İstanbul 19. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2023/696 K.2023/733

Mahkememizde görülmekte olan Tazminat (Taşınmaz Kira Sözleşmesinden Kaynaklanan) davasının yapılan açık yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili vermiş olduğu dava dilekçesinde özetle; davacı ile davalı arasında ... adlı ... Mevkii ...

Tesis Alanı Plaj Bölümünün (Plaj) yeme-içme birimi, deck, bilet satış, kapı, otopark, yollar ve kumsal alan ve diğer tüm plaj alanlarına ilişkin kullanım hakkının belirli bir süre için davacıya verilmesi konusunda 01/04/2022 tarihinde kira kontratı imzalandığını, buna ilişkin kira kontratını dava dilekçei ekinde sunduklarını, davalı tarafın bu kira kontratını, kira konusu yerin yasal kullanım hakkının kendisinde olduğunu belirterek imzaladığını, taraflar arasındaki 01/04/2022 tarihinde kira kontratına göre.

Kira Sözleşmesinin süresi imza tarihinden itibaren 5(beş) yıl olup, 5 yıllık sürenin sona ermesine 1 ay kala Kiracı tarafından aksi yazılı şekilde ...’a bildirilmedikçe, Kira Kontratı aynı şartlarla 5 yıl daha uzayacağını, yani davacı müvekkilinin sözleşme tarihinden itibaren 10 yıl boyunca kiracı sıfatıyla kira konusu yeri kullanacağı saikiyle kira sözleşmesini imzaladığını, buna göre kira konusu yere yatırım ve masraf yaptığını, davalı taraf bu kira kontratını, kira konusu yerin kullanım hakkının kendisinde olduğunu belirterek davacı müvekkili ile imzaladığını, ancak daha sonra,

davalı tarafın hiçbir şekilde kira konusu yere ilişkin hukuken geçerli bir kullanım hakkının olmadığı ve bu durumu gizleyerek davacı müvekkili ile kira kontratı imzaladığının ortaya çıktığını, davacı müvekkili ile davalı kiraya veren arasındaki 01/04/2022 tarihli kira kontratının davacı müvekkilinin hiçbir kusuru olmaksızın ve tamamen davalı tarafın kötü niyetli ve kusurlu davranışları neticesinde zorunlu olarak sona erdiğini,

sonuç olarak davalının kötüniyetli ve kusurlu davranışları sonucu davacının hiçbir kusuru olmaksızın bir çok maddi zarara uğradığını beyanlarla davacının kira konusu yerin işletilebilmesi amacıyla yapmış olduğu yatırımın bedeli olan 3.529.260,00 TL.'nin kira kontratının son bulduğu 10/04/2023 tarihinden itibaren işleyecek reeskont avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacı müvekkilime ödenmesini, davacı müvekkilini kira kontratı fesih edilmeseydi kira kontratının devam edeceği süre içinde elde etmesi muhtemel karın fazlaya ilişkin talep ve dava haklarımız saklı kalmak kaydıyla(HMK 107.

Maddesine göre) şimdilik 10.000,00 TL.'sinin dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, yargılama masrafları ile vekalet ücretinin davalı yana tahmiline karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLER VE GEREKÇE

Dava, maddi tazminat istemine ilişkindir. Dava dilekçesi ekinde taraflar arasında akdedilen kira sözleşmesinden bir suretin dosyaya sunulduğu görülmüştür.

Görev, HMK md. 114 uyarınca dava şartıdır ve mahkeme tarafından re'sen gözetilir. Ticaret mahkemelerinin görevi TTK md. 4'te düzenlenmiştir. Bu maddeye göre her ticari dava ticaret mahkemesinin görevinde değildir. Bir davanın ticaret mahkemesinde görülebilmesi için mutlak veya nispi ticari dava olması gerekir. Mutlak ticari davalar TTK'da düzenlenen konulara ilişkin olup, davanın taraflarının tacir olup olmaması önemli değildir.

Nispi ticari davalar ise, her iki tarafın da tacir olduğu ve her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili olan davalardır.

Yargıtay 20. HD'nin 2019/391 Esas ve 2019/1391 Karar sayılı ilamında "Bu maddeye göre bir davanın ticari dava sayılabilmesi için tarafların her ikisinin tacir olması ve uyuşmazlığın her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğması veya ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi olması veyahut da açılan davanın maddede altı bent halinde sayılan davalardan olması gerekir.

Taraflardan biri tacir değilse veya tacir olmasına rağmen uyuşmazlığın ticari işletmeyle ilgisi yoksa ticari davanın varlığından söz edilemez." şeklinde karar verilmiştir. Yine aynı kararda "Ticari iş karinesinin düzenlendiği TTK’nın 19/2. maddesi uyarınca, taraflardan biri için ticari iş sayılan bir işin diğeri için de ticari iş sayılması, davanın niteliğini ticari hale getirmez.

TTK, Kanun gereği ticari dava sayılan davalar haricinde, ticari davayı ticari iş esasına göre değil, ticari işletme esasına göre belirlemiştir. Hal böyle olunca, işin ticari nitelikte olması davayı ticari dava haline getirmez." şeklinde ticari davaların ve ticari işlerin ayrımına vurgu yapılmıştır.

Yukarıda açıklanan sebeplerle taraflar arasındaki hukuki ilişkinin kira hukukundan kaynaklanması ve uyuşmazlığın taraflar arasındaki kira sözleşmesine göre çözülmesi gerektiğinden mahkememizin görevsizliğine ilişkin aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

Başkan ... · ¸e-imzalıdır Üye ... · ¸e-imzalıdır Üye ... · ¸e-imzalıdır Katip ... · ¸e-imzalıdır