İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2016/291 K.2018/118

Davacı vekili tarafından mahkememizde açılan Alacak (Bankacılık İşlemlerinden Kaynaklanan) davasının yapılan açık yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde; dilekçede açıklanan sebeplerle müvekkili tarafından kullanılmış olan kredilere ilişkin Kredi Tahsis Ücreti ve Sair Adlar altında alınan fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik toplam 3.850-TL'nin tahsil tarihlerinden itibaren başlayacak ticari en yüksek değişken faiziyle birlikte müvekkiline iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafından ticari amaçla kullanılan krediden müvekkili banka tarafından masraf alınmasının usul ve hukuka ve bankacılık teamül ve uygulamalarına uygun olduğunu, hatta iş bu teamüller ve uygulamalar gereği ticari işletme olan bankalar için aynı zamanda bir zorunluluk olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkememizce taraf delilleri toplanmış, iddia, savunma, toplanan deliller banka kayıt ve defterleri üzerinde uzman bilirkişi marifetiyle bilirkişi incelemesi yaptırılmış, bu yönden sunulan 12/06/2017 tarihli bilirkişi raporu incelenip denetlenmiş, dosya kapsamına, toplanan delillere uygun olduğu, denetime elverişli olduğu saptanmakla mahkememizce de benimsenmiştir.

İddia, savunma, toplanan deliller ve bilirkişi raporu kapsamı birlikte değerlendirilmiştir.

Taraflar arasındaki ihtilaf, imzalanan sözleşmelerdeki bir kısım hükümlerin Genel İşlem Şartı niteliğinde sayılması suretiyle davalı bankaca tahsil edilmiş olan komisyon bedelinin iade edilip edilemeyeceği hususlarındadır.

Mahkememizce de benimsenen bilirkişi raporunda da belirtildiği gibi, davanın taraflarının tacir olduğu, tacirlerin verdikleri hizmet karşılığında bir komisyon isteyebilmeleri yanında, reeskont kaynaklı krediler dışındaki ticari kredilerin faiz oranların ile bankaların müşterilerinden talep edebileceği ticari komisyon ve masrafların da taraflarca serbestçe belirlenmesinin mevcut mevzuat karşısında mümkün bulunduğu, bu bakımdan davalı bankanın taraflar arasındaki sözleşmenin VII-1.

Maddesindeki hükümler gereğince davacıdan komisyon ve masraf talebinde bulunabileceği, bununla birlikte davalı bankanın talep ettiği komisyonun ne sebeple ve hangi hizmet karşılığı alınacağının müşterisine, kredi kullandırılmadan izah edilmesi ve komisyon oranı serbestçe belirlenebilecek olmakla birlikte makul bir oran üzerinden istenmesinin gerektiği yani bankaca komisyon oranının serbestçe belirleme yetkisinin sınırsız olmayıp MK2.

Maddesi kapsamında makul bir düzeyde olması gerektiği, davalı bankanın çeşitli tarihlerde toplam 336.000,00-TL'lik kredi kullandırım aşamasında toplam 3.850,00-TL'lik açılış komisyonu aldığı, alınan komisyonların toplam kredilere oranının ise makul bir oran olan % 1,15 olduğu ve bunu da kredi tahsisi için yapılan işlemler karşılığı gibi bir gerekçeye dayandırdığı ve davacının da bunlar için bir ihtirazi kayıt ileri sürmeden ödediği,

tüketici kredilerine nazaran çok daha serbest ilkeleri olan ticari kredilerin tüketici kredilerine nazaran daha yüksek bir risk içermiş olmaları nedeniyle tüketici kredilerine nazaran 3 kata kadar daha yüksek komisyon talep ve tahsilinin mümkün olduğu, 3 katı aşması halinde yani binde 5 * 3 = % 1,5'u aşan kısmın fahiş sayılması gerektiği, somut olayda bu oranın % 1,15 nispetinde olduğu, buna göre davalı bankanın fahiş bir kesinti yapmış olmasının söz konusu olmadığı saptanmış olmakla, yerinde görülmeyen davanın reddine ilişkin aşağıdaki gibi karar vermek gerektiği sonuç ve kanaatine varılmıştır.

Katip ¸e-imzalıdır Hakim ¸e-imzalıdır