Bursa 3. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2022/588 K.2022/1172

Mahkememizde açılan davanın açık muhakemesi sonunda ;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde. Müvekkiline ait 10 NJ ... plakalı Hyundai marka 1998 model aracın davalı ...

Anonim Türk Sigorta Şirketi nezdinde Genişletilmiş Kasko Sigorta Poliçesi ile sigortalandığını, araçta 29.11.2021 tarihinde park halindeyken yangın çıktığını, çıkan yangın sonucu aracın kullanılamaz hale geldiğini, kasko şirketince müvekkilinin zararının karşılanmaması nedeniyle müvekkili kazanç kaynağı olan aracından mahrum kaldığını ve bu nedenle büyük kazanç kaybına uğradığını. Dolayısıyla söz konusu zararın kasko şirketince karşılanması gerektiğini.

Bu nedenle müvekkiline ait 10 NJ ... plakalı aracın yanarak kullanılamaz hale gelmesi(pert) nedeniyle müvekkilinin uğradığı zarar için fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydı ile şimdilik 400,00-TL'nin aracın yandığı tarih olan 29.11.2021 tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faiziyle birlikte davalı taraftan alınarak müvekkiline verilmesine,

müvekkilinin aracını kullanamamasından dolayı işini yapamaması nedeniyle uğradığı kazanç kaybı için fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydı ile şimdilik 100,00-TL'nin aracın yandığı tarih olan 29.11.2021 tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faiziyle birlikte davalı taraftan alınarak müvekkiline verilmesine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

30/06/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6335 sayılı yasanın 3.maddesi ile değişik 6102 sayılı TTK'nın 5/3.maddesi uyarınca;Asliye Ticaret Mahkemeleri ile Asliye Hukuk Mahkemeleri arasındaki ilişki iş bölümü ilişkisinden çıkartılıp, görev ilişkisine dönüştürülmüştür.

6100 Sayılı HMK'nın 1.maddesinde;görevin kamu düzenine ilişkin olduğu düzenlenmiş olup aynı yasanın 114/1-c maddesinde;görevin dava şartı olduğu belirtilerek, mahkemenin görevli olup olmadığını davanın her aşamasında mahkemenin kendiliğinden araştıracağı hükmüne yer verilmiştir.

Dava taraflar arasındaki kasko sigortasına yönelik poliçe nedeni ile ödenmediği iddia olunan kısmen 400,00 TL'nin ve davacının aracı kullanamaması sebebiyle uğradığı kısmen 100,00 TL kazanç kaybının davalıdan tahsiline ilişkin tazminat davasıdır.

Eldeki davada davacının tacir olmadığı araştırılmış ve BTSO'ya tacir kaydı bulunmadığı gibi, vergi beyannameleri incelendiğinde işletme esasına göre defter tutan ikinci sınıf tüccar (esnaf) niteliğinde olduğu, gelirinin VUK 177 ve 178. Maddesinde öngörülen sınırları aşmadığı (2022 yılı için 200.000 TL) , pazar ve tezgahlar aracılığı ile sebze ve meyve ticareti ile uğraştığı, dolayısıyla işinde sermayesini değil bedeni gücünü ağırlıkla kullandığı anlaşıldığından bu davaya bakma görevi Asliye Hukuk Mahkemesine aittir.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nin 17/11/2016 Tarih, 2016/152 Esas ve 2016/176 Karar sayılı kararında benzer bir hususta "Davalının tacir olup olmadığı hususu bilirkişi raporunda değerlendirilmiştir.

5362 sayılı Esnaf ve Sanaatkarlar Meslek Kuruluşları Kanunu'nun 3.maddesi ile 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 12.maddesinde esnaf ve tacir tanımlamaları yapılmış, 18/06/2007 tarih, 2007/12362 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile de, 5362 sayılı ve 6762 sayılı kanunun esnaf ve tacir ile ilgili hükümlerinin uygulanması düzenlenmiştir.

Ayrıca 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nda birinci sınıf tacirler belirlenmiş, 5174 sayılı Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği ve Odalar ve Borsalar Kanunu'nda ise, esnaf ve sanaatkarlar meslek kolları gösterilmiştir. Davalı işletme esasına göre defter tutmakta olup, vergi dairesinden gelen yazı cevabında belirtilen gelir vergisi beyannamelerine göre cirosu bilanço esasına göre defter tutma limitlerinin altındadır.

Dolayısıyla davalının ikinci sınıf tacir yani esnaf olduğunun ve TBK 346.maddesi gereği muacceliyet şartının tarafları bağlamayacağının kabulü gerekir." şeklinde işletme esasına göre defter tutan ikinci sınıf tüccarın , esnaf sınırını aşmaması halinde esnaf kabul edilmesi gerektiğine yönelik kararının mevcut olduğu görülmüştür.

Dolayısıyla taraflar arasındaki poliçeye dayalı uyuşmazlığın çözümünde davacı tacir olmadığından nisbi ticari dava esasları uygulanarak çözüme Ticaret Mahkemesi aracılığı ile gidilmesi mümkün görülmemiştir. Görev kamu düzenindendir. Taraflar ileri sürmese dahi mahkemece resen değerlendirilmesi gerekir. Tüm bu gerekçelerle görevsizlik kararı vermek gerekmiş ve aşağıdaki hüküm kurulmuştur.

Katip 256544 · ✍e-imzalı Hakim 190236 · ✍e-imzalı