İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2018/93 K.2019/916

Davacı vekili, davalıya sunmuş oldukları reklamcılık hizmeti karşılığında tanzim edilen, ödenmemiş fatura bedellerinin tahsili için başlatılan takibe vaki olmuş itirazın iptali ile asgari %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

SAVUNMA

Davalı vekili, davacının fatura konusu edimleri tam ve eksiksiz olarak yerine getirmediğini, panellerde raporlanan ve beyan edilen sayılarla müvekkilinde görünen sayıların birbirini tutmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

İNCELEME VE GEREKÇE

Dava, reklam hizmet karşılığında tanzim edilen fatura bedellerinin tahsili için başlatılan takibe vaki olmuş itirazın İİK'nın 67/1 maddesi gereğince iptali istemine ilişkindir. Taraflar arasında reklamcılık sözleşmesinden kaynaklanan ticari hizmet ilişkisinin varlığı çekişmesiz olup, ihtilafın özü davacının fatura konusu edimleri eksiksiz olarak yerine getirip getirmediği noktasındadır. Muhasebesel inceleme yönünden davacı defter sunmuş olup takip konusu faturalar eksiksiz ve muntazam bir şekilde defterinde kayıtlıdır. Davalı ise defter ibrazından imtina etmiştir. Bu durumda, sektörel açıdan hizmetin fiilen yerine getirilip getirilmediğinin irdelenmesi zaruridir.

Her iki taraf da internet ortamında digital medyacılık işi ile iştigal etmektedir. İnternet üzerinde yayınlanan reklamların görülme, tıklanma sayıları reyting oluşturmaktadır. Buna göre, davalı kendi temin ettiği müşterilerin reklamını davacı aracılığıyla yayınlattığı, davacının da kendisine tanzim ettiği faturalar üzerinden komisyon indirimi geliri elde etmek suretiyle ticari akışın süre geldiği anlaşılmaktadır. Dijital reklamcılıkta IMP toplam gösterim anlamına gelmektedir.

CTR ise bir reklamı tıklayanların görenlere oranlamasıdır. Tarafların kendi aralarındaki iç yazışmalarında hangi firma için ne kadar reklam yayınlandığı ve gösterim olduğuna ilişkin beyanlar bulunduğu, davalının davacıdan yayınlara dair raporlama talebinin bulunduğu, davacının da rapor düzenleyerek davalıya gönderdiği anlaşılmaktadır. Elektronik posta yazışma içeriğinden nihai raporun da davalıya gönderildiği anlaşılmaktadır.

Teknik bilirkişi tarafından da yapılan incelemede bilirkişi raporunda davacının yapmış olduğu banner reklamların gerçekleştirildiği belirtilmiştir. Dolayısıyla sektörel inceleme neticesinde fatura konusu edimin yerine getirildiği anlaşılmaktadır. Davalı vekili cevap dilekçesinde raporlamalarla reklam sayılarının birbirini tutmadığını belirtmiş ise de, sektörel inceleme sonucu yapılan tespitlerin aksi davalı tarafından somut bir şekilde ortaya konulamamıştır.

Zira davacının davalıya verdiği hizmetlere dair bilirkişi incelemesiyle ortaya çıkmıştır. Neticeten fatura konusu alacak sabittir. Ancak davadan evvel ödeme istemini ihtiva eder temerrüt ihtarnamesi çekilmediği anlaşıldığından, işlemiş faize ilişkin talebin reddi gerekmiştir.