL'nin davalıdan tahmilini talep ve dava etmiştir.

Dava, tüketicinin taraf olduğu taşıma sözleşmesinden kaynaklı manevi tazminat istemine ilişkindir.

28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 3/k bendinde ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişi "tüketici", 3/ı bendinde ise mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlem "tüketici işlemi" olarak tanımlanmıştır.

Aynı Kanun'un 73/1. maddesinde tüketici işlemleri ile tüketiciye yönelik uygulamalardan doğabilecek uyuşmazlıklara ilişkin davalarda tüketici mahkemelerinin görevli olduğu belirtilmiş, 83/2. maddesinde ise taraflardan birini tüketicinin oluşturduğu işlemler ile ilgili diğer kanunlarda düzenleme olması, bu işlemin tüketici işlemi sayılmasını ve bu Kanunun görev ve yetkiye ilişkin hükümlerinin uygulanmasını engellemeyeceğine değinilmiştir.

HMK'nın 1. maddesinde ise görev hususunun kamu düzenine ilişkin olduğu, mahkemece yargılamanın her aşamasında resen gözetileceği düzenlenmiştir.

Bu açıklamalar uyarınca somut olayda; davalıya ait otobüste seyahat ekmek üzere bilet alan davacı ile davalı şirket arasında taşıma sözleşmesinden kaynaklı hukuki ilişki bulunmaktadır. Davacıların bu sözleşme uyarınca tüketici (yolcu), davalının da mesleki ve ticari faaliyeti kapsamında hareket eden tüzelkişi kişi olduğu ve dava tarihi gözetildiğinde, davanın dayanağının tüketici işleminden (taşıma sözleşmesinden) kaynaklandığı sonucuna varılmaktadır.

O halde ; dava tarihinde yürürlükte bulunan 6502 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 83/2. maddesinde yer alan ve taraflardan birini tüketicinin oluşturduğu işlemler ile ilgili diğer kanunlarda düzenleme olması, bu işlemin tüketici işlemi sayılmasını ve bu Kanunun görev ve yetkiye ilişkin hükümlerinin uygulanmasını engellemeyeceğine ilişkin hüküm gözetilerek davaya Tüketici Mahkemesi tarafından bakılması gerektiği anlaşılmakla; Mahkememizin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine dair aşağıdaki gibi karar vermek gerekmiştir.

Katip 237060 Hakim 151521 · ¸ ¸