Diyarbakır Asliye Ticaret Mahkemesi E.2024/535 K.2024/477

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle. Müvekkili .....için Çalıştığı İş Yeri Olan .....Tic.aş. Tarafından Her Yıl Yenilenmek Üzere .....Emeklilik A.Ş. de Hayat Sigortası Yapıldığını, poliçe no.....olan, müvekkili .....Tarihli Sağlık Kurulu Raporunda Belirtildiği Üzere Sigorta Poliçesinde de Kritik Hastalık Olarak Sayılan Kanser Hastalığına Yakalanmıştır. (% 63 Engel durumu olduğunu), müvekkili .....Ve .....Tarihinde Davalı .....A.ş.

Genel Müdürlüğüne Yaşam Teminatı Kapsamında Tazminatın Ödenmesi İçin Mail Adresine Başvuru Yaptığını, davalı .....Emeklilik A.Ş., müvekkilinin talebini inceleyip kendisine telefon ile sözlü olarak olumsuz cevap şeklinde dönüş yaptığını, davamızın kabulü ile fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere, Yaşam Teminatı tazminatı ile Kritik Hastalığın sağlık kurulu raporu tanzim tarihinden itibaren (.....) işleyecek ticari faizi ile birlikte tazminatın hesaplanıp müvekkiline ödenmesi ve yargılama giderleri ile vekalet Ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

GEREKÇE

Dava, hayat sigortasından kaynaklanan tazminat isteğine ilişkindir.

Açılan davada öncelikle dava şartına yönelik olarak göreve ilişkin inceleme yapılmıştır. 6100 HMK'nın m. 1 hükmü uyarınca, göreve dair kurallar kamu düzenine ilişkin olup mahkemelerin görevi, ancak kanunla düzenlenir. HMK m. 114(1)-c hükmüne göre de mahkemenin görevli olması bir dava şartıdır. Aynı Kanun'un m. 115 hükmüne göre ise, dava şartlarının mevcut olup olmadığı, taraflarca ileri sürülüp sürülmediğine bakılmaksızın yargılamanın her aşamasında mahkemece kendiliğinden gözetilir. Bu nedenle, dava açılırken dayanılan hukuki ve maddi olguların göreve etkili olduğu durumda öncelikle hukuki nitelemenin yapılması ve sonucuna göre mahkemenin görevsiz olduğu kanısına varılırsa dava dilekçesinin usulden reddine karar verilmelidir.

28.11.2013 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan ve 28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı “Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un (TKHK) 2. maddesinde Kanun'un kapsamı “Bu Kanun, her türlü tüketici işlemi ile tüketiciye yönelik uygulamaları kapsar” şeklinde açıklanmış;

Kanun'un “tanımlar” başlıklı 3. maddesinin (l). bendinde ise tüketici işlemi, “Mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlemi ifade eder” biçiminde tanımlanmıştır. Bu hüküm mülga 4077 sayılı Kanun'un 3/h bendindeki tüketici işlemi tanımından daha kapsamlıdır.

6502 sayılı TKHK'nin 73. maddesi uyarınca, tüketici işlemleri ile tüketiciye yönelik uygulamalardan doğacak uyuşmazlıklara ilişkin davalarda tüketici mahkemesi görevli kılınmıştır. Dolayısıyle tüketici ile yukarıda sayılan sözleşme ve işlemlerin tarafı arasında görülecek davalarda tüketici mahkemeleri görevli bulunmaktadır. Başka bir deyişle, sigorta sözleşmesinin tarafınca doğrudan sözleşmenin diğer tarafı olan sigorta şirketine karşı açılacak davalarda tüketici mahkemesi görevlidir. Bunun yanı sıra aynı Kanun'un 83. maddesinde de, taraflardan birini tüketicinin oluşturduğu işlemler ile ilgili diğer kanunlarda düzenleme olmasının, bu işlemin tüketici işlemi sayılmasını ve bu Kanun'un görev ve yetkiye ilişkin hükümlerinin uygulanmasını engellemeyeceği belirtilmiştir.

Sigorta sözleşmesinin tarafı olan ve ticari amacı olmayan miras bırakan tüketici konumunda olduğuna göre, külli halefleri olan mirasçıları da sigorta sözleşmesinin tarafları dışındaki 3.kişi olarak değil, bizzat miras bırakanın o sözleşmedeki haklarından kaynaklı istemde bulunduklarından, davaya bakmaya tüketici mahkemesi görevli bulunmaktadır.Bu husus Yargıtay 20.HD.nin merci tayinine ilişkin 29.11.2016 tarih, 2016/11936 E. 2016/11474 K. sayılı ilamında da benimsenmiştir.

Somut olayda da sigorta sözleşmesinde davacı sigortalı olarak yer aldığı hayat sigortası nedeni ile tazminat isteminde bulumaktadır. Davanın dayanağı kredi hayat sigorta sözleşmesi olup, uyuşmazlık, kredi sözleşmesinden değil, bir tarafı tüketici olan sigorta sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Hayat sigorta sözleşmelerinin, niteliği gereği sigortalı tarafın mesleği ne olursa olsun (tacir, esnaf, işçi, memur vs.) gerçek kişi ve tüketici olması dışında bir seçenek yoktur.

6502 sayılı TKHK'nın 73/1. maddesindeki düzenlemede belirtildiği üzere, muris tüketici konumunda olup davacılar da miras ilişkisine dayanarak dava açtıklarından ve davalı sigorta şirketi ile aralarında akdedilen sigorta sözleşmesi de bir tüketici işlemi olmasından dolayı, tüketici işleminden kaynaklanan bu uyuşmazlığa bakma görevi, 6502 sayılı TKHK m. 3, 73/1 ve 83/2 hükümleri uyarınca tüketici mahkemesine ait bulunmaktadır.

İşbu dava, 6502 sayılı TKHK'nın yürürlüğe girmesinden sonra açılmıştır. Bu kanunun yürürlüğe girmesinden sonra açılan davalarda görevli mahkeme, tüketici mahkemeleri olacaktır (Bakınız aynı doğrultuda Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2021/1971 E., 2024/472 K. Sayılı kararı ile Yargıtay 11. HD'nin 10/10/2016 tarihli ve 2016/7590 E., 2016/7972 K. sayılı kararı). Açıklanan nedenlerle tüketici mahkemesine görevsizlik kararı verilerek aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir.

Katip Hakim