İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2020/68 K.2021/222

Yukarıda tarafları ve konusu yazılı davanın mahkememizce yapılan açık yargılaması sonrasında;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesi ile; taraflar arasında imzalanan Finansal Kiralama Sözleşmeleri gereğince davalıya sözleşmede belirtilen malların teslim edildiğini, davalının finansal kiralama bedelini Finansal Kiralama Kanunu doğrultusunda uygun süre verilmesine rağmen ödemediğini ileri sürerek davalıya teslim edilen sözleşme konusu malların davalıdan alınarak davacıya aynen iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı taraf yasal süre içinde davaya cevap vermemiş ancak, 15/09/2020 tarihli dilekçesinde davanın reddini savunmuştur.

Dava, 6361 sayılı Finansal Kiralama, Fakoring ve Finansman Şirketleri Kanunu 18.vd. maddeleri (Mülga 3226 Sayılı Finansal Kiralama Kanunu'nun 24. ve 25.maddesi) hükümlerine dayılı olarak açılmış olup, finansal kiralama konusu malın davalı kiracıdan alınarak davacı kiralayana verilmesi istemine ilişkindir.

Davalı vekili 08/03/2021 ve 09/03/2021 tarihli dilekçeleri ile, davacı ile sulh olduklarını, bu nedenle davanın konusuz kaldığını, davacı yandan vekalet ücreti ve yargılama gideri taleplerinin olmadığını, ayrıca teminat mektubunun kararın kesinleşmesinin beklenmeksizin davacıya iadesine muvafakatlerinin olduğunu bildirmiş; davacı vekili ise 10/03/2021 tarihli dilekçesi ile, tarafların haricen anlaşarak sulh olduklarını, davanın konusuz kaldığını, davalıdan vekalet ücreti ve yargılama gideri taleplerinin olmadığını bildirmiştir.

HMK'nun 315/1.maddesi; "Sulh, ilgili bulunduğu davayı sona erdirir ve kesin hüküm gibi hukuki sonuç doğurur. Mahkeme, taraflar sulhe göre karar verilmesini isterlerse, sulh sözleşmesine göre; sulhe göre karar verilmesini istemezlerse, karar verilmesine yer olmadığına karar verir." hükmünü içermektedir.

Davalı vekilinin 08/03/2021 ve 09/03/2021 tarihli dilekçeleri, davacı vekilinin 10/03/2021 tarihli dilekçesi ve 18/03/2021 tarihli duruşmadaki beyanları dikkate alındığında; tarafların sulh oldukları anlaşılmakla, HMK'nun 315/1.maddesi gereğince aşağıdaki şekilde karar vermek gerekmiştir.