İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2015/1269 K.2019/646

Mahkememizde görülen Alacak davasının yapılan yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

İDDİA

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı arasında imzalanan 06/08/2015 tarihli taşımacılık sözleşmesi kapsamında 3 adet makinenin 19/09/2015 tarihinde italyada gerçekleştirilecek olan emo milano fuarında sergilenmek üzere taşınmak ve fuar bitiminde tekrar müvekkili şirket adresine geri tesliminin kararlaştırıldığını, sözleşme kapsamında tüm ödemelerin eksiksiz olarak yapıldığını, davalı şirket tarafından 28/09/2015 tarihinde italyan gümrüğünün geçici teminat istediğinden bahisle kendilerinden 7.660 Euro para istendiğini, buna ilişkin ödeme yapılarak fatura tanzim edildiğini,

fuara az zaman kalması nedeniyle ihtirazi kayıtla geçici teminat bedeli olarak ödemenin gerçekleştirildiğini, diğer yandan makinelerin hasarsız bir şekilde fuar alanında kaç defa teslim edilmesine rağmen italyan gümrüğünde beklediğinden ötürü 3.500 Euro bekleme ücreti ve çekici gideri talep edildiğini, 25.286,37-TL geçici teminat bedeli, sözleşme bedeli ve makinelerin antrepodan alınması nedeniyle yapılan ödemeler birlikte değerlendirilerek sözleşme bedelini aşan 2.798,85-TL ödemenin,

hasar bedeli 23.825 + Kdv bedeli toplam 28.113,50 TL olmak üzere cem'an 56.198,72 TL'nin ihtarname tebliğ tarihi 20/11/2015 tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

SAVUNMA

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

İNCELEME VE GEREKÇE

Dava hukuksal niteliği itibariyle, sözleşme bedelini aşan tutar ve hasar bedeli ve aşkın ardiye bedelinin iadesi istemine ilişkindir. Davacının yaptığı ödemelerden geçici teminat amaçlı tahsil edilen 25.286,37 TL yönünden yük fuar sonrası İtalya'dan Türkiye'ye getirilmekle, davacı tarafa iade edilmesi gerektiği değerlendirilmiştir. Davalının iddia ettiği şekilde gümrükte uzun bir süre beklenmiş olsa dahi fuar taşımalarında geçici teminatın alınmasının bu beklemeden ötürü değil, geçici ithalat rejimi ve malın fuar sonrası geri dönüşünü güvence altına almak için alınan teminat olduğu aşikardır.

Davacının bekleme ücreti adı altında yaptığı ödeme bakımından da CMR hükümlerinde de bekleme ücreti yoksa da; TTK ve Uluslararası Taşımacılık Uygulaması, taşımada kullanılan aracın fazladan beklenmesinde taşıyıcının bekleme ücretine hak kazanabileceği yönündedir. Bu nedenle söz konusu ödemeleri davacının talep etmesi yerinde değildir.

Meydana gelen hasar bakımından ise malın İtalya'ya gidişi, Türkiye'ye dönüşün sonrası yaptırılan gelir tespiti raporu uyarınca 28.113,50 TL hasara uğradığı belirgindir. Davacı taraf bunu CMR'nin 17/1 maddesi gereğince talep edebilecektir. Fuar taşıması geri getirme ve malın niteliğini bilen davalının meydana gelen zararı tam olarak tazmin etmesi gerektiği hususu da açıktır. Davalının ambalaj eksiği iddiası somut olayda ispatlanamamıştır. Makinelerin yolculuk sonunda hasarlı olduğunun tespit edildiği görülmüştür. Ancak fuar sonrası taşıma süreci ve geri dönüşte ihtirazi kayıtsız olarak taşımaya alınmış olmaları gözetildiğinde hasarın son taşıma safhasında meydana geldiği ve bunun davalının sorumluluğunda olması gerektiği kanaatine varılmıştır.

Geçici ödeme teminatı geçici ödeme niteliğinde olup, teminatın davalı tarafından iade alınması gözetilerek davacının 25.286,37 TL'nin iadesinde haklı olduğu sonuç ve kanaatine varılmıştır. Hasar yönünden ise hasara ilişkin herhangi bir şerh bulunmadığından İtalya'dan Türkiye'ye sevkinin sağlam ve eksiksiz yapıldığı anlaşıldığından ve ayrıca dava dışı antrepo firmasından bizzat davacı tarafından çekincesiz bir şekilde teslim alındığı anlaşıldığından hasar bedelinden davalının sorumlu olmayacağı sonucuna varılmıştır.

Davacı yan ardiye ücretini mal çekiminde hem antrepoya hem de 6.500 Euro bedel içinde ödemiş sayılacağından fazla ardiye bedelinin de iadede haklı olduğu sonuç ve kanaatine varılarak aşağıdaki gibi davanın kısmen kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Cevap dilekçesinde hasarın antrepodan alınarak davacı tarafından yüklenme esnasında hasar oluştuğunu, kendilerinin imzalarının olmadığını davacı vekili belirtmiştir. Bu nedenle davalıyı bağlayıcı bir hasar tutanak imzası ya da aleyhe sadır olmuş belge mevcut değildir. Davacı vekilinin buna dair rapora itirazları yersizdir. Hasar bedelinden davalı sorumlu tutulması düşünülemez.