İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2023/246 K.2023/309

Mersin 2 Asliye Ticaret Mahkemesinin 2022/765 esas, 2022/826 karar sayılı dosyası yetkisizlikle mahkememize tevzi edilmiş olmakla mahkememiz 2023/246 esas sırasına kaydedilmekle, dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı dava dilekçesinde özetle; vasisi olduğu oğlunun ... 'nin yetkilisi olduğunu, tüm evraklarının defter ve belgelerinin muhasebecide olduğunu, muhasebeci vefat ettiğinden defter ve belgelerini alamadıkların ve nerede olduğunu bilmediklerini, şirketi lav etmek istediğini, ancak defter ve belgelere ihtiyaç olduğundan defter ve belgeler için zayi belgesi verilmesini talep ve dava etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE:

Dava; 6102 sayılı TTK'nin 82/7.maddesi kapsamında zayi belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

6102 sayılı TTK'nin 82/7.maddesinde; Bir tacirin saklamakla yükümlü olduğu defterler ve belgeler; yangın, su baskını veya yer sarsıntısı gibi bir afet veya hırsızlık sebebiyle ve kanuni saklama süresi içinde zıyaa uğrarsa tacir zıyaı öğrendiği tarihten itibaren onbeş gün içinde ticari işletmesinin bulunduğu yer yetkili mahkemesinden kendisine bir belge verilmesini isteyebileceği davanın hasımsız olarak açılacağı belirtilmektedir.

Bir tacirin TTK'nin 82/7.maddesindeki düzenlemeden faydalanabilmesi için öncelikle kanunda sayılı sebeplerden birinin gerçekleşmesi, daha sonra ise ticari defterlerin korunması amacıyla gerekli dikkat ve ihtimamı göstermiş olması diğer taraftan da ziya uğramanın onun iradesi dışında elinde olmayan bir neden ile meydana gelmiş olması gerekmektedir. Eldeki olayda yasada sayılı mücbir sebeplere dayanılmamış, vasisi olduğu oğlunun ...

Malzemeleri 'nin yetkilisi olduğunu, tüm evraklarının defter ve belgelerinin muhasebecide olduğunu, muhasebeci vefat ettiğinden defter ve belgelerini alamadıklarını, nerede olduğunu bilmediklerini beyan etmiştir. Zayi belgesi verilmesi için gereken şartlar(TTK'nin 82/7.maddesi) somut olay bakımından oluşmamıştır. Yapılan açıklama gereği davanın reddine dair aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.